ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΩΡΑ! - δίκτυο Περιεκτικής Δημοκρατίας

http://periektikidimokratia.org/anakoinoseis/2013-01-24/geniki-apergia-tora

Γενάρης, 24 2013

Η μαχητική απεργία των εργαζομένων στα Μαζικά Μέσα Μεταφοράς ανάγκασε την κοινοβουλευτική Χούντα ν' αποβάλλει τη "δημοκρατική" μάσκα της γι' άλλη μια φορά και να δείξει το πραγματικό πρόσωπό της.

Οι ντόπιες ελίτ και οι ελίτ που εκπροσωπεί η τρόικα, (δηλαδή η υπερεθνική ελίτ), χρειάζονται το δημοκρατικό "προσωπείο" μόνο όσο μπορούν να ελέγχουν τις λαϊκές αντιδράσεις μέσω:

-        των ΜΜΕ που ελέγχουν και των καλοπληρωμένων δημοσιογράφων που προτιμούν να παπαγαλίζουν τη προπαγάνδα των ελίτ αντί για την παραίτηση και τη συμπαράταξη με τα λαϊκά στρώματα

-       των βολεμένων "ειδικών" ακαδημαϊκών κλπ που επενδύουν την ίδια προπαγάνδα και με ψευτο "επιστημονικά " επιχειρήματα

-       της "αριστεράς" που υποτίθεται αγωνίζεται ενάντια στην καταστροφή ενώ συγχρόνως αγωνίζεται να πάρει το χρίσμα της σώφρονος αντιπολίτευσης, με κυβερνητικές αξιώσεις, από τη Γερμανική και την Αμερικανική ελίτ,

-       της "αριστεράς" που μιλά για έξοδο από την ευρωζώνη αλλά όχι και για έξοδο από την ΕΕ (που είναι άλλωστε και το "σχέδιο Β" της ελίτ στη περίπτωση που δεν επιζήσει η σημερινή κυβέρνηση), ενώ ξέρει ότι οι ελαστικές εργασιακές σχέσεις, για παράδειγμα, για τις οποίες γίνονται οι απεργίες στα ΜΜΜ δεν επιβάλλονται από το Ευρώ αλλά από την ίδια την ΕΕ!

Ανάλογο ρόλο αντικειμενικά, δηλαδή έστω και αν δεν το συνειδητοποιεί, παίζει:

-       η αντισυστημική αριστερά που περιμένει τη Δευτέρα Παρουσία της σοσιαλιστικής επανάστασης για να βάλει τα παρακάτω αναγκαία  αιτήματα.

-       η "ελευθεριακή" αριστερά κάθε απόχρωσης που αποπροσανατολίζει και εξαπατά τα λαϊκά στρώματα ότι με τις ασπιρίνες της "αλληλέγγυας" η "κοινωνικής" οικονομίας (με σάλτσα άμεσης δημοκρατίας) θα τα καταφέρουν να επιβιώσουν μέσα στην ολοκληρωτική καταστροφή της ζωής τους που επιβάλλουν οι ελίτ και τα βολεμένα κοινωνικά στρώματα.

-       ή, τέλος,  η αναρχική αριστερά που πιστεύει ότι με «αυτοοργανωμένες κοινωνικές δομές», και καταλήψεις θα μπορούσε ποτέ ν΄ αλλάξει η κοινωνία , χωρίς να συνειδητοποιεί ότι παρόμοιες ενέργειες, εάν δεν αποτελούν τμήμα συνολικού πολιτικού προτάγματος για τη δημιουργία νέων κοινωνικών θεσμών άμεσης, οικονομικής, κοινωνικής και οικολογικής δημοκρατίας, δηλαδή μιας Περιεκτικής Δημοκρατίας, απλά οδηγούν σε «λάιφ-στάιλ αναρχισμό» από αυτούς που βλέπουν ως μοναδικό εχθρό τους την κρατική εξουσία γενικά και τον καταναλωτισμό, λες και είμαστε κάπου μετά το Μάη του 1968 και δεν έχει υπάρξει στο μεταξύ παγκοσμιοποίηση, δεν υπάρχει υπερεθνική και ντόπιες ελίτ που εκτελούν τις εντολές της, δεν υπάρχει ΕΕ και τρόικες…

ΕΜΠΡΟΣ ΟΛΟΙ ΓΙΑ:

1) ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΩΡΑ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΠΑΡΟΥΝ ΠΙΣΩ ΤΙΣ ΕΠΙΤΑΞΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΑΠΟΣΥΡΟΥΝ ΤΗ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΛΑΣΤΙΚΕΣ ΕΡΓΑΣΙΑΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ, ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΣΥΛΛΟΓΙΚΩΝ ΣΥΜΒΑΣΕΩΝ Κ.ΛΠ… ΚΑΙ

2) ΝΑ ΧΤΙΣΟΥΜΕ ΤΟ ΛΑΪΚΟ ΜΕΤΩΠΟ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΘΥΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΕΕ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΑ ΠΟΥ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΦΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΜΕΧΡΙ ΤΟΝ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΟ ΧΩΡΟ ΚΑΙ ΜΕ ΑΜΕΣΟΥΣ ΣΤΟΧΟΥΣ:

• ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΕΞΟΔΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΕ

• ΤΗΝ ΑΚΥΡΩΣΗ ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ,

• ΤΗ ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ ΚΑΙ

• ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΠΟΥ ΘΑ ΒΑΛΕΙ ΤΙΣ ΒΑΣΕΙΣ ΜΙΑΣ ΑΥΤΟΔΥΝΑΜΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗ ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΗ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΘΑ ΑΝΑΣΤΗΣΕΙ ΤΗ ΓΕΩΡΓΙΑ ΜΑΣ, ΤΟΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΟ ΤΟΜΕΑ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΑ, ΘΑ ΕΠΑΝΑΦΕΡΕΙ ΣΤΟΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΕΛΕΓΧΟ ΤΙΣ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΜΕΝΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΘΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΤΟ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ ΤΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΜΑΣ ΠΛΟΥΤΟΥ, ΚΑΙ ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΜΟΡΦΗ ΠΟΥ ΘΑ ΠΑΡΕΙ Ο ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΘΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕΙ Ο ΛΑΟΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΑ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΛΑΪΚΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΩΝ ΚΑΙ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΩΝ.

ΔΙΚΤΥΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ  

www.periektikidimokratia.org

www.mekea.org

επικοινωνία: peridimok@gmail.com

Tweet

ΣΥΡΙΖΑ – Brookings Institute, Levy, Συρία και G. Soros: Περαιτέρω οδηγίες από τα think tanks της υπερεθνικής και σιωνιστικής ελίτ

Από την ομάδα Αθήνας για την Περιεκτική Δημοκρατία

ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΣΥΝΤΑΞΗΣ:  Αναδημοσιεύουμε εδώ από το μπλοκ «Lenin Reloaded», μια σειρά αναρτήσεων για τις επισκέψεις του ηγετικού κλιμακίου του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, με τα κορυφαία Think Tanks τα οποία καθορίζουν τη στρατηγική καθολίκευσης της διεθνοποιημένης μορφής της καπιταλιστικής οικονομίας της αγοράς.

Δεν χρειάζεται πλέον να επεκταθούμε αναλυτικότερα για να ερμηνεύσουμε από πού και με βάση ποια συμφέροντα καθορίζεται η συστηματική υποστήριξη του καθ’ ολοκληρία εκφυλισμένου αυτού «αριστερού κόμματος» και των «θυγατρικών» του στον ελευθεριακό χώρο, απέναντι στον εξανδραποδισμό των λαών είτε στην περιφέρεια – και ειδικά στην Ελλάδα – μέσω μηχανισμών όπως η ΕΕ/ΟΝΕ, ΔΝΤ, ΕΚΤ κλπ…, είτε στην ημιπεριφέρεια με τις επιχειρήσεις «εκδημοκρατισμού» μέσα από την «απελευθερωτική» διαμεσολάβηση παρακρατικών μισθοφορικών ομάδων θανάτου και του ΝΑΤΟ (Λιβύη, Συρία κλπ…). Οι επίσημες αυτές συναντήσεις του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ με τα κορυφαία αυτά συστημικά Think Tanks διατυμπανίζουν με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο την «ευτυχή» κατάληξη – από πλευράς συστήματος – της ανάδειξης και στην Ελλάδα  ως «αριστερής αντιπολίτευσης» την «αριστερά» που το ίδιο το σύστημα έχει στήσει και επιλέξει να τοποθετήσει «απέναντί» του.

Ωστόσο θα πρέπει να κάνουμε εδώ μια απαραίτητη διευκρίνιση για μια υποτιθέμενη «αντίθεση» που ανακύπτει απο τις πολιτικές και την  «ιδεολογία» των ισχυρών αυτών ινστιτούτων που δυστυχώς η αντισυστημική αριστερά εδώ στην Ελλάδα δεν έχει ασχοληθεί λόγω της απουσίας από την θεώρησή της, ανάλυσης για την Παγκοσμιοποίηση.

Έτσι έχουμε το εξής «παράδοξο» – αλλά όχι επί της ουσίας- φαινόμενο: Από τη μια η πολιτική των Think Tanks αυτών να αφορά την καθολίκευση της Νέας Διεθνής Τάξης που διαχειρίζεται η Νεοφιλελεύθερη Παγκοσμιοποίηση, δηλ. το άνοιγμα και απελευθέρωση όλων των αγορών (προϊόντων, κεφαλαίου, εργασίας, υπηρεσιών) σε διεθνή επίπεδο με τον ουσιαστικό έλεγχό της οικονομίας στις πολυεθνικές και την αντίστοιχη αποδόμηση κάθε κρατικού προστατευτικού παρεμβατισμού απέναντι στις αγορές, και από την άλλη η «ιδεολογία» των υπερεθνικών αυτών «δεξαμενών σκέψης» να αυτοχαρακτηρίζεται «Κεϋνσιανή»… Είναι περιττό να υπενθυμίσουμε επίσης ότι όλες οι Νατοϊκές επεμβάσεις (Γιουγκοσλαβία, Ιράκ, Αφγανιστάν, Λιβύη κλπ) για το άνοιγμα των αγορών των χωρών αυτών υποστηρίχτηκαν από αυτά τα ινστιτούτα. Να υπενθυμίσουμε επίσης την υποστήριξη του G. Soros – του βασικού υποστηρικτή και θεμελιωτή των παραπάνω Think Tanks, για την πρόσφατη «κρίση στην ευρωζώνη» να δίνει κατευθύνσεις για αποφυγή του «κινδύνου» «εθνικών λύσεων» κατά της οικονομικής κρίσης. Πολλά τέτοια παραδείγματα για την «δράση» του «σοσιαλιστή» Σορος και των αντίστοιχων «αριστερών» ιδρυμάτων μπορεί να βρει κανείς με ένα απλό ψάξιμο αν δε τα γνωρίζει. Πώς λοιπόν δικαιολογείται η Κευνσιανή προμετωπίδα; Η απάντηση είναι απλή και ουσιαστικά έχει απαντηθεί ήδη από την αρθογραφία του Τ. Φωτόπουλου από τη δεκαετία του 90 που έδειξε την ανεδαφικότητα της εφαρμογής κεϋνσιανών/προστατευτικών πολιτικών μέσα σε καθεστώς λειτουργίας της Νεοφιλελεύθερης Παγκοσμιοποίησης που ουσιαστικά προϋποθέτει το ακριβώς αντίθετο από τα προστατευτικά μέτρα του σοσιαλδημοκρατικού μοντέλου. Έτσι η επίκληση για την «σοσιαλδημοκρατία» και η συνακόλουθη ρητορολογία της εκφυλισμένης «αριστεράς» για τις «κακές νεοφιλελεύθερες πολιτικές» που εφαρμόζουν κάποιοι «κακοί πολιτικοί», η οποία δεν θίγει τους μηχανισμούς που μας ενσωματώνουν στην διεθνοποιημένη καπιταλιστική οικονομία (η ενσωμάτωση στον Ευρωπαϊκό χώρο γίνεται βασικά μέσα από την ΕΕ/ΟΝΕ), αποτελεί το καλοστημένο διαχειριστικό τέχνασμα της υπερεθνικής ελίτ και φυσικά των χρήσιμων για την συνέχιση της εξαπάτησης του κόσμου «αριστερών» της υποστυλωμάτων.

Και φυσικά ανάλογα μπορεί να προστεθούν για το μύθο του τέλους της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης που συνήθως αφορούν μόνο το επιθετικό συστατικό της λέξης, τον νεοφιλελευθερισμό, γιατί οι περισσότεροι από αυτούς που υποστηρίζουν αυτή την (θεωρητικά αλλά και στη πράξη) παραπλανητική ανοησία δεν έχουν πρόβλημα με την ίδια τη παγκοσμιοποίηση, που τη θεωρούν σαν ένα στάδιο πριν φτάσουμε στο τέλος του καπιταλισμού και από εκεί στον σοσιαλισμό και τον κομμουνισμό. Με αλλά λόγια, όλοι αυτοί είναι απλά ενάντια στη σημερινή παγκοσμιοποίηση που καταδικάζουν ως "κακό ιδεολόγημα" η "κακό δόγμα" αλλά όχι ενάντια στην ίδια τη παγκοσμιοποίηση. Όμως σε μια καπιταλιστική διεθνοποιημένη οικονομία της αγοράς με ανοικτές και απελευθερωμένες τις αγορές κεφαλαίου και εμπορευμάτων, η μόνη δυνατή παγκοσμιοποίηση είναι η σημερινή νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση απο την οποία καμιά μέχρι τώρα σοσιαλδημοκρατική ή αριστερή κυβέρνηση δεν μπόρεσε να αποκοπεί με δήθεν Κεϋνσιανές λύσεις.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΔΙΚΗ ΜΟΥ: 

Πάντως και οι ίδιοι αυτοί οι μαρξιστές αυτο-αναιρούνται όταν ο ίδιος ο Σόρος όπως βλέπουμε και στην τελευταία ανάρτηση κάνει πώς και πώς για να σωθεί το ευρώ και η Ε.Ε.. Και ας μη ξεχνάμε ότι και η Κίλαρι και ο Ομπόμπα έκαναν και έλεγαν ό,τι μπορούσαν για την ανάγκη να σωθεί η Ευρωζώνη. Είναι ακριβώς ότι είναι τόσο αλληλένδετα και αλληλεξαρτώμενα τα συμφέροντα της υπερεθνικής ελίτ μέσα στη διεθνοποιημένη οικονομία της Αγοράς που κάνει αδύνατους τους «ενδο-ιμπεριαλισμούς» και βέβαια τις Κεϊνσιανές λύσεις. Οι «διαφορές» περιορίζονται λοιπόν προφανώς στο από πού πιθανόν θα χρηματοδοτείται ή θα παίρνει συμβουλές απευθείας ο ΣΥΡΙΖΑ, από τα think tanks στις ΗΠΑ ή την ΕΕ. Όπως για παράδειγμα και στο αν το πρώτο πλήγμα στη Συρία θα γίνει από Αμερικανικά ή Γαλλικά αεροπλάνα, ή από Γερμανικές φρεγάτες. Τώρα αν αυτές οι εσωτερικές διευθετήσεις και οι «διαφωνίες» μεταξύ των μελών της υπερεθνικής ελίτ ονομάζονται…ενδο-ιμπεριαλισμοί, πάω πάσο εγώ!



Λίγα λόγια για το Ινστιτούτο Brookings

Tweet

Τάκης Φωτόπουλος - Παγκοσμιοποίηση - ΕΕ - καταστροφή ή Αυτοδυναμία;

Ελευθεροτυπία, Σάββατο 19 Ιανουαρίου 2013

http://www.inclusivedemocracy.org/fotopoulos/greek/grE/gre2013/2013_01_19.html

Ενώ οι συνέπειες της συντελούμενης καταστροφής όχι μόνο στην οικονομία, αλλά και, συνακόλουθα, στην απασχόληση, τις εργασιακές σχέσεις, τα εισοδήματα και τις κοινωνικές υπηρεσίες, συνειδητοποιούνται καθημερινά και περισσότερο από τη μεγάλη πλειοψηφία των ελληνικού λαού, η παράλληλη ριζοσπαστικοποίηση της συλλογικής συνείδησης είναι το μόνο θετικό στοιχείο σε όλη αυτή την ολέθρια διαδικασία.

Ποιος θα το φανταζόταν πριν λίγα χρόνια ότι ο Ελληνικός λαός που, μέσα στην άγνοια που τον είχαν καταδικάσει οι ελίτ και τα ελεγχόμενα από αυτές ΜΜΕ, είχε ένα από τα μεγαλύτερα ποσοστά επιδοκιμασίας της καταστροφικής ένταξης της χώρας μας στην ΕΕ, τώρα έχει ένα από τα χαμηλότερα; Και ποιος θα πίστευε τότε ότι ένα μαζικό, αλλά άμορφο ακόμη, κίνημα κατά της παγκοσμιοποίησης γενικά (η οποία στην καπιταλιστική οικονομία της αγοράς μόνο νεοφιλελεύθερη μπορεί να είναι παρά τα παραμύθια της ρεφορμιστικής «αριστεράς») και της ΕΕ ειδικότερα, θα άνθιζε «από κάτω»; Και αυτό, παρά το γεγονός ότι ακόμη και η κομουνιστική Αριστερά στην Ελλάδα (αλλά όχι και σε χώρες όπως η Ρωσία) δεν έχει πάρει είδηση για την πρωταρχική σημασία της παγκοσμιοποίησης στη Νέα Διεθνή Τάξη (ΝΔΤ) που σήμερα επιβάλλεται είτε με οικονομικούς πολέμους κατά των λαϊκών στρωμάτων, είτε με σφαγές λαών, που τις μεταμφιέζουν σε «επαναστάσεις»; Έτσι, αδυνατούν να αντιληφθούν ότι οι σημερινές έμμεσες συγκρούσεις μεταξύ π.χ. Ρωσίας και υπερεθνικής ελίτ που διαχειρίζεται την ΝΔΤ, οι οποίες αύριο μπορεί να γίνουν ανοικτές στη περιοχή μας, δεν έχουν σχέση με «ενδο-ιμπεριαλιστικές αντιθέσεις» όπως προσπαθούν να τις ερμηνεύσουν με θεωρητικά εργαλεία που αναπτυχθήκαν πολλές δεκαετίες πριν να αναδυθεί το νέο φαινόμενο της παγκοσμιοποίησης.

Δεν θα αναφερθώ στις καταστροφικές συνέπειες της ένταξης στην παραγωγική δομή της χώρας που ανέπτυξα συστηματικά αλλού.[1] Αρκεί να αναφέρω ότι οι χώρες που εντάσσονται στους θεσμούς της παγκοσμιοποίησης (Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου (ΠΟΕ), ΕΕ, NAFTA κ.λπ.) χαρακτηρίζονται από πολύ διαφορετικά επίπεδα ανάπτυξης,όπως εκφράζονται για παράδειγμα από τις πελώριες διαφορές στην παραγωγικότητα και ανταγωνιστικότητα που έχει καθιερώσει η ανισόμερη καπιταλιστική ανάπτυξη. Όταν όμως ενσωματώνονται στην ΝΔΤ υποχρεώνονται να εφαρμόσουν τους ίδιους κανόνες για το άνοιγμα και την απελευθέρωση των αγορών τους (ιδιαίτερα κεφαλαίου και εμπορευμάτων). Το αναπόφευκτο αποτέλεσμα είναι ότι χώρες όπως η Γερμανία, με υψηλά επίπεδα ανταγωνιστικότητας λόγω παραγωγικότητας (εξαιτίας των προχωρημένων επιπέδων ανάπτυξης στην έρευνα και τεχνολογία) και χώρες όπως η Ινδία και η Κίνα με υψηλά επίπεδα ανταγωνιστικότητας, λόγω του πολύ χαμηλού κόστους παραγωγής και των άθλιων μισθών και εργασιακών συνθηκών, επιβάλλουν τα πρότυπα τους στη διαδικασία αυτή.

Αυτή είναι η βασική αιτία για την οποία όταν μια χώρα εντάσσεται στον ΠΟΕ, ή ακόμη χειρότερα σε οικονομικές ενώσεις όπως η ΕΕ, και συνακόλουθα ανοίγει και απελευθερώνει τις αγορές της, ο μόνος τρόπος για να επιβιώσει στον εξοντωτικό ανταγωνισμό, εάν δεν ανήκει ήδη στις μητροπολιτικές χώρες με τα υψηλά επίπεδα παραγωγικότητας και ανταγωνιστικότητας, είναι να ελαχιστοποιήσει το κόστος παραγωγής, βασικά εξαθλιώνοντας τους μισθούς και τις εργασιακές συνθήκες, αλλά και μειώνοντας στο έπακρο τους φόρους πάνω στο κεφάλαιο, στις εργοδοτικές εισφορές κ.λπ. Και αυτό ακριβώς γίνεται σήμερα στην Ελλάδα!

Το αβίαστο συμπέρασμα είναι ότι η μόνη επιλογή σήμερα για τους λαούς, που δεν θέλουν να συντριβούν μέσα σε αυτή τη διαδικασία και να αναγκαστούν να παραδώσουν την οικονομική και επομένως την εθνική τους κυριαρχία, είναι να αποκόψουν τους δεσμούς τους με τη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση και να υιοθετήσουν πολιτικές οικονομικής αυτοδυναμίας (όχι αυτάρκειας), καθώς και να σχηματίσουν οικονομικές ενώσεις χωρών στο ίδιο επίπεδο ανάπτυξης. Και αυτό μπορεί να επιτευχθεί σήμερα μόνο μέσα από Λαϊκά Μέτωπα που θα ένωναν τα λαϊκά στρώματα, τα οποία υποστηρίζουν όλο το φάσμα απο την αντισυστημική αριστερά μέχρι τον πατριωτικό χώρο, που είναι τα θύματα της παγκοσμιοποίησης - πάνω σε συγκεκριμένο πρόγραμμα με βραχύ/μέσο/μάκρο/πρόθεσμους στόχους για την ριζική αλλαγή της παραγωγικής και της καταναλωτικής δομής της κάθε χώρας. Ο απώτερος στόχος θα ήταν να ικανοποιούνται οι βασικές (τουλάχιστον) ανάγκες όλων των πολιτών και όχι, όπως σήμερα, όλες οι ανάγκες των ελίτ και των προνομιούχων κοινωνικών στρωμάτων, σε βάρος ακόμη και των βασικών αναγκών των λοιπών. Αυτή είναι η αναγκαία προϋπόθεση και για οποιαδήποτε συστημική αλλαγή στο μέλλον, εφόσον θα δημιουργούσε τόσο τις αντικειμενικές όσο και τις υποκειμενικές συνθήκες για αυτήν. Αντίστροφα, εάν περιμέναμε τη συστημική αλλαγή για να βγούμε από την ΕΕ και να αποκοπούμε από την νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση, τα λαϊκά στρώματα θα είχαν οδηγηθεί στο μεταξύ στην ολοκληρωτική καταστροφή. Αλλά θα χρειαστεί να επανέλθουμε.

http://www.inclusivedemocracy.org/fotopoulos/




[1] Η Ελλάδα σαν προτεκτοράτο της υπερεθνικής ελίτ (Γόρδιος 2010) που για ευνόητους λόγους θάβεται κανονικά από την «Αριστερά» (Βλ. π.χ. The Press Project , Κυριακάτικη «Ε», 13/1/2013).

Tweet

ΚΕΕΡΦΑ. ΟΤΑΝ ΟΙ ΜΑΡΙΟΝΕΤΕΣ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΠΟΥΛΑΝΕ «ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΜΟ» ΚΑΙ «ΑΝΤΙΝΑΖΙΣΜΟ»

http://periektikidimokratia.org/athina/2013/01/%CE%BA%CE%B5%CE%B5%CF%81%CF%86%CE%B1-%CE%BF%CF%84%CE%B1%CE%BD-%CE%BF%CE%B9-%CE%BC%CE%B1%CF%81%CE%B9%CE%BF%CE%BD%CE%B5%CF%84%CE%B5%CF%83-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CF%83%CF%85%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BC%CE%B1/

ΚΕΕΡΦΑ, ΑΝΤΙΝΑΖΙΣΤΙΚΕΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΕΣ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΠΑΡΑΜΑΓΑΖΑ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΚΑΙ ΣΙΩΝΙΣΤΙΚΩΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ

Στις 19 Ιανουαρίου, γινόμαστε ακόμη μια φορά μάρτυρες μιας από τις πιο καλοστημένες επιχειρήσεις, για τον αποπροσανατολισμό των λαϊκών στρωμάτων απ’ τις αιτίες της εξαθλίωσής του που έχει φτάσει πλέον σε πρωτόγνωρα επίπεδα. Το σύστημα επιστρατεύει – όπως θα δούμε – όλες τις εφεδρείες του για τον αποπροσανατολισμό του λαού στη πιο κρίσιμη στιγμή που τα λαϊκά στρώματα πρέπει να αντιδράσουν για να σταματήσουν και να ανατρέψουν την πιο αισχρή επίθεση που δέχονται από την διεθνοποιημένη καπιταλιστική οικονομία και τους ντόπιους εντολοδόχους της.

Απέναντι  στους αγώνες των εργαζομένων, των ανέργων, των αγροτών, των μικροεπαγγελματιών και όλων των κοινωνικών ομάδων που καταστρέφονται από την «κινεζοποίηση» των εργασιακών σχέσεων, την «βουλγαροποίηση» των μισθών και συντάξεων, απέναντι στην εκτόξευση της ανεργίας και στο πιο αισχρό ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας και των πλουτοπαραγωγικών πόρων της στις πολυεθνικές, τα «παραμάγαζα» αυτά καλούν σε ένα «αντιφασιστικό» αγώνα κομμένο και ραμμένο στα συμφέροντα του πραγματικού σημερινού φασισμού, αυτού της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης και των «αριστερών» της «κλώνων». Ένας «αντιφα/αντιναζιστικός» αγώνας ξεπλυμένος από κάθε πολιτικό περιεχόμενο, δηλ στημένος έτσι ώστε να μην διατυπώνει πολιτική πρόταση κατά της Νεοφιλελεύθερης Παγκοσμιοποίησης και των μηχανισμών που μας εντάσσουν σε αυτή – ΕΕ/ΟΝΕ – αλλά αντίθετα άδειος από κάθε αντισυστημική προοπτική χρησιμοποιείται καταρχήν για τον αποπροσανατολισμό του λαού και δεύτερον ως  προκάλυμμα για τον αντιδραστικό φιλοσυστημικό χαρακτήρα των κέντρων που τον χρησιμοποιούν. Δεν υπάρχει χρησιμότερο επικοινωνιακό εργαλείο για το σύστημα σήμερα, από το να προβάλλεται ο υποτιθέμενος «φασιστικός κίνδυνος» – από τα καθεστωτικά ΜΜΕ μέχρι τις ΜΚΟ και το κάθε λογής παραμάγαζο της εκφυλισμένης «αριστεράς»  που συντηρούνται απο διαφόρων ειδών άμεσες ή έμμεσες χρηματοδοτήσεις - ενώ ταυτόχρονα εξασφαλίζεται η μετατόπιση της λαϊκής οργής από τις συστημικές αιτίες της κρίσης, ώστε να συνεχίζεται ανεμπόδιστα η διαδικασία για την καθολική εξάρτηση της χώρας μέσω της οικονομικής κατοχής και της παραίτησης – βάση νόμου του κράτους – από κάθε δυνατότητα άσκησης οικονομικής πολιτικής.

 Εδώ  θα πρέπει να αναφέρουμε  ότι ακόμα και  κόμματα του κρατικοσοσιαλισμού – που δεν ανήκουν φυσικά στην «εκφυλισμένη αριστερά» που αναφερόμαστε–, φαίνεται να ξεχνούν ότι η αυτοδιάθεση μιας χώρας που -στο σημερινό περιβάλλον της Παγκοσμιοποίησης – καθορίζεται από το βαθμό της οικονομικής αυτοδυναμίας της, αποτελεί την αναγκαία συνθήκη και για την συστημική αλλαγή που τα ίδια αγωνίζονται, ενώ η επαρκής συνθήκη αναφέρεται στην ωρίμανση των υποκειμενικών συνθηκών για την αλλαγή συστήματος.  Αντί λοιπόν να συμπτύξουν ένα ενιαίο προγραμματικό Μέτωπο που θα οδηγούσε τον τόπο εκτός των κτηνωδών μηχανισμών ΕΕ/ΟΝΕ και συμβάσεων που μας επιβάλλουν την καταστροφή της παραγωγικής δομής μέσω της απελευθέρωσης των αγορών, βήμα για το οποίο οι υποκειμενικές συνθήκες – εκτός φυσικά από τις αντικειμενικές – είναι σε ένα βαθμό ώριμες εδώ και αρκετό καιρό, αποφάσισαν να κάνουν αγώνα για να ωριμάσουν οι υποκειμενικές συνθήκες για την «επανάσταση» όπως την εννοεί η δική τους κοινωνική θεώρηση, αφήνοντας τις κτηνώδεις συμβάσεις με τη Τρόικα ουσιαστικά στο απυρόβλητο και την απελπισία του λαού χωρίς άμεση ριζοσπαστική πολιτική πρόταση.

Είναι σαφές λοιπόν ότι η ανυπαρξία άμεσης ρεαλιστικής πρότασης από την αντισυστημική αριστερά, αφήνει τα αιτήματα που απαιτούν άμεση λύση και αποτελούν ταξικά αιτήματα να διαστρεβλώνονται από την εκφυλισμένη «αριστερά» και τα "μαγαζιά" της αλλά και από πολιτικούς σχηματισμούς σαν την Χρυσή Αυγή που θα παίξει το χρήσιμο ρόλο του «φασιστικού μπαμπούλα». Τα άλλοτε χρήσιμα συστημικά επικοινωνιακά εργαλεία «Καραμανλής ή τάνκς» και αργότερα «ΠΑΣΟΚ ή Δεξιά», αναβαπτίζονται και συνοψίζονται στο σημερινό «ΣΥΡΙΖΑ ή ΧΑ», ανακυκλωμένο από σύσσωμο τον καθεστωτικό ντόπιο και διεθνή τύπο.

Με βάση τα παραπάνω δε προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι ο περιβόητος «αντιφα/αντιναζί» «αγώνας», δεν προέρχεται «από τα κάτω» όπως θέλουν να τον παρουσιάσουν οι αστικές αναφορές και οι φιλελεύθεροι υπεργολάβοι τους στην ψευτο-«αριστερά», αλλά από πολύ συγκεκριμένα κέντρα από τα πάνω που αποτελούν και την «πρώτη γραμμή» υπεράσπισης και εγκαθίδρυσης της Νέας Διεθνής Τάξης που διαχειρίζεται τη Νεοφιλελεύθερη Παγκοσμιοποίηση. Και δεν θα μπορούσε να αποτελεί έτσι κι αλλιώς σήμερα ο «αντιναζιστικός» λόγος υπόθεση των  λαϊκών στρωμάτων – όπως η αντίσταση επί κατοχής – γιατί  ο πραγματικός αγώνας που επιζητεί ο λαός είναι αυτός κατά του φασισμού της οικονομικής κατοχής της χώρας και κατά αυτών που συνυπέγραφαν όλα αυτά τα χρόνια  (βλ. ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ) ολόκληρη τη νεοφιλελεύθερη ατζέντα (βλ πχ η υπογραφή του Μάαστριχτ) που επέβαλε η Νέα Διεθνή Τάξη. Και βέβαια εδώ δε μιλάμε για την προστασία των πιο ανυπεράσπιστων θυμάτων όπως οι μετανάστες που στοχοποιούνται από γνωστές πλέον ομαδούλες, φαινόμενο το οποίο εύκολα θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί με ομάδες περιφρούρησης από όλο το φάσμα των πολιτικών οργανώσεων. Στην ουσία ήταν άλλωστε ο συνοδοιπορισμός της ρεφορμιστικής «αριστεράς» με τις ελίτ αυτός που εκτόξευσε ρατσιστικές οργανώσεις από την ανυπαρξία σε διψήφια νούμερα. Αναφερόμαστε  στο αυτονόητο γεγονός ότι ο φασισμός που αντιμετωπίζει ο λαός είναι αυτός της ΕΕ/ΟΝΕ και των αντίστοιχων συμβάσεων που μας επιβάλουν την πιο ωμή οικονομική βία και την καταστροφή κάθε δυνατότητας οικονομικής αυτοδυναμίας, γεγονός που μας έφερε στο σημείο η χώρα να αποτελεί ακόμα και τυπικό προτεκτοράτο με τις πλουτοπαραγωγικές πηγές και την δημόσια περιουσία προς πώληση.

Για του λόγου το αληθές ας δούμε το πεμπτοφαλλαγγίτικο προφίλ των οργανώσεων που αγωνίζονται σήμερα για τον «αντιφασιστικό» τους αγώνα, που ακόμα και η βλακώδης ρητορολογία τους δε κρύβει την υποστήριξή τους, στον εξανδραποδισμό και του Ελληνικού λαού αλλά και των λαών στην ημιπεριφέρεια που σφάζονται από τις παρακρατικές ομάδες των μυστικών υπηρεσιών και του ΝΑΤΟ για την αφομοίωσή τους στη Νέα Διεθνή Τάξη.

Θα πρέπει να διευκρινίσουμε εδώ ότι η επιχείρηση στιγματισμού του Ελληνικού λαού ως «ρατσιστικού», «ομοφοβικού», «αντισημίτικου» και επομένως «φιλοναζιστικού», καλλιεργούνταν ανέκαθεν από τα διεθνή σιωνιστικά μεγαλο-ιδρύματα και τα ντόπια παραρτήματά τους – όπως το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο και τις όμορες ομάδες του. Έτσι εξηγείται ότι ένα από τα βασικά σημεία που αποτελούν κοινό τόπο των παρακάτω ομάδων που ευαγγελίζονται τον «φασιστικό κίνδυνο» , εκτός από τα φίλο-νεοφιλελεύθερα στοιχεία τους, είναι ο άμεσος ή έμμεσος φιλοσιωνισμός τους.

Tweet

Τάκης Φωτόπουλος - Η συντελούμενη καταστροφή και η Χρεοκοπία της Αριστεράς

Ελευθεροτυπία, Πέμπτη, 10 Ιανουαρίου 2013

Η συντελούμενη καταστροφή και η Χρεοκοπία της Αριστεράς

http://inclusivedemocracy.org/fotopoulos/greek/grE/gre2013/2013_01_10.html

Μετά από αναγκαστική απουσία πάνω από ένα χρόνο η στήλη επανέρχεται με ιδιαίτερη χαρά στην τακτική δεκαπενθήμερη βάση της, και από τις 19/1 στη Σαββατιάτικη θέση της. Το γεγονός ότι η έκλειψη της μοναδικής πολυφωνικής εφημερίδας «συνέπεσε» με τον πιο κρίσιμο χρόνο, όπου το τρίτο Μνημόνιο έβαλε τις βάσεις για να συντελεστεί η σημερινή οικονομική καταστροφή της χώρας, την κάνει ελάχιστα συμπτωματική. Ιδιαίτερα, όταν στο φίμωμα της εφημερίδας έπαιξαν καθοριστικό ρόλο όχι μόνο συστημικές δυνάμεις, αλλά και δυνάμεις της χρεοκοπημένης Αριστεράς που στόχο είχαν την μονοπώληση του μη «μνημονιακού» Τύπου από φερέφωνα της (π.χ. νεοπαγείς εφημερίδες –η μια κακή απομίμηση της «Ε»–από τ. συντάκτες της εφημερίδας), καθώς και εργατοπατέρες που αντικειμενικά έπαιξαν ρόλο συνοδοιπόρων τους, σε μια λυσσώδη προσπάθεια να κλείσει και στη συνέχεια να αποτραπεί η επανέκδοση της εφημερίδας­­, εξαπατώντας τους εργαζόμενους (που, ορθότατα βέβαια, διεκδικούν δεδουλευμένα μηνών) ότι έτσι θα ικανοποιούνταν τα απαράγραπτα δικαιώματά τους!

Μιλώ για καταστροφή, και όχι απλά για κρίση, γιατί ποτέ άλλοτε δεν είχε θεσμοποιηθεί, όπως σήμερα, η συστηματική φτωχοποίηση των λαϊκών στρωμάτων και η μετατροπή της χώρας σε καθαρό προτεκτοράτο των ξένων ελίτ με την αγαστή σύμπνοια των ντόπιων ελίτ και τη στήριξη των προνομιούχων στρωμάτων που ξεπουλάνε όλο τον κοινωνικό πλούτο της χώρας, και προσδοκούν μια «ανάπτυξη» που θα στηρίζεται στην Κινεζοποίηση των εργασιακών σχέσεων. Για να συγκαλυφθεί αυτή η ιστορική καταστροφή, που θα μετατρέψει τη χώρα σε μπανανία της ΕΕ και τα λαϊκά στρώματα σε άθυρμα των ξένων και ντόπιων ελίτ, καλλιεργούνται από το σύστημα μια σειρά ανώδυνοι αντιπερισπασμοί, με την αμέριστη βοήθεια της ρεφορμιστικής Αριστεράς, δηλ. αυτής που δεν αμφισβητεί, όχι το σύστημα, αλλά ούτε καν την ένταξή μας στην ΕΕ (πέρα απο αυτή που ζητά την απλή έξοδο από την Ευρωζώνη που είναι άλλη μια απάτη). Και αυτό, παρόλο που, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, η πλειοψηφία του Ελληνικού λαού αμφισβητεί σήμερα την ένταξή μας στην ΕΕ, εφόσον βλέπει «στο πετσί της» ότι μέσα στην ΕΕ είναι καταδικασμένη στη μόνιμη φτωχοποίηση, που θα προκαλεί η ανάπτυξη με βάση την ανταγωνιστικότητα. Δηλαδή, μια «ανάπτυξη» που συνεπάγεται είτε την ανοικτή ανεργία, είτε τη συγκαλυμμένη ανεργία της μερικής και περιστασιακής απασχόλησης, είτε, τέλος, μισθούς ανατολικής Ευρώπης.

Η Αριστερά αυτή εξαπατά διπλά τα λαϊκά στρώματα.

Πρώτον, με το να υπόσχεται ότι μέσα στην ΕΕ θα μπορούσε να εφαρμόσει ριζικά διαφορετική πολιτική από την ήδη εφαρμοζόμενη από την Τρόικα. Όμως, η νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση δεν είναι απλή επιλογή κάποιων «κακών» πολιτικών και οικονομικών ελίτ, όπως παραμυθιάζει τον λαό η Αριστερά αυτή. Η καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση, η οποία είναι δομικό φαινόμενο που οδήγησε στις ανοικτές και απελευθερωμένες αγορές (κεφαλαίου, εμπορευμάτων εργασίας), μόνο νεοφιλελεύθερη μπορεί να είναι, εφόσον αναγκαστικά θεμελιώνεται στην ανταγωνιστικότητα. Αλλά, η ανταγωνιστικότητα, στις συνθήκες αυτές, μπορεί να ενισχυθεί είτε μέσα από μαζικές επενδύσεις στην έρευνα και τεχνολογία σε συνδυασμό με τη δραστική μείωση του κόστους παραγωγής (δηλ. του εργατικού κόστους, των φόρων στο κεφάλαιο, εργοδοτικών εισφορών κ.λπ.) ––όπως κάνουν οι χώρες του κέντρου–– είτε μέσα μόνο από τη μείωση του κόστους που ελπίζεται να προσελκύσει τις επενδύσεις των πολυεθνικών ––όπως κάνουν οι χώρες στη περιφέρεια σαν την Ελλάδα. Όλες οι νεοφιλελεύθερες «διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις» επιβάλλονται με βάση αυτή τη λογική και καμιά ρεφορμιστική αριστερά δεν μπόρεσε να τις ανατρέψει: από αυτήν του Μιτεράν μέχρι του Ολάντ. Και αυτό, διότι η ανατροπή τους προϋποθέτει μονομερή έξοδο μιας χώρας από την ΕΕ, σαν πρώτο βήμα για την αποκοπή των δεσμών της, μέσω της οικονομικής αυτοδυναμίας (όχι αυτάρκειας), από τη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση.

Δεύτερον, με το να στρέφει την προσοχή των λαϊκών στρωμάτων είτε στις ανώδυνες (για το σύστημα) διαμάχες για την διαφθορά, ώστε να εκτονωθεί η διογκούμενη οργή, είτε στον φασιστικό μπαμπούλα που δήθεν απειλεί την Ελλάδα, αν όχι τον πλανήτη ολόκληρο! Όμως, η Ελλάδα είναι ήδη εκφασισμένη με την ωμή οικονομική βία που επιβάλλεται στα λαϊκά στρώματα και την απαιτούμενη για τη στήριξή της φυσική βία. Αν, επομένως, μεγάλα λαϊκά στρώματα στην Ελλάδα, αλλά και στην ΕΕ γενικότερα, στρέφονται σε εθνικιστικά κινήματα και κινήματα κατά των μεταναστών, δεν το κάνουν γιατί ξαφνικά έγιναν ρατσιστικά ή ...φασιστικά. Το κάνουν διότι η Αριστερά σήμερα είναι απόλυτα χρεοκοπημένη στην Ευρώπη ––και σύντομα και στην Ελλάδα, όταν θα αποκαλυφθεί η απάτη της–– εφόσον δεν θέλησε να ηγηθεί ενός Μετώπου για να αποτρέψει τη συντελούμενη μέσα στην ΕΕ καταστροφή τους. Δεν είναι λοιπόν περίεργο ότι τα στρώματα αυτά, παραπλανημένα από την αντί-μεταναστευτική προπαγάνδα παρόμοιων κινημάτων, στρέφονται κατά των μεταναστών, ενώ βέβαια η μετανάστευση είναι απλό σύμπτωμα της παγκοσμιοποίησης.



http://inclusivedemocracy.org/fotopoulos

Tweet

Ο πόλεμος κατά της επανέκδοσης της Ελευθεροτυπίας συνεχίζεται - Αποκαλυπτικά στοιχεία για τους Εργατοπατέρες που μεθόδευσαν τη φίμωση της

Από το μπλογκ της ομάδας Αθήνας για την Περιεκτική Δημοκρατία

Όπως είχαμε ενημερώσει ήδη εδώ και καιρό σε άρθρο του Τάκη Φωτόπουλου «Η «αυτοδιαχειριζόμενη» (και μεταλλαγμένη) Ελευθεροτυπία», ο «πόλεμος» που μαίνεται για την εξαφάνιση του πλουραλιστικού χαρακτήρα της Ε, έχει ξεκάθαρα πολιτικά κίνητρα. Πολιτικά κίνητρα τα οποία αναφέρονται στην φίμωση κάθε ίχνους αντισυστημικής φωνής που θίγει τα πραγματικά αίτια της κρίσης προτείνοντας άμεσες ρεαλιστικές λύσεις για την ανοικοδόμηση της οικονομίας και την κατάργηση κάθε σύμβασης με τη Τροϊκα, κάτι το οποίο είναι εφικτό μόνο εκτός των μηχανισμών της Νεοφιλελεύθερης Παγκοσμιοποίησης, δηλ πρώτιστα εκτός ΕΕ/ΟΝΕ. Κατ' επέκταση ο πλουραλιστικός χαρακτήρας της "Ε" θίγει άμεσα την «πρώτη γραμμή» της εκφυλισμένης «αριστεράς» (δημοσιογράφων, ακαδημαϊκών, οικονομολόγων κλπ…) η οποία φέρει ακέραια σήμερα την ευθύνη για την συνεχώς επιδεινούμενη εξαθλίωση των λαϊκών στρωμάτων, προασπίζοντας με απύθμενο θράσος τα συμφέροντα του συστήματος με το να αποπροσανατολίζουν το λαό για τα αίτια της κρίσης. Η "Ε" λοιπόν ή έπρεπε να αλλάξει σε ένα τυπικό φερέφωνο της εκφυλισμένης «αριστεράς» όπως η «Αυγή» ή έπρεπε να κλείσει με το γνωστό τρόπο. Παράλληλα με την επιχείρηση φίμωσης της Ε, οι γνωστοί βολεμένοι «εργατοπατέρες» που μεθόδευσαν τόσο καιρό το κλείσιμό της – και που αποτελούν στελέχη των «αριστερών» δεκανικιών του συστήματος – διανθίζοντάς το με τσιτάτα «αυτοδιαχείρισης» και «εργατικού ελέγχου»–, βρέθηκαν σε ελάχιστο χρονικό διάστημα με καινούργιες εφημερίδες/κλώνους της Ελευθεροτυπίας…  όπου εκει προφανώς τα «εργατικά δικαιώματα» είναι λυμμένα…

Δεν είναι λοιπόν τυχαίο στις δυο εφημερίδες «μαϊμούδες» της Ε, όχι απλά δε χωράνε αντισυστημικές φωνές, αλλά αντίθετα προβάλουν «αμάσητη» τη συστημική προπαγάνδα που τους έρχεται έτοιμη από τα αφεντικά τους και τα αντιστοιχα ΜΜΕ. Έτσι η αναφορά στα αίτια της Ελληνικής κρίσης είναι κάτι απαγορευμένο στις  φυλλάδες κακέκτυπα της Ε. (Εφημερίδα των Συντακτών/ 6 ημέρες) , ενώ η αισχρή συστημική προπαγάνδα για τις χώρες που μακελεύονται από τις ταγματασφαλήτικες παραστρατιωτικές ομάδες που τα Think Tanks της υπερεθνικής και σιωνιστικής ελίτ ονόμασαν «εξεγερμένους» (Λιβύη, Συρία, Ιραν ) ανακυκλώνεται συστηματικά.

Δυστυχώς, όπως πρόσφατα μάθαμε, στο παιχνίδι αυτό μπήκε και μια συνδικαλιστική ένωση που πρόσκειται στο Παμε, η οποία και καλεί σε διαμαρτυρία έξω απ τα γραφεία της Ε που πρόκειται να επαναλειτουργήσει. Προφανώς οι διαμαρτυρόμενοι του εν λόγω σωματείου ίσως θα έπρεπε να αναρωτηθούν για την περίεργη ταύτιση των "επιχειρημάτων" τους με αυτά της εκφυλισμένης «αριστεράς» και την κατα πως βολεύει χρησιμοποίησή τους. Εκτός αν οι εκβιαστικές επιθέσεις του προέδρου της ΕΣΗΕΑ κατά των «απολύσεων του Ριζοσπάστη» τόσο καιρό, έπιασαν τόπο…

Με βάση τα παραπάνω αναδημοσιεύουμε εδώ, μια αποκαλυπτική ανταλλαγή για τις πολιτικές σκοπιμότητες που παίζονται πάνω στις «πλάτες» του αναγνωστικού κοινού της εφημερίδας αλλά και των εργαζομένων της , που φανερώνει ταυτόχρονα και από ποια κέντρα στηρίζονται οι πρωτεργάτες αυτοί «εργατοπατέρες» θιασώτες της συστημικής προπαγάνδας.

Καταρχήν δημοσιεύουμε την αρχική ανακοίνωση της ΕΣΗΕΑ που ξανα-ανακάλυψε τα "εργατικά δικαιώματα" στην Ε, αλλά οχι πχ στο συγκρότημα Λαμπράκη…, κατόπιν οι αποκαλυπτικές απαντήσεις του παλαίμαχου δημοσιογράφου της Ε. Νίκου Ρούσση και στο τέλος ένα ακόμα μήνυμα δημοσιογράφου που αγαναχτεί με την επί μήνες αυτή υποκρισία και εμπαιγμό.

Tweet

Ο Τάκης Φωτόπουλος στην εκπομπή "Αντιθέσεις" για την Πολιτική Επισκόπηση του 2012 και τη σημασία της Αυτοδύναμης Οικονομίας για ρήξη με τη Νεοφιλελεύθερη Παγκοσμιοποίηση

Από http://www.periektikidimokratia.org/video-audio/2013-01-04/kriti-tv-saxinis-episkopisi

Παρέμβαση του Τάκη Φωτόπουλου στην εκπομπή "Αντιθέσεις" με τον Γ. Σαχίνη, στο ΚΡΗΤΗ TV (28/12/2012), για την πολιτική επισκόπηση των εξελίξεων του 2012 στην Ελλάδα και παγκόσμια, τις προοπτικές στο 2013 και τη σημασία της Αυτοδύναμης Οικονομίας για ρήξη με την παγκοσμιοποιημένη οικονομία της αγοράς (Νεοφιλελεύθερη Παγκοσμιοποίηση). Η δημιουργία Λαϊκών Μετώπων με ενώσεις Αυτοδύναμων Οικονομιών είναι σήμερα η μόνη βιώσιμη και λαϊκή λύση για έξοδο από την καταστροφική κρίση.

Μέσα από τον αγώνα αυτό για μια αυτοδύναμη (και όχι αυτάρκη) οικονομία και στις νέες συνθήκες αποκεντρωμένου ελέγχου της οικονομίας και της πολιτείας "από τα κάτω" που θα μπορούσαν να δημιουργηθούν με ένα Λαϊκό Μέτωπο για την Κοινωνική και Εθνική Απελευθέρωση, ο λαός θα μπορέσει να θεμελιώσει τις βάσεις για μια εντελώς διαφορετική και πραγματικά δημοκρατική, ανθρώπινη μορφή κοινωνικής οργάνωσης, όπως είναι η Περιεκτική Δημοκρατία.

 

Tweet

Οι μάσκες πέφτουν: ΣΥΡΙΖΑ μαζί με ΑΚ και "ελευθεριακούς" της "αυτοδιαχείρισης", με βάση την...ΕΕ!

Μόνο αηδία και (εν μέρει) θλίψη για κάποιους από τους συμμετέχοντες, προκαλεί η απροσχημάτιστη πλέον σύμπλευση, με αφορμή "εκδήλωση "συζήτησης" για την "κοινωνική" και "αλληλέγγυα οικονομία" (βλ. δηλαδή αυτοδιαχείριση της φτώχειας μέσα στο σύστημα που επιχορηγείται μάλιστα από το Κράτος και ιδίως την ΕΕ, ελλείψει ενός Μετώπου όπως το Μέτωπο Κοινωνικής και Εθνικής Απελευθέρωσης), του αντιδραστικού μορφώματος της "Κινεζοποίησης" του λαού, του ΣΥΡΙΖΑ, κατά την επιστημονική συνταγή μάλιστα του προσκεκλημένου, σκιώδους υπουργού Οικονομικών Σταθάκη, με την εξίσου φιλο-συστημική ως τα μπούνια και άκρως ύποπτη για το ρόλο της, χρόνια τώρα, ΑΚ, με αριβίστες δημοσιογράφους της εφημερίδας-μαϊμού της εκφυλισμένης "Αριστεράς, "Εφημερίδας των Συντακτών",  αλλά και  "ελευθεριακών" της "αυτοδιαχείρισης της φτώχειας μας" μέσα στο σύστημα, όπως ο Λιερός και ο Νικολόπουλος, οι οποίοι από καιρό δυστυχώς έχουν δείξει τον δρόμο που θα ακολουθούσαν: Με την καθαρά μεταμοντέρνα προσπάθεια "σύνθεσης" που έκαναν, μεταξύ "εναλλακτικής οικονομίας" ή αντίστοιχα "αμεσοδημοκρατίας" ως μιας "διαδικασίας" μέσα στο σύστημα, μαζί με τη γνωστή σάλτσα "ανάκτησης των κοινών" ή της συλλογικής κατοχής της "γης" κτλ. (με επίφαση επιρροή από Ζαπατίστας), δεν έθιγαν επουδενί την ίδια τη καρδιά και τους θεσμούς του διεθνοποιημένου συστήματος, όπως η ΕΕ, η απεξάρτηση από τους οποίους, μέσα από μια Αυτοδύναμη Οικονομία, είναι αναγκαία προϋπόθεση για οποιαδήποτε "αλληλέγγυα οικονομία" και αμεσοδημοκρατία ως Πολίτευμα, πόσο μάλλον μέσα σε συνθήκες άγριας Οικονομικής Κατοχής όπως η σημερινή. Κανείς όμως δεν θα περίμενε ότι θα έφταναν, σε μάλιστα τέτοιες συνθήκες, όπου υποτίθεται θα έπρεπε η αντισυστημική συνειδητοποίηση να είχε προχωρήσει, σε τέτοιο εκχυδαϊσμό κάθε απελευθερωτικής έννοιας, τις οποίες χρησιμοποιούν ως τσιτάτα διαρκώς στις πολυποίκιλες "παρεμβάσεις" τους.

Στο ίδιο και χειρότερο μοτίβο, γιατί θεωρητικοποιεί από "αναρχική σκοπιά", αυτού του τύπου την "αυτοδιαχείριση" που όπως είδαμε στηρίζεται μαζικά πλέον από την ΕΕ και το σύστημα, και μάλιστα στο κατεστημένο όργανο της Αριστεράς του Συστήματος, την Αυγή, ο Τερζάκης, που προλογίζει το βιβλίο του Νικολόπουλου και έχει συμμετάσχει και αυτός σε μπόλικες σχετικές εκδηλώσεις στο Νοσότρος κα..

Η πολύ αναμασημένη και γνωστή αιτίαση που σίγουρα θα έχουν ήδη έτοιμη να επικαλεστούν οι  μεταμοντέρνοι "ελευθεριακοί" αυτού του τύπου, όπως έκανε άλλωστε και η ΑΚ παλιά, είναι ότι κάλεσαν τον ΣΥΡΙΖΑ για να τον..."αποδομήσουν" (βλ. όπως αντίστοιχα "αποδομούσαν" δήθεν τους Τσόμσκι, Χάουαρντ Ζιν, Άλμπερτ και άλλες φίρμες της αμερικάνικης μεταμοντέρνας "αναρχίας", χωρίς να ακουστεί η παραμικρή ουσιαστική κριτική στα διαβόητα B-Fest της ΑΚ).

Παρόλα αυτά, σήμερα μόνο κάποιος λοβοτομημένος... αναρχοσυριζέος που ζει σε άλλο σύμπαν και δεν έχει καταλάβει (όχι τυχαία βέβαια με τέτοιους ..."ινστρούχτορες") τον ρόλο της συμμετοχής της Ελλάδας στην ΕΕ (όπως έδειξε περίτρανα προχτεσινή δημοσκόπηση, το 63% του λαού, αν δεν τον κορόιδευε εν ψυχρώ όλη αυτή η εκφυλισμένη "Αριστερά" και "Αναρχία", θα είχε προσχωρήσει σε ένα Μέτωπο για την Αυτοδύναμη Οικονομία, εκτός ΕΕ και Παγκοσμιοποίησης), θα μπορούσε να δει ως "καλοπροαίρετο, ισότιμο συνομιλητή", και όχι ως καθαρό εχθρό και επικίνδυνο για τον λαό απατεώνα, τόσο φυσικά τον ΣΥΡΙΖΑ και τον σκιώδη "υπουργό Οικονομικών" του, της "Ανάπτυξης Κίνας" στην Ελλάδα μέσα στην ΕΕ και την Παγκοσμιοποίηση, όσο και την εξίσου αντιδραστική "αναρχική" ΑΚ, που σε όλες τις κρίσιμες στιγμές τα τελευταία τουλάχιστον χρόνια έχει συμβαδίσει απόλυτα, είτε με τις "ίσες αποστάσεις"  της, είτε με την καθαρή σύμπλευση και τις αντίστοιχες "πρωτοβουλίες" της, με τις στρατηγικές επιδιώξεις  της υπερεθνικής και σιωνιστικής ελίτ στην ποδηγέτηση των λαών και των μέσων πολιτών μέσα στη Νεοφιλελεύθερη Παγκοσμιοποίηση (βλ. πολέμους και στήριξη "εξεγερμένων" σε Ιράν, Λιβύη, Συρία, Σιωνισμό, "θέσεις" της για ΕΕ, κομουνιστές κτλ.).

Η συμμετοχή φυσικά και των γνωστών δεκανικιών του συστήματος, των Οικολόγων Πράσινων, ως επίσης "ισότιμων συνομιλητών", είναι απλά το κερασάκι στην τούρτα στη γλοιώδη αυτή σύμπλευση, που πρέπει να καταδικαστεί από κάθε άνθρωπο που διατηρεί στις αξίες του το απελευθερωτικό πρόταγμα.

Εκδήλωση για την κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία

ΕΚΔΗΛΩΣΗ

Με αφορμή την κυκλοφορία των βιβλίων

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟΣ ΚΟΣΜΟΣ

ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ/ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΑ ΚΑΙ ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

του Γιώργου Λιερού

ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ

ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

ΤΟ ΜΕΤΕΩΡΟ ΒΗΜΑ ΜΙΑΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑΣ

των Τάκη Νικολόπουλου - Δημήτρη Καπογιάννη

από τις ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ

ΟΜΙΛΗΤΕΣ

Γιώργος Σταθάκης

Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ

Νίκος Χρυσόγελος

Ευρωβουλευτής Οικολόγων Πράσινων

Νώντας Σκυφτούλης

Αντιεξουσιαστική Κίνηση Αθήνας

Τη συζήτηση θα συντονίσει η Αφροδίτη Πολίτη

δημοσιογράφος στην Εφημερίδα των Συντακτών

πηγή : http://athens.indymedia.org/calendar/event.ph...

Tweet

Ανακοίνωση δικτύου ΠΔ για τη Γενική Απεργία: Παλεύουμε τώρα για άμεση έξοδο από την ΕΕ/ΟΝΕ με ένα λαϊκό μέτωπο κοινωνικής και εθνικής απελευθέρωσης.

ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ 6-7 ΝΟΕΜΒΡΗ 2012

Σήμερα, με την ασταμάτητη γενικευμένη επίθεση των ξένων και ντόπιων ελίτ κατά του λαού και τη λήψη κτηνωδών μέτρων που σφαγιάζουν κατακτήσεις 100 ετών, με το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου σε τιμή ευκαιρίας σε μεγαλοκαρχαρίες από το Κατάρ, τη Γερμανία κ.λπ., και δικούς μας, οδηγούμαστε ταχύτατα στην Κινεζοποίηση των σχέσεων εργασίας και σε ανεπανόρθωτη καταστροφή των λαϊκών στρωμάτων, ενώ χάνουμε τον έλεγχο των ίδιων των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας που είναι αναγκαίος για οποιεσδήποτε απαιτούμενες ριζικές αλλαγές.

Μέσα σε αυτή τη λαίλαπα, σε πολλούς/ές δημιουργούνται αβίαστα ιστορικοί συνειρμοί με βάση την έννοια της κατοχής. Ωστόσο, πρέπει να αντιληφθούμε ότι η διαφορά με την τότε στρατιωτική κατοχή που ήταν Εξωτερική Κατοχή με τα όπλα, είναι ότι σήμερα έχουμε Οικονομική Κατοχή, η οποία είναι Εσωτερική. Αυτή λαμβάνει χώρα με τη χρήση τόσο οικονομικής βίας (ανεργία, περικοπές, το ξεπούλημα του κοινωνικού πλούτου κτλ.) όσο και φυσικής βίας (καταστολή). Αποτελεί εσωτερική κατοχή αφού η ΕΕ, μέσω της Τρόικας, καθορίζει πλέον όλη την  οικονομική πολιτική καταργώντας την όποια οικονομική και πολιτική κυριαρχία είχαμε πριν, ενώ βέβαια η Κατοχή αυτή, σε αντίθεση με την εξωτερική, υποστηρίζεται έμμεσα ή άμεσα σχεδόν από το 1/3 του ελληνικού πληθυσμού (βλ. και αποτελέσματα εκλογών), πράγμα που κάνει ακόμη πιο φανερό τον χαρακτήρα του αγώνα σαν κοινωνικό πρωταρχικά, και μετά εθνικό!

Γι’ αυτό το λόγο η μόνη απάντηση σ’ αυτήν την επίθεση των ντόπιων και ξένων ελίτ που δημιούργησαν την κρίση με την ένταξη μας στην ΕΕ (για την οποία δε ρωτήθηκε ποτέ ο Λαός), και κατά συνέπεια στην Καπιταλιστική Παγκοσμιοποίηση, είναι η αντεπίθεση «από τα κάτω», με τη μορφή ενός αγώνα όχι μόνο εθνικής αλλά και, κυρίως, κοινωνικής  απελευθέρωσης, που θα στρεφόταν ενάντια στις ντόπιες και  ξένες ελίτ, με στόχο τη μόνιμη έξοδο από την κρίση και την οικονομική αυτοδυναμία, χωρίς την οποία δεν είναι δυνατή η απεξάρτηση μας από την καπιταλιστική (νεοφιλελεύθερη) παγκοσμιοποίηση. Άλλωστε η εθνική απελευθέρωση στις σημερινές συνθήκες είναι συνέπεια της κοινωνικής απελευθέρωσης και όχι αντίστροφα.

Η ανάγκη ενός Μετώπου Κοινωνικής και Εθνικής Απελευθέρωσης είναι επιτακτική ώστε να αποκρουστεί η συστηματική παραπληροφόρηση των ΜΜΕ που τώρα (μετά το κλείσιμο του 902 και της Ελευθεροτυπίας και την αντικατάσταση τους από δύο εφημερίδες-μαϊμού) θα περνούν σχεδόν αποκλειστικά τη γραμμή του συστήματος και του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και της ευρύτερης ρεφορμιστικής Αριστεράς (ΕΛΕ κ.λπ.) για τα αίτια της κρίσης.

ΟΙ ΜΥΘΟΙ ΤΩΝ ΠΑΠΑΓΑΛΩΝ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΜΕΡΟΥΣ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΓΙΑ ΤΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

-  ΔΕΝ είναι ο δήθεν υπερτραφής  δημόσιος τομέας ο μεγάλος ασθενής που ευθύνεται για την κρίση. Από έρευνα του ΟΑΣΑ, το 2003 Γαλλία και Γερμανία ξόδευαν 15%-25% για κράτος πρόνοιας ενώ η Ελλάδα 10%. Συγκριτική έρευνα αποκαλύπτει ότι το 2002 μόλις το 11,4% του ελληνικού εργατικού δυναμικού εργαζόταν στο δημόσιο τομέα με το ποσοστό αυτό να φτάνει στο 15% το 2010, ακριβώς δηλαδή στον μέσο όρο της ΕΕ.

-  ΔΕΝ είναι το ΧΡΕΟΣ αίτιο αλλά συνέπεια της μακροχρόνιας κρίσης της ελληνικής οικονομίας, λόγω της εξάρτησης της από τα μητροπολιτικά καπιταλιστικά κέντρα, η οποία εντάθηκε με την ένταξη στην ΕΕ/ΟΝΕ. Η συνθήκη του Μάαστριχτ (1992) καθιέρωσε το άνοιγμα των 4 αγορών (κεφαλαίου, εργασίας, αγαθών, υπηρεσιών) από κάθε κοινωνικό έλεγχο ώστε το Ευρωπαϊκό μπλοκ να ανταγωνιστεί το Αμερικάνικο και των χωρών της ΝΑ Ασίας. Το πρόβλημα όμως στις χώρες της ευρωπαϊκής περιφέρειας (Ελλάδα, Πορτογαλία κτλ) ήταν η απουσία ισχυρής παραγωγικής και ανταγωνιστικής βάσης αντίστοιχης των Κέντρων (Γερμανία, Γαλλία κ.λπ.) κατά την είσοδό τους στην ΕΕ. Έτσι, η οικονομία μας (οι παραγωγοί, οι αγρότες κτλ.), αδυνατώντας να ανταγωνιστεί τα ξένα προϊόντα των χωρών του Κέντρου μέσα στην «ενιαία» αγορά συρρικνωνόταν παραγωγικά, την ίδια στιγμή που εισάγαμε όλο και πιο πολλά, με άμεση συνέπεια τη ραγδαία αύξηση του ελλείμματος στο ισοζύγιο πληρωμών. Και πώς χρηματοδοτείται το έλλειμμα; Με τον δανεισμό. Να η πρώτη πηγή του χρέους! Η δεύτερη πηγή ήταν η οικοδόμηση του πελατειακού κράτους-πρόνοιας από το ΠΑΣΟΚ με δανεικά αντί με χτύπημα των προνομιούχων στρωμάτων, όπου τη δεκαετία του ’80 τριπλασιάστηκε το Χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ, ενώ η συμμετοχή μας στην Ευρωζώνη έκανε το δανεισμό ακόμη πιο εύκολο, μέχρι να ξεσπάσει η παγκόσμια καπιταλιστική κρίση.

- Γι’ αυτό και η έξοδος μόνο από το Ευρώ και όχι ταυτόχρονα και από την ΕΕ, όπως λένε διάφορες προτάσεις της ενσωματωμένης «Αριστεράς», δεν λύνει το πρόβλημα προς όφελος του λαού, αφού όχι μόνο δεν χτυπάει τα αίτια της κρίσης, αλλά η «λύση» αυτή μπορεί να είναι καταστροφική:

Κι αυτό γιατί έξοδος από το Ευρώ, χωρίς παράλληλη έξοδο και από την ΕΕ σημαίνει:

·         αύξηση του Χρέους μετρούμενο σε υποτιμημένες δραχμές

·         συνέχιση και παραπέρα ένταση του ξεπουλήματος του κοινωνικού πλούτου, που δεν είναι μόνο θέμα Ευρωζώνης αλλά των ανοιχτών και απελευθερωμένων αγορών της ΕΕ, μέσα στη Νεοφιλελεύθερη Παγκοσμιοποίηση. Με υποτιμημένο νόμισμα και ανοικτές τις αγορές κεφαλαίου όπως επιβάλλει η ΕΕ, εξασφαλίζουμε ακόμη μεγαλύτερο ξεπούλημα του κοινωνικού πλούτου!

·         παγίωση/συνέχιση της κατεδάφισης των εργασιακών δικαιωμάτων πάλι λόγω της ΕΕ και όχι λόγω της Ευρωζώνης (λόγω της απελευθέρωσης της αγοράς εργασίας που επιβάλλει η ΕΕ)

·         μόνιμη απώλεια οικονομικής κυριαρχίας λόγω της έλλειψης οικονομικής αυτοδυναμίας που είναι αδύνατη μέσα στην ΕΕ

Σήμερα, οι έντονες διαδηλώσεις των κοινωνικών ομάδων που πλήττονται βάναυσα από την ένταξη μας στην ΕΕ/ΟΝΕ, δείχνουν ότι το αίτημα για έξοδο από την ΕΕ είναι πλέον ώριμο για μεγάλο τμήμα του λαού. Κάτι τέτοιο αποτελεί προϋπόθεση για περαιτέρω συστημική αλλαγή, μόνο στο πλαίσιο της οποίας είναι εφικτός ο αυτοκαθορισμός των λαϊκών στρωμάτων. Ωστόσο, το ζήτημα της επιβίωσης που αντιμετωπίζουμε, ώστε να μπορέσουμε να ορθοποδήσουμε ως λαός για να μπορέσουμε να αποφασίσουμε συλλογικά ποια εναλλακτική οργάνωση της κοινωνίας θέλουμε, απαιτεί άμεση λύση την οποία μπορεί να επιβάλλει μέσα από τις εκλογές μια Κυβέρνηση Λαϊκού Μετώπου με στόχους όπως οι παρακάτω.

Ας δώσουμε απάντηση τώρα με ένα Λαϊκό Μέτωπο Κοινωνικής και Εθνικής Απελευθέρωσης (ΜΕ.Κ.Ε.Α.)!

ΟΙ ΣΤΟΧΟΙ ΤΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ: ΑΜΕΣΟΙ, ΜΕΣΟΠΡΟΘΕΣΜΟΣ, ΜΑΚΡΟΠΡΟΘΕΣΜΟΣ

Οι άμεσοι στόχοι του Μετώπου Κοινωνικής και Εθνικής Απελευθέρωσης, στους οποίους θα έπρεπε να δεσμευτούν όλες οι συνιστώσες και οι συναγωνιστές είναι:

[1]. Άμεση μονομερής έξοδός μας από την ΕΕ (και όχι μόνο από την Ευρωζώνη), η οποία αποτελεί την αναγκαία συνθήκη για την ανάκτηση της απαραίτητης οικονομικής κυριαρχίας.

[2]. Ακύρωση όλων των δανειακών συμβάσεων, Μνημονίων και σχετικών με παράλληλη ολοκληρωτική στάση πληρωμών των τοκοχρεολυσίων (που σημαίνει μονομερή διαγραφή του χρέους).

[3]. Αναγκαστική απαλλοτρίωση κάθε μεγάλης επιχείρησης  που έχει περιέλθει, μέσα από τη διαδικασία των ιδιωτικοποιήσεων, στην ιδιοκτησία των ξένων και ντόπιων ελίτ, ιδιαίτερα αν αφορούν τους τομείς παροχής κοινωνικών υπηρεσιών (Υγεία, παιδεία, Ασφάλιση κ.λπ.)

[4]. Επανεισαγωγή της δραχμής και μερική υποτίμησή της με παράλληλη μετατροπή των καταθέσεων σε δραχμές, και μέτρα ώστε να μην πληγούν τα λαϊκά εισοδήματα και οι μικροκαταθέτες (π.χ. επιδοτήσεις των λαϊκών στρωμάτων χρηματοδοτούμενες από τα έσοδα ενός σημαντικού φόρου στη μεγάλη περιουσία ―κινητή και ακίνητη― καθώς και τα έσοδα από ένα βαρύ φόρο στα είδη πολυτελείας).

[5]. Αυστηροί κοινωνικοί έλεγχοι στην κίνηση αγαθών, κεφαλαίων και υπηρεσιών (τελωνειακοί έλεγχοι, συναλλαγματικοί έλεγχοι, ποσοστώσεις κ.λπ.) ώστε να αρχίσει  η διαδικασία για την οικονομική αυτοδυναμία της χώρας.

[6]. Επαναφορά μισθών και συντάξεων στα προ Μνημονίων επίπεδα με παράλληλη επαναπρόσληψη των απολυμένων στον δημόσιο τομέα, που θα αναδιοργανωθεί ορθολογικά, στο πλαίσιο της γενικότερης αναδιάρθρωσης της οικονομίας με βάση την αρχή της αυτοδυναμίας.

[7]. Κοινωνικοποίηση των Τραπεζών και των στρατηγικών κλάδων παραγωγής, συμπεριλαμβανομένων όλων των κλάδων που καλύπτουν βασικές ανάγκες, στο πλαίσιο του προτεινόμενου παρακάτω μίγματος μορφών ιδιοκτησίας και μεθόδων κατανομής των οικονομικών πόρων.

[8]. Γενική καταγραφή κινητής και ακίνητης περιουσίας, συμπεριλαμβανομένων των καταθέσεων στο εξωτερικό και επιβολή δραστικού «προοδευτικού» φόρου μεγάλης περιουσίας (φόρος δηλαδή ανάλογος με το μέγεθος της περιουσίας που μπορεί να φθάνει και στο 100% της περιουσίας για τις πολύ μεγάλες περιουσίες κ.λπ.), με στόχο τη δραστική ανακατανομή του εισοδήματος και του πλούτου.

[9]. Δημιουργία ενός πραγματικά λαϊκού συστήματος Υγείας, Εκπαίδευσης και Κοινωνικών Υπηρεσιών που θα καλύπτει τις λαϊκές ανάγκες και θα ελέγχεται άμεσα απο αυτούς που παρέχουν, αλλά και αυτούς που δέχονται τις υπηρεσίες αυτές.

ΜΕΣΟΠΡΟΘΕΣΜΟΣ ΣΤΟΧΟΣ: ΑΥΤΟΔΥΝΑΜΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΣΕ ΕΝΩΣΕΙΣ ΜΕ ΑΛΛΟΥΣ ΛΑΟΥΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ

Μεσοπρόθεσμος στόχος του Μετώπου θα έπρεπε να είναι η οικοδόμηση των βάσεων μιας αυτοδύναμης οικονομίας, δηλαδή να ληφθούν μέτρα για να ξανακτιστεί η παραγωγική δομή της χώρας, που έχει καταστραφεί ολοκληρωτικά μετά την πλήρη ενσωμάτωσή της στη διεθνοποιημένη οικονομία της αγοράς, και ιδιαίτερα μετά την ένταξή μας στην ΕΟΚ/ΕΕ, και να διαμορφωθεί ένα συναφές καταναλωτικό πρότυπο, πέρα από αυτό που μας επέβαλαν η εξάρτησή μας από την ΕΕ και το υπάρχον σύστημα, και οδήγησαν στη σημερινή πολυδιάστατη κρίση και στη συνακόλουθη οικονομική, κοινωνική και οικολογική καταστροφή. Χρειάζεται δηλαδή στο στάδιο αυτό να δημιουργηθεί μια ΑΥΤΟΔΥΝΑΜΗ (όχι αυτάρκης) οικονομία που θα στηρίζεται κατ’ αρχήν στους εγχώριους παραγωγικούς πόρους για την κάλυψη των αναγκών μας, και μόνο κατ’ εξαίρεση σε ξένους παραγωγικούς πόρους, τους οποίους μπορούμε ν’ αποκτούμε μέσω των εξαγωγών των πλεονασμάτων μας, και ενός τουρισμού που θα σέβεται τον ελληνικό λαό και το περιβάλλον, προσφέροντας υπηρεσίες, όχι απλά στα προνομιούχα κοινωνικά στρώματα του εξωτερικού, όπως σήμερα, αλλά σε κάθε κοινωνικό στρώμα, σε ένα κλίμα διεθνούς αλληλεγγύης.

Η αυτοδύναμη οικονομία αποτελεί άλλωστε τη μόνη δυνατή διέξοδο από την διεθνοποιημένη οικονομία της αγοράς, που προσφέρει εναλλακτική λύση στη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση. Και φυσικά αυτό δεν σημαίνει «απομονωτισμό» όπως διαστρεβλώνουν την αυτονομία οι «Ευρωπαϊστές» στη ρεφορμιστική Αριστερά, τα Πανεπιστήμια κ.λπ. που έχουν άμεσα ή έμμεσα οικονομικά και άλλα συμφέροντα από την παραμονή μας στην ΕΕ. Αυτή είναι η μόνη φιλολαϊκή λύση, ιδιαίτερα αν αποτελέσει τμήμα οικονομικών ενώσεων με γειτονικές χώρες σε παρόμοιο επίπεδο οικονομικής ανάπτυξης (π.χ. χώρες του Ευρωπαϊκού Νότου, Βαλκανικές χώρες, χώρες της Βόρειας Αφρικής κ.λπ.). Οι νέες αυτές οικονομικές ενώσεις που θα θεμελιώνονται στην αλληλεγγύη των λαών, αντί για τις σημερινές ληστρικές ενώσεις του κεφαλαίου και των ελίτ, όπως η ΕΕ, αποτελούν τον μόνο αληθινό διεθνισμό σήμερα, σε αντιδιαστολή με τον ψευτοδιεθνισμό της ρεφορμιστικής «Αριστεράς» που δήθεν θα κτιστεί μέσα στην ΕΕ του κεφαλαίου! Πιο σημαντικό, η ίδρυση αυτοδύναμων οικονομιών αποτελεί την αναγκαία προϋπόθεση για να γίνει δυνατή η ανάπτυξη του αγώνα για μια νέα μορφή κοινωνίας. Ούτε μια Περιεκτική Δημοκρατία, ούτε μια σοσιαλιστική (κρατικοσοσιαλιστική ή ελευθεριακή) οικονομία, είναι δυνατές σήμερα σε μια χώρα που δεν έχει ανακτήσει την οικονομική αυτοδυναμία της και την απεξάρτησή της από την διεθνοποιημένη καπιταλιστική οικονομία της αγοράς.

ΜΑΚΡΟΠΡΟΘΕΣΜΟΣ ΣΤΟΧΟΣ: ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΜΕ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟΚΑΘΟΡΙΣΜΟΥ, ΟΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ (ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΗ) ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Πιο σημαντικό, η ίδρυση αυτοδύναμων οικονομιών αποτελεί την αναγκαία προϋπόθεση για να γίνει δυνατή η ανάπτυξη του αγώνα για μια νέα μορφή κοινωνίας. Ούτε μια Περιεκτική Δημοκρατία, ούτε μια σοσιαλιστική (κρατικοσοσιαλιστική ή ελευθεριακή) οικονομία, είναι δυνατές σήμερα σε μια χώρα που δεν έχει ανακτήσει την οικονομική αυτοδυναμία της και την απεξάρτησή της από την διεθνοποιημένη καπιταλιστική οικονομία της αγοράς.  Έτσι, όταν θα έχει ορθοποδήσει ο λαός από τη σημερινή κρίση, και με δεδομένο ότι δεν υπάρχουν σήμερα επαναστατικές συνθήκες, παρά τις υπερ-επαναστατικές κορώνες που ακούγονται,  θα μπορεί να επιλέξει δημοκρατικά το είδος κοινωνίας που θα ήθελε για να ζήσει σε αμοιβαία συνεργασία με άλλους λαούς και σε έναν πραγματικό διεθνισμό, όπως σε μια Συνομοσπονδιακή πραγματική (Περιεκτική) Δημοκρατία.

Το Μέτωπο ME.K.E.A. μπορεί να διαδραματίσει σημαντικότατο ρόλο στην κλιμάκωση ενός κινήματος άγριων απεργιών και καταλήψεων, μακριά από πουλημένες συνδικαλιστικές ηγεσίες, ώστε να επιβάλλει την προκήρυξη εκλογών στις οποίες θα συμμετείχε με σκοπό την υλοποίηση των παραπάνω στόχων.

-  ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΕΝΑ ΜΕΤΩΠΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ ΜΕ ΣΤΟΧΟ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ: ΜΕ ΕΞΟΔΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΕ – ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ – ΑΠΑΛΛΟΤΡΙΩΣΗ ΤΟΥ ΛΗΣΤΕΦΘΕΝΤΟΣ ΠΛΟΥΤΟΥ.

-  ΓΙΑ ΕΝΩΣΕΙΣ ΑΥΤΟΔΥΝΑΜΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΩΝ ΒΑΣΙΣΜΕΝΩΝ ΣΤΙΣ ΑΡΧΕΣ ΤΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ, ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗ ΨΕΥΤΟ-ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΩΝ ΕΛΙΤ

-  ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΠΡΟΣ ΜΙΑ ΣΥΝΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΩΝ (ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΩΝ) ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΩΝ

·         ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΛΑΪΚΟ ΜΕΤΩΠΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ

·          ΔΙΚΤΥΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ 

                                www.mekea.org              |             www.periektikidimokratia.org

επικοινωνία: mekea@mekea.org

Tweet

Ανακοίνωση Δικτύου ΠΔ για την υστερία της εκφυλισμένης "Αριστεράς" σχετικά με τον "φασιστικό κίνδυνο"

1. Τελευταία έχει ξεκινήσει από την εκφυλισμένη μεταμοντέρνα «Αριστερά» (των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της ιδεολογίας της παγκοσμιοποίησης, που σήμερα μακελεύει τους λαούς της Μέσης Ανατολής, από τη Λιβύη μέχρι τη Συρία, την οποία η ίδια η Αριστερά αυτή υποστηρίζει με το να στηρίζει τους ψευτο-«επαναστάτες» οι οποίοι καλούν το ΝΑΤΟ σε βοήθεια) μια υστερική εκστρατεία για τον φασιστικό κίνδυνο που εκπροσωπεί η Χρυσή Αυγή (ΧΑ).

2. Θεωρούμε ότι η εκστρατεία αυτή παίζει τον ίδιο αποπροσανατολιστικό ρόλο που έπαιζε και η προηγούμενη εκστρατεία της ίδιας «Αριστεράς» στο πλαίσιο της Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου (ΕΛΕ) για το Χρέος. Έτσι, αφού ήδη οι ντόπιες ελίτ, σε ανίερη συνεργασία με μέρος της «Αριστεράς» των «δικαιωμάτων», πέτυχαν  την εξόντωση κάθε μαζικού μέσου ενημέρωσης όπου ακουγόντουσαν εναλλακτικές φωνές για τον πραγματικό κίνδυνο και τα πραγματικά αίτια της κρίσης (Ελευθεροτυπία, 902), τώρα σκοπεύουν να τα αντικαταστήσουν με υπό έκδοση εφημερίδες–μαϊμού (Εφημερίδα των Συντακτών, 6 ημέρες) που θα εκφράζουν την ίδια αποπροσανατολιστική γραμμή. Δηλαδή, ότι ο μεγάλος κίνδυνος που αντιμετωπίζουμε σαν λαός σήμερα δεν είναι η εξαφάνιση κάθε οικονομικής και πολιτικής ανεξαρτησίας και η μετατροπή μας σε ένα πλήρες προτεκτοράτο της υπερεθνικής ελίτ, δια του εκπροσώπου της στον χώρο μας, της ΕΕ, αλλά ο «φασιστικός κίνδυνος» που δήθεν εκπροσωπούν 100-200 τραμπούκοι της ΧΑ με την έμμεση υποστήριξη του κρατικού μηχανισμού.

3. Θεωρούμε άκρως αποπροσανατολιστική την εκστρατεία αυτή που σκοπό έχει να τραβήξει την προσοχή των λαϊκών στρωμάτων από τον πραγματικό κίνδυνο που αντιμετωπίζουν, σαν συνέπεια της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης: τη φτωχοποίηση και την απώλεια κάθε κοινωνικής κατάκτησης των τελευταίων 100 χρόνων, ενώ συγχρόνως θα έχουν ξεπουληθεί οι πλουτοπαραγωγικές  πηγές της χώρας σε τιμές ευκαιρίας στις ξένες και ντόπιες ελίτ. Και αυτός ο κίνδυνος δεν είναι μόνο υλικός και ρητορικός βέβαια, ούτε έχει να κάνει απλά με την ποιότητα ζωής της μεγάλης πλειοψηφίας του λαού: Έχει να κάνει με τη δυνατότητα οποιουδήποτε αυτό-καθορισμού του λαού και όλων των κοινωνικών στρωμάτων που δέχονται σήμερα πρωτοφανή οικονομική και φυσική βία (εργατών, ανέργων, μεταναστών, μειονοτήτων), δηλαδή με την ίδια την επιβίωση των λαϊκών στρωμάτων, αλλά και τις προϋποθέσεις για την αντισυστημική αλλαγή. Και αυτό, γιατί δεν είναι δυνατός οποιοσδήποτε αυτοκαθορισμός, εάν δεν ελέγχει ο ίδιος ο λαός τους πλουτοπαραγωγικούς πόρους της χώρας του και όχι καρχαρίες καπιταλιστές από το...Κατάρ, την Κίνα ή τη Γερμανία, καθώς βέβαια και τους αντίστοιχους δικούς μας.

Ο κίνδυνος αυτός απαιτεί συνένωση όλων των θυμάτων της παγκοσμιοποίησης που είναι η συντριπτική πλειοψηφία του λαού, αλλά και όλων των υποτελών κοινωνικών στρωμάτων που αντιλαμβάνονται πως η οικονομική και κοινωνική κρίση, η εγκληματικότητα, ο ρατσισμός είναι συνέπειες της παγκοσμιοποίησης, σε ένα νέο Λαϊκό Μέτωπο σαν αυτό που προτείνουμε (http://www.periektikidimokratia.org/anakoinoseis/2012-02-29/metopo-koinonikis-ethnikis-apeleftherosis) .

Το Λαϊκό Μέτωπο αυτό (ΜΕ.Κ.Ε.Α.), όταν πάρει την εξουσία, θα βάλει τις βάσεις για μια Αυτοδύναμη Οικονομία, αφού βγάλει τη χώρα άμεσα από την ΕΕ (και όχι μόνο από την Ευρωζώνη που θα ήταν καταστροφικό) και διαγράψει ολόκληρο το Χρέος (για το οποίο δεν φέρει καμιά ευθύνη ο Λαός αφού κανένας δεν τον ρώτησε γι’ αυτό, και συνεπώς δεν είναι θέμα να κουρέψουμε το απεχθές τμήμα του, όπως ζητά η ΕΛΕ).

Μακροπρόθεσμος στόχος του Μετώπου πρέπει να είναι  η απεξάρτησή μας από την διεθνοποιημένη οικονομία της αγοράς και η δημιουργία, μαζί με άλλους λαούς που έχουν τους ίδιους στόχους, μιας νέας Ένωσης των Λαών που θα βασίζεται στις αρχές της αλληλεγγύης­­. Η Ένωση αυτή, για εμάς,  θα έπρεπε να είναι μια Συνομοσπονδία Περιεκτικών Δημοκρατιών που θα εξασφάλιζε την ισοκατανομή πολιτικής και οικονομικής εξουσίας/δύναμης μεταξύ όλων των πολιτών, αλλά η μορφή που θα πάρει η μελλοντική κοινωνία θα κριθεί δημοκρατικά από τον Λαό.

4. ‘Όμως, η εκστρατεία αυτή της εκφυλισμένης Αριστεράς είναι αποπροσανατολιστική και για άλλο λόγο: γιατί δεν βλέπει ότι αν μεγάλα λαϊκά στρώματα στρέφονται προς την ΧΑ, αυτό δεν το κάνουν, όπως λένε κάποιοι ανεγκέφαλοι της ίδιας Αριστεράς, επειδή είναι φασίστες που πάντα υπήρχαν στην Ελλάδα, και παρόμοιες αποπροσανατολιστικές ανοησίες. Και αυτό για μια σειρά λόγων όπως οι παρακάτω:

α) Ο φασισμός είναι αδύνατος στις σημερινές συνθήκες Παγκοσμιοποίησης. Ήταν δυνατός μόνο στην περίοδο που η διεθνής οικονομία βασιζόταν στα έθνη- κράτη και κάποια από αυτά ήθελαν να δημιουργήσουν μια Διεθνή Τάξη που θα εξέφραζε τη δική τους κυριαρχία επάνω στις αγορές, και την αντίστοιχη πολιτικό-στρατιωτική κυριαρχία. Στη σημερινή οικονομία των πολυεθνικών είναι φανερό ότι οποιαδήποτε αναβίωση του φασισμού, εθνικοσοσιαλισμού κ.λπ. είναι αδύνατη.

β) Στην Ελλάδα η φασιστική δεξιά δεν ήταν ποτέ ένα, αυτόνομο από το αστικό Κράτος, μαζικό κίνημα, και όποτε επιβίωνε ήταν χάρη στην άμεση ή έμμεση κρατική στήριξή του.

γ) Τα μεγάλα λαϊκά στρώματα που κινούνται σήμερα προς την ΧΑ δεν το κάνουν γιατί γοητεύθηκαν από την οποιαδήποτε φασιστική ιδεολογία μπορεί να έχει η ηγεσία της, αλλά γιατί νιώθουν να συνθλίβονται από τις συνέπειες της παγκοσμιοποίησης. Μια από τις συνέπειες είναι και ο εξαναγκασμός εκατομμυρίων ανθρώπων να ξεριζώνονται από τις πατρίδες τους, όπου δεν μπορούν να επιβιώσουν λόγω των πολέμων της υπερεθνικής ελίτ ή λόγω της οικονομικής εξαθλίωσης που φέρνει στα λαϊκά στρώματα η παγκοσμιοποίηση, και πολλοί από αυτούς χρησιμοποιούν σαν διαμετακομιστικό κυρίως κέντρο την Ελλάδα για να πάνε στις χώρες του Βορρά όπου νομίζουν ότι θα εξασφαλίζουν ένα κομμάτι ψωμί. Όμως η Ελλάδα είναι αναγκασμένη από τους «εταίρους» της στην ΕΕ να τους συγκρατεί στα σύνορά της με συνέπεια την τεράστια επέκταση του αριθμού των μεταναστών στη χώρα μας.

δ) Η ΧΑ εκμεταλλεύεται την αγωνία των λαϊκών στρωμάτων που βλέπουν να χάνουν τη δουλειά τους, την πρόσβασή τους στα νοσοκομεία, τα σχολεία κ.λπ., φαινόμενα που βέβαια οφείλονται στις πολιτικές που μάς επιβάλλει η υπερεθνική και ντόπια ελίτ μέσω της ΕΕ και της Τρόικας Η ΧΑ όμως  αποπροσανατολίζει τα λαϊκά στρώματα λέγοντας ότι για όλα αυτά φταίνε οι μετανάστες. Δεν λέει δηλαδή ότι για όλα αυτά φταίει η παγκοσμιοποίηση, της οποίας είμαστε και εμείς θύματα όπως και οι μετανάστες, καθώς  και η ΕΕ, μέσω της οποίας οι ελίτ μάς ενσωμάτωσαν σε αυτήν. Έτσι με τους τραμπούκους της καταφεύγει σε εγκληματικές ενέργειες ενάντια σε ανυπεράσπιστα θύματα που ντροπιάζουν την ανθρωπιά μας, πέρα από τον «Ελληνικό πολιτισμό» που υποτίθεται υπερασπίζεται. Ένα πραγματικά εθνικιστικό κίνημα , όπως παρόμοια υπάρχουν στην Ευρώπη, θα πάλευε κατά της παγκοσμιοποίησης και της ΕΕ, και όχι των θυμάτων τους, ενώ σήμερα η ΧΑ παίζει (αντικειμενικά ή ακόμη και εσκεμμένα) τον ρόλο του συστήματος, των ελίτ, αλλά και έμμεσα εξυπηρετεί τις επιδιώξεις της εκφυλισμένης «Αριστεράς». 

ε) Τα εγκληματικά αυτά φαινόμενα δεν θα ήταν καν δυνατά αν δεν συγκαλύπτονταν από τον κρατικό μηχανισμό, γιατί βέβαια η ελληνική πολιτική  ελίτ έχει κάθε λόγο να αποπροσανατολίσει τα λαϊκά στρώματα από τον πραγματικό τους εχθρό, όπως τα αποπροσανατολίζει και η εκφυλισμένη Αριστερά (που εκπροσωπούν και οι διάφοροι Τσόμσκι, - βλ. κριτική μας στο http://www.periektikidimokratia.org/2012-10-28/chomsky-kritiki), η οποία με το να δημιουργεί τον τεχνητό κίνδυνο του φασισμού επιβιώνει πολιτικά αφού αλλιώς θα είχε καταποντιστεί με την πολιτική - στυλοβάτη που υιοθετεί για την παγκοσμιοποίηση και την ΕΕ. Εάν για παράδειγμα ένα Λαϊκό Μέτωπο σαν αυτό που προτείνουμε έπαιρνε την  εξουσία και οι τραμπούκοι έχαναν τη κρατική τους στήριξη, τα φαινόμενα αυτά θα εξαλείφονταν άμεσα, και οποιοδήποτε κόμμα με φασιστική ιδεολογία θα ξεφούσκωνε πολύ σύντομα στις φυσικές του διαστάσεις. που δεν είναι ιστορικά πάνω από 2-3% του λαού.

Θα ακολουθήσει χωριστή ανακοίνωση για τις προτάσεις μας όσον αφορά το μεταναστευτικό και τον τρόπο αντιμετώπισης τού δήθεν "φασιστικού κινδύνου" στο πλαίσιο μιας κυβέρνησης Λαϊκού Μετώπου, αλλά και μακροπρόθεσμα στο πλαίσιο μιας ΠΔ

• ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΕΝΑ ΜΕΤΩΠΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ

• ΑΜΕΣΗ ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΕ, ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΟΛΟΚΛΗΡOΥ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ, ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΜΝΗΝΟΜΙΩΝ

• ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΥΤΟΔΥΝΑΜΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΜΙΑ NEA ΕΝΩΣΗ ΤΩΝ ΛΑΩΝ ΠΑΝΩ ΣΤΙΣ  ΑΡΧΕΣ ΤΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

ΔΙΚΤΥΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ - 29 ΟΚΤΩΒΡΗ 2012

* H "Εφημερίδα των Συντακτών" μάλιστα ήδη έδωσε στιγμα της "ανεξαρτησίας" της που διαφημίζει, με σκίτσο όπου ο Συριακός στρατός εμφανίζεται σαν πάνοπλα κτήνη που θερίζουν τους ...άοπλους πολίτες.

---

Ελληνικό Δίκτυο Περιεκτικής Δημοκρατίας: www.periektikidimokratia.org • Διεθνές δίκτυο Περιεκτικής Δημοκρατίας: www.inclusivedemocracy.org • Επικοινωνία: peridimok@gmail.com

---

             ~

 Πηγή: http://www.periektikidimokratia.org/anakoinoseis/2012-10-29/fasistikos-kindinos-aristera

Tweet

Αντίσταση στους ισλαμοφασίστες της υπερεθνικής ελίτ στο Harem και υποστήριξη στις παραστρατιωτικές ομάδες απο τα ντόπια φερέφωνα του ΝΑΤΟ (Εφημερίδα των Συντακτών)

Αναδημοσιεύω αυτό το συγκλονιστικό ρεπορτάζ για τα εν ψυχρώ μαζικά εγκλήματα από τους ισλαμοφασίστες της υπερεθνικής ελίτ τους οποίους προωθούν οι πρόθυμοι και πολυ-προβεβλημένοι απατεώνες της ενσωματωμένης "αριστεράς" από:

http://antiplirophorisi.wordpress.com/2012/10/30/%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AF%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7-%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%82-%CE%B9%CF%83%CE%BB%CE%B1%CE%BC%CE%BF%CF%86%CE%B1%CF%83%CE%AF%CF%83%CF%84%CE%B5%CF%82-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CF%85/

Aπο http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.gr/2012/10/harem-stalingrad.html  για τη μάχη στο Harem και την αντίσταση πολιτών και του Συριακού στρατού.

Τρίτη, 30 Οκτωβρίου 2012

Harem, το Stalingrad της Συρίας!

Έτσι τουλάχιστον λένε οι Κούρδοι της Συρίας για τη μάχη στη Harem, στις 28 Οκτώβρη 2012.

Η Harem είναι μία πόλη της Συρίας, της επαρχίας Idleb, με 20.000 κατοίκους πάνω στα σύνορα Συρίας-Τουρκίας. Στην πόλη επιτέθηκαν την Κυριακή συντονισμένα και από όλες τις κατευθύνσεις πολλές εκατοντάδες μισθοφόροι του FSA και σαλαφιστές ισλαμοφασίστες.

Υπολόγιζαν ότι θα ήταν ένας περίπατος να εξουδετερώσουν τους λίγους στρατιώτες που… στάθμευαν στην πόλη.

Δεν υπολόγισαν τις Λαϊκές Επιτροπές!

Με το κάλεσμα των Λαϊκών Επιτροπών, χιλιάδες πολίτες πύκνωσαν τις γραμμές των στρατιωτών. Έγινε σφαγή, η πόλη γέμισε νεκρούς και καμένα σώματα μισθοφόρων και πολιτών. Οι μισθοφόροι αποδίδουν την ήττα τους στον κακό συντονισμό ανάμεσα στις ταξιαρχίες τους.

Ο λόγος που επιτέθηκαν στην πόλη με την επιχείρηση της Εθνοκάθαρσης, είναι κατά τις δηλώσεις των «εξεγερμένων» γιατί οι κάτοικοι είναι ευνοούμενοι του Assad! Οι μισθοφόροι στα γύρω χωριά βίασαν και σκότωσαν γυναίκες και παιδιά που έτρεξαν στα βουνά για να σωθούν.

Χθες, 29 Οκτώβρη, στην Deir Ezzor ένας άνδρας του PKK, ντυμένος με στρατιωτική στολή και με ένα γιλέκο με εκρηκτικά, ζήτησε να συναντηθεί με τον Τούρκο συντονιστή της επίθεσης στην Harem, προφασιζόμενος ότι έχει πληροφορίες για τις κινήσεις του Συριακού στρατού και θέλει να αυτομολήσει.

Ανατινάχθηκε και πήρε μαζί του Τούρκους, Άραβες και άλλους ξένους μισθοφόρους.

Οι Κούρδοι πανηγυρίζουν στη Βόρεια Συρία και λένε ότι θα στείλουν και άλλους σε επιθέσεις αυτοθυσίας.

Οι  Κούρδοι ισχυρίζονται ότι είναι πάνοπλοι, με πυραυλικά συστήματα κ.λπ. και θα συντρίψουν τον Τουρκικό στρατό.

Ο σύντροφος του SSNP, λοχίας Mahammad Munaf Suleiman, μαρτύρησε στις 28 Οκτώβρη για την Αραβική Σοσιαλιστική Συρία

Στη φωτογραφία ο Mazen Fawaz του μισθοφορικού FSA, προδότης και λιποτάκτης που σκοτώθηκε την Κυριακή στη Harem

Εγω να προσθέσω τα “νεα” ντόπια φερέφωνα της υπερεθνικής ελίτ και των παραστρατιωτικών ισλαμοφασιστών δολοφόνων στην Ελλάδα. Θαυμάστε τα Συριζαίικα καθήκια τους γλυφτηδες του Ομπάμα, της Χιλαρυ, της ΕΕ, του Ανρύ Λεβυ, των Σιωνιστών κλπ..:

Το πρωτοσέλιδο της «Εφημερίδας των συντακτών» http://www.efsyn.gr/?p=78

, που βγαίνει αντί της Ελευθεροτυπίας που την έκλεισαν Δευτ 5 Νοε 2012

http://www.efsyn.gr/wp-content/uploads/2012/10/Kalaitzis_29-10-2012.png

                       

Tweet