Ιδεολογικά φαντάσματα και συνωμοσιολογίες - Τάκης Φωτόπουλος για τη Χρυσή Αυγή

http://www.youtube.com/watch?v=5PRaG8I6Xqc

Εκτύπωση Στείλτο με email

Οκτώβρης, 13 2013

http://www.inclusivedemocracy.org/fotopoulos/greek/grE/gre2013/2013_10_13.html

Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία (13 Οκτωβρίου 2013)

---

Ενώ το κρίσιμο θέμα της έντασης της φτωχοποίησης των λαϊκών στρωμάτων, σαν αποτέλεσμα της επιβληθείσας από τις ντόπιες και ξένες ελίτ οικονομικής καταστροφής, έχει περάσει στα «ψιλά» των ΜΜΕ εξαιτίας της ΧΑ, το βασικό ερώτημα που ανακύπτει προσπερνιέται: αντιμετωπίζουμε ένα πραγματικό πόλεμο με τη ΧΑ, ή μήπως  ένα πόλεμο μεταξύ ιδεολογικών φαντασμάτων;

Ο πόλεμος κατά της ΧΑ από μεν τα σοσιαλιστικά (εν ευρεία εννοία) κόμματα παρουσιάζεται σαν πόλεμος μεταξύ εθνικοσοσιαλισμού και σοσιαλισμού, ενώ από τα κόμματα εξουσίας σαν πόλεμος της δημοκρατίας κατά της εθνικοσοσιαλιστικής ΧΑ. Στην πραγματικότητα, όμως, αυτές είναι συγκρούσεις που χαρακτήριζαν τον 20^ο αιώνα και  δεν έχουν σχέση με την πραγματική σύγκρουση που αντιμετωπίζουμε στη Νέα Διεθνή Τάξη (ΝΔΤ), η οποία ανέτειλε μετά την κατάρρευση του «υπαρκτού» και την θεσμοποίηση της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης .

Έτσι, δεν είναι μόνο  ο εθνικοσοσιαλισμός αλλά και ο σοσιαλισμός με τη μορφή της σοσιαλδημοκρατίας (που βασίλευε στις πρώτες μεταπολεμικές δεκαετίες) που προϋπέθεταν οικονομική ―επομένως και εθνική― κυριαρχία, δηλαδή εθνική αγορά και εθνικό κεφάλαιο που διαχειρίζεται το έθνος-κράτος. Σήμερα, όμως, κανένα κράτος πλήρως ενσωματωμένο στη διεθνοποιημένη οικονομία της αγοράς δεν έχει οικονομική κυριαρχία. Εκτός, βέβαια, αν ανήκει στο κλειστό κλαμπ της «Ομάδας των 7» που αποτελεί κυρίως την Υπερεθνική Ελίτ (Υ/Ε), οπότε διαθέτει σημαντικό βαθμό οικονομικής και πολιτικής συγκυριαρχίας, αφού οι ελίτ του μετέχουν στη διαχείριση της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης είναι και συνιστώσες της σημερινής άτυπης παγκόσμιας διακυβέρνησης. Όσον αφορά στον κρατικιστικό σοσιαλισμό, ουσιαστικά εξαφανίστηκε μετά τη κατάρρευση του «υπαρκτού», ενώ ο «σοσιαλισμός σε μία χώρα» είναι ακόμη πιο δύσκολος στην παγκοσμιοποιημένη οικονομία, εφόσον, με το εχθρικό περιβάλλον γύρω του και αντιμετωπίζοντας μια συμπαγή Υ/Ε, αναπόφευκτα θα κατέληγε σε ένα νέο αυταρχικό καθεστώς, όπως τα Σταλινικά καθεστώτα. Όμως, αυτό ήταν το μεγαλύτερο πρόβλημα του «υπαρκτού», παρά το γεγονός ότι, αντίθετα  με το καπιταλιστικό σύστημα, είχε επιτύχει την κάλυψη των βασικών αναγκών όλων των πολιτών.

Αλλά δεν είναι μόνο ο κρατισμός κάθε είδους (σοσιαλιστικός, εθνικοσοσιαλιστικός κ.λπ.) που αποκλείεται στη σημερινή παγκοσμιοποίηση αλλά και η ίδια η δημοκρατία. Και δεν εννοώ βέβαια την πραγματική δημοκρατία που είναι η άμεση άσκηση της πολιτικής καθώς και της οικονομικής εξουσίας από τις συνελεύσεις των πολιτών, αλλά ακόμη και τα διάφορα είδη αντιπροσωπευτικής ή κοινοβουλευτικής «δημοκρατίας» που στην πραγματικότητα είναι μορφές ολιγαρχίας. Στη ΝΔΤ, η πολιτική εξουσία, στα κράτη που είναι πλήρως ενσωματωμένα στην παγκοσμιοποιημένη αγορά, ασκείται από διάφορες μορφές Κοινοβουλευτικής Χούντας. Δηλαδή, μιας μορφής πολιτικής εξουσίας που έχει μεν τον τύπο της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας αλλά, στην πραγματικότητα, η εξουσία αυτή ασκείται από μια ολιγομελή ομάδα γύρω από τον Πρόεδρο Δημοκρατίας ή τον Πρωθυπουργό, που σε μια διεθνοποιημένη οικονομία αποτελούν εντολοδόχους της Υ/Ε. Και αυτά όλα δεν είναι «συνωμοσιολογίες», (όπως αποπροσανατολίζει η πανίσχυρη προπαγάνδα της Υ/Ε που ελέγχει και τα διεθνή ΜΜΕ), αφού στηρίζονται σε συστημική αλλά και εμπειρική ανάλυση.

Έτσι, σήμερα, ο αγώνας παντού είναι για την λαϊκή εξουσία, δηλαδή την αυτοδιάθεση των λαών από την Υ/Ε, που προϋποθέτει ρήξη με την ΝΔΤ της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης και της Κοινοβουλευτικής Χούντας. Με αυτή την έννοια, ο πραγματικός πόλεμος σήμερα είναι ένας εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας των λαών, και όχι «εθνικιστικός», όπως υποστηρίζει η πλήρως ενσωματωμένη στη ΝΔΤ «Αριστερά», διεθνής και Ελληνική της οποίας μάλιστα ο μελλοντικός Υπ. Οικονομικών που θα διαδεχθεί και ουσιαστικά θα συνεχίσει το έργο του Στουρνάρα, (αλλά με ροζ μανδύα), συκοφαντικά κατέταξε τον υπογράφοντα στην «εθνικιστική» Αριστερά! (Γ. Μηλιός, Θέσεις, τ.125) Και αυτό, όταν ο ίδιος από τις πρώτες ημέρες της κρίσης καταστροφολογούσε για τις συνέπειες τυχόν εξόδου μας από την ΕΕ, ακριβώς όπως έκαναν οι Γιωργάκης, Παπακωνσταντίνου κ.λπ.. Με άλλα λόγια, έπαιζε πρωταγωνιστικό ρόλο στην (δήθεν από «αριστερή» σκοπιά) στήριξη της καταστροφικής για τα λαϊκά στρώματα πολιτικής του Μονόδρομου, που αναπόφευκτα οδηγούσε στα Μνημόνια. Και αυτά πληρώνει σήμερα ο Ελληνικός λαός…

Υ.Γ. Στο άρθρο μου της 22/5 έγραφα: «εναντίον της Χρυσής Αυγής έχει ξεσηκωθεί όχι μόνο το ντόπιο κατεστημένο (...) αλλά και τα όργανα της υπερεθνικής και σιωνιστικής ελίτ (πολιτικά, οικονομικά, ΜΜΕ, ΜΚΟ κ.λπ.) που ομόφωνα απαιτούν την απαγόρευση της Οργάνωσης ―ανεξάρτητα βέβαια από το τι λέει το 15%-20% του ελληνικού λαού και ανεξάρτητα από το γεγονός ότι το Σύνταγμά μας (που προφανώς το γράφουν στα παλιότερα των παπουτσιών τους) δεν επιτρέπει παρόμοιο μέτρο». Ο γνωστός γραφικός «δημοσιογράφος» Γ. Πρετεντέρης που είχε διακριθεί στο παρελθόν στην υπονόμευση κάθε εργατικού αγώνα κατά της Κοινοβουλευτικής Χούντας και της τρόικας, και τώρα διαπρέπει στο νέο του ρόλο ανακριτή, εισαγγελέα  και τηλε-δικαστή κουρελιάζοντας  τις ασφαλιστικές δικλείδες της αστικής δικαιοσύνης για το τεκμήριο αθωότητας του κατηγορουμένου μέχρι την έκδοση τελεσίδικης καταδικαστικής απόφασης (όχι απλού πορίσματος της Εισαγγελίας του Άρειου Πάγου! ―βλ. υπόθεση δολοφονίας Λαμπράκη) δεν δίστασε να συκοφαντήσει το άρθρο μου. Έτσι, δόλια πετσοκόβοντας την παραπάνω αναφορά και με τίτλο «Φταίνε (πάλι) οι Εβραίοι;» Βήμα (6/10), έμμεσα, αλλά σαφώς, ρίχνει τη ρετσινιά του αντισημιτισμού. Αν όμως είχε κάνει την στοιχειώδη δημοσιογραφική έρευνα πρωτοετούς φοιτητή δημοσιογραφικής σχολής, θα έβρισκε και τα σχετικά στοιχεία, αλλά και θα μάθαινε  ότι στην μακρόχρονη συγγραφική δουλειά μου ποτέ δεν γράφω κάτι που δεν μπορώ να τεκμηριώσω. Έτσι θα έβρισκε, για να αναφέρω σχετικό δείγμα, ότι, αμέσως μετά την είσοδο στη Βουλή της ΧΑ, η γνωστή Σιωνιστική Οργάνωση Anti Defamation League ζητούσε από τον K.Παπούλια να αρνηθεί τον διορισμό οποιουδήποτε μέλους της ΧΑ στη κυβέρνηση, ενώ στη συνέχεια ο πρόεδρος του Σιωνιστικού Παγκόσμιου Εβραϊκού Συμβουλίου (WJC) απαιτούσε από τον A.Σαμαρά να θέσει εκτός νόμου την ΧΑ (“Ε”, 19/3/2013). Αργότερα  ακολούθησε και σχετική δήλωση της Αμερικανοεβραϊκής Επιτροπής (AJC,-Left.GR, 2/5/13).

"O Τάκης Φωτόπουλος για τη Χρυσή Αυγή", ραδιοφωνική συνέντευξη στον Γιώργο Σαχίνη, ακούστε εδώ

http://www.inclusivedemocracy.org/fotopoulos/

Ακούστε επίσης τη συνέντευξη του Τάκη Φωτόπουλου στον Γιώργο Σαχίνη «Ο Τάκης Φωτόπουλος για τη Χρυσή Αυγή» (youtube)

Δείτε επίσης: 

ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΥΣΣΩΜΟΥ ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΕΡΟΥ ΚΑΙ ΣΥΣΤΗΜΙΚΟΥ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟΥ

Ο φασισμός των αντιφασιστών - Τάκης Φωτόπουλος

Φασισμός και ψευτο-Μέτωπα - Τάκης Φωτόπουλος

Ο Περισπασμός της Χρυσής Αυγής

Tweet

ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ: ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΥΣΣΩΜΟΥ ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΕΡΟΥ ΚΑΙ ΣΥΣΤΗΜΙΚΟΥ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟΥ

ΔΙΚΤΥΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ - 09/10/2013

http://www.periektikidimokratia.org/anakoinoseis/2013-10-09/epithesi-aristeras-sistimatos
Με αφορμή τον τραγικό θάνατο του Παύλου Φύσσα από μαχαίρι υποστηρικτή της Χρυσής Αυγής, ο Τάκης Φωτόπουλος (ΤΦ) έγραψε για την Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία 22/9 το άρθρο «Ο Περισπασμός της Χρυσής Αυγής». Σε αυτό το άρθρο φανέρωνε τον ρόλο της Χρυσής Αυγής (ΧΑ) στο σημερινό πολιτικό σκηνικό, ως μιας μη συστημικής οργάνωσης, (αντίθετα με αυτό που ισχυρίζονται διάφοροι «αντιφασίστες»), αλλά ούτε και αντισυστημικής (με την έννοια που ισχυρίζονται οι ίδιοι οι Χρυσαυγίτες).

Δεν είναι συστημική, γιατί βέβαια δεν υπάρχει κανένα στοιχείο ότι είναι παρακρατική οργάνωση, όπως π.χ. ήταν η «Καρφίτσα» που δολοφόνησε τον Λαμπράκη, ούτε ξέρουμε πολλές άλλες συστημικές οργανώσεις που τις καταδιώκει ολόκληρη η Υπερεθνική Ελίτ (Στέητ Ντιπάρτμεντ, ΕΕ) αλλά και η Σιωνιστική που ζητούσε από καιρό τον εξοστρακισμό αν όχι την απαγόρευσή της (Anti Defamation League-ADL, Παγκόσμιο Εβραϊκό Συμβούλιο WJC, Αμερικανοεβραϊκή Επιτροπή–AJC, Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο Ελλάδος-ΚΙΣΕ κ.λπ.) και φυσικά ανάλογες «αριστερές» «προσωπικότητες» (Μίκαελ Λέβι, Κον Μπεντίτ, Σουλτς κ.α.)., ενώ τώρα μέχρι και ο τ. Υπ. Δικαιοσύνης Ρουπακιώτης βγήκε να επιβεβαιώσει τα παραπάνω. Και φυσικά, αυτό έγινε ηλίου φαεινότερο τώρα που είναι φανερό ότι το σύστημα θέλει να συντρίψει τη Χ.Α, με τα ΜΜΕ να μην έχουν άλλο θέμα να ασχολούνται πια, περνώντας στα «ψιλά» ή ξεχνώντας εντελώς την οικονομική καταστροφή των λαϊκών στρωμάτων που εντείνεται!. Όλα αυτά βέβαια δεν εμπόδισαν τους υβριστές και συκοφάντες του Τ.Φ να του κολλάν τις ταμπέλες του συνωμοσιολόγου, αντισημίτη κ.λπ., συνοδευόμενες από χυδαιολογίες εναντίον του.

Τέλος δεν είναι αντισυστημική οργάνωση με την στενή έννοια της οργάνωσης που στρέφεται κατά του ίδιου του καπιταλιστικού συστήματος, όπως άλλωστε καμιά ακροδεξιά ή εθνικοσοσιαλιστική οργάνωση δεν ήταν ποτέ αντισυστημική με αυτή την έννοια. Με την ευρεία όμως έννοια του «αντισυστημικού» που ορίζει σαν «σύστημα» την συγκεκριμένη μορφή που παίρνει το καπιταλιστικό σύστημα σε κάθε ιστορική στιγμή, τότε η Χ.Α θα μπορούσε να χαρακτηριστεί «αντισυστημική». Για παράδειγμα, την δεκαετία του 1930 το καπιταλιστικό σύστημα έπαιρνε την φιλελεύθερη μορφή που ελαχιστοποιούσε κάθε ενεργή κρατική οικονομική δραστηριότητα στην οικονομία για την επίλυση του προβλήματος της μαζικής ανεργίας (ως γνωστό οι Γερμανοί εθνικοσοσιαλιστές έχουν χαρακτηριστεί από ορθόδοξους –και όχι μόνο- οικονομολόγους ως οι πρώτοι Κεϋνσιανοί) αλλά και τη μορφή του προστατευτισμού, ενώ σήμερα παίρνει  την νεοφιλελεύθερη μορφή που επιβάλει η Νέα Διεθνής Τάξη της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, με τις ανοικτές και απελευθερωμένες αγορές κεφαλαίου, εμπορευμάτων και (εν μέρει) εργασίας.

Όλα αυτά όμως αγνοούνται εντελώς από σύσσωμη την Αριστερά. Είτε γιατί δεν έχει ιδέα για την παγκοσμιοποίηση (όπως συμβαίνει με τους διάφορους Έλληνες Μαρξιστές της συμφοράς, σε αντίθεση με σύγχρονους διεθνείς Μαρξιστές που έχουν κάνει συστηματική έρευνα να δείξουν την ύπαρξη υπερεθνικής καπιταλιστικής τάξης, όπως ονομάζουν την Υ/Ε, και την καθοριστική σημασία της μαζικής εξάπλωσης των πολυεθνικών που σήμερα αποδεδειγμένα ελέγχουν την παγκόσμια οικονομία) είτε γιατί προσπαθούν, εκ του πονηρού, να απορρίψουν κάθε τέτοια έννοια παγκοσμιοποίησης και παγκόσμιας διακυβέρνησης (όπως συμβαίνει συνήθως με διάφορους Σιωνιστές και φιλοσιωνιστές) που την χαρακτηρίζουν ως «συνωμοσιολογία». Και αυτό όταν ο ίδιος ο αρχισιωνιστής πρόεδρος του Σιωνιστικού Ισραήλ, Σιμόν Περές, σε πρόσφατη επίσημη ομιλία του στο Ευρωκοινοβούλιο περιέγραφε πώς θα πρέπει να είναι η παγκόσμια διακυβέρνηση που θα στηρίζεται στις πολυεθνικές![1]

Το αποτέλεσμα είναι ότι ο Φασισμός μετατρέπεται από την «Αριστερά» αυτή σε αγαστή συνεργασία με το σύστημα, σε νούμερο ένα κίνδυνο για τα λαϊκά στρώματα, αποπροσανατολίζοντάς τα από τα πραγματικά αίτια της κρίσης και τον διάλογο για διέξοδο από αυτήν (Παγκοσμιοποίηση, ΕΕ).

Το άρθρο αυτό μετά την δημοσίευσή του από την Κ.Ε. είχε (όπως και τα προηγούμενα) μεγάλη απήχηση στο διαδίκτυο μιας και πληθώρα μπλογκς και sites το αναδημοσίευσαν, από την πατριωτική μέχρι την κομουνιστική «αριστερά». Ένα από τα sites που δημοσίευσαν κομμάτια από το άρθρο ήταν και η επίσημη ιστοσελίδα της Χ.Α με τίτλο «Κατάθεση έντιμου αριστερού : Η σιωνιστική ελίτ απαιτεί την απαγόρευση της Χρυσής Αυγής». Με αφορμή αυτή την αναδημοσίευση και τον σχολιασμό μέρους του άρθρου από τους χρυσαυγίτες άρχισε για άλλη μία φορά ένας ιντερνετικός (και όχι μόνο) πόλεμος λάσπης και φίμωσης ενάντια τόσο της Περιεκτικής Δημοκρατίας όσο και του Τάκη Φωτόπουλου προσωπικά. Φυσικά, η χρήση ενός άρθρου της αριστεράς από μια ακροδεξιά οργάνωση και το ανάποδο δεν είναι κάτι ούτε πρωτοφανές ούτε χαρακτηρίζει κάποια συμβατότητα μεταξύ των εκατέρωθεν απόψεων, ειδάλλως η εγκωμιαστική αναδημοσίευση άρθρων του Τ.Φ παλαιότερα από τον Ριζοσπάστη, το Πριν, την Εποχή, τη Βαβυλωνία ή τον Οικονομικό Ταχυδρόμο θα έπρεπε να τον είχε κατατάξει σε πολλούς ετερόκλιτους πολιτικούς χώρους!

Ας δούμε όμως τι έγραψαν σχετικά επώνυμοι και ανώνυμοι λασπολόγοι τόσο του «αριστερού» όσο και του συστημικού κατεστημένου.

• Πρώτος, και αναμενόμενα, έσυρε το χορό, δηλαδή  την εκστρατεία κατασυκοφάντησης το γνωστό, πλέον, διαδικτυακό τρολ και γνωστός απο παλιά λασπολόγος Omadeon, (που είχε πρωτοστατήσει πέρσι σε πολύμηνη λασπολογική εκστρατεία κατά του δικτύου μας και του Τ.Φ), ο οποίος/α με ένα ολόκληρο κατεβατό ασυναρτησίας και διαστρέβλωσης προσπαθεί να χλευάσει την ανάλυση του Τ.Φ παραθέτοντας φαιδρά «επιχειρήματα». Μάλιστα, αποκάλεσε «ρεζιλίκι» το γεγονός ότι η ιστοσελίδα Iskra.gr (που διαχειρίζεται το Αριστερό Ρεύμα του Λαφαζάνη - ΣΥΡΙΖΑ) αναδημοσίευσε το άρθρο, με αποτέλεσμα, «κατά σύμπτωση», λίγες ώρες αργότερα να κατέβει από την ΊΣΚΡΑ, σε συμμόρφωση με τις απαιτήσεις του ..Omadeon! Σαν να μην έφτανε αυτό, αποκάλεσε την «Ε» «πατσαβουροφυλλάδα» που φιλοξενεί εδώ και 25 χρόνια τη στήλη του Τ.Φ εγκαλώντας και αυτήν στην τάξη και καταλήγοντας με την έκκληση σε «Ε» και Ίσκρα: «ΣΤΑΜΑΤΕΙΣΤΕ πια, να διαδίδετε τα μπουρδο-άρθρα του Τάκη Φωτόπουλου, ακόμη και όταν (σας) ΦΑΙΝΟΝΤΑΙ βαθυστόχαστα, διότι είναι ΜΟΛΥΣΜΕΝΑ από παρανοϊκές (και τώρα… φιλο-ναζιστικές - έστω και ακούσια ή έμμεσα, ιδέες!»(δική του η έμφαση). Είναι μάλιστα χαρακτηριστικό ότι τελειώνει με ένα σαφώς απειλητικό ύφος που θα μπορούσε να είναι είτε κάποιου που μόλις δραπέτευσε από άσυλο ανιάτων ψυχοπαθών ή κάποιου με δύναμη στο σύστημα: «ΣΚΕΦΤΕΙΤΕ τα καλά, ΠΡΙΝ τα ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΤΕ”.[2]  

Στη  συνέχεια, όταν ο Τ.Φ τον ανέφερε στο άρθρο του  στην «Ε» της 6/10, αυτος είχε το θράσος να γράψει στην ίδια την εφημερίδα για να...ζητήσει και τα ρέστα του, διαμαρτυρόμενος για τον «διασυρμό» του, και παριστάνοντας το θύμα! Και προχώρησε σε μια ακόμη καθαρά φασιστική ενέργεια για να φιμώσει τον Τ.Φ και την Περιεκτική Δημοκρατία. Προφανώς σε συνεργασία  με κάποιον ομοϊδεάτη-φιλαράκι του (αν δεν είναι ο ίδιος!) έβγαλαν μια ανακοίνωση που την έστειλαν  στα δεκάδες μπλογκς που αναδημοσιεύουν ανακοινώσεις μας με τίτλο «Κάτω τα χέρια από τους ανώνυμους bloggers» στην οποία, όπως φαινεται,  ανέλαβαν αγώνα να προστατεύσουν τους δήθεν αδύναμους ανώνυμους bloggers σαν τον Omadeon από την επίθεση που τους κάνει «επώνυμος διανοητής, με πρόσβαση σε κομματικούς μηχανισμούς, κομματικές ιστοσελίδες και μεγάλης κυκλοφορίας εφημερίδες, εξυβρίζει σε σειρά κειμένων του και επίμονα, ανώνυμο blogger» (sic!)  Αμφιβάλλουμε αν ακόμη και ο Γκέμπελς θα έκανε παρόμοια δολιότητα να ταυτίζει την ελευθερία του λόγου στο διαδίκτυο με την ελευθερία της λασπολογίας.

Είναι όμως φανερό, εκτός αν οι συντάκτες της ανακοίνωσης είναι ανίκανοι γραφής και ανάγνωσης, ότι ούτε ο Τ.Φ ούτε εμείς θα κάναμε ποτέ το παραμικρό να υπονομεύσουμε την ελευθερία του λόγου στο διαδίκτυο ή οπουδηποτε αλλού. Η ελευθερία του λόγου όμως προϋποθέτει και την αυτοπειθαρχία των μπλογκερς να μην βρίζουν και συκοφαντούν ανώνυμα ανθρώπους που επώνυμα αναλαμβάνουν την ευθύνη των λόγων τους, όπως ακριβώς κάνει ο Omadeon. Εκτός βέβαια (το πιο πιθανό) αν ο Omadeon και οι όμοιοί του στην πραγματικότητα διεκδικούν ελευθερία στη λασπολογία, και σε αυτό θα τους πολεμήσουμε με κάθε μέσο στη διάθεσή μας.

• Όμως, δεν ήταν μόνο άθλιοι ανώνυμοι κουκουλοφόροι σαν τον Omadeon που μετείχαν στη λασπολογία, αλλά ακόμη και «έγκυρες», που παριστάνουν και τις «επαναστατικές»,  ιστοσελίδες όπως η Ίσκρα που μετείχαν έμμεσα σε αυτήν. Να πώς περιέγραφε ο Τ.Φ τον ρόλο της Ίσκρα σε σχέση με τον Omadeon, πιάνοντας το νήμα από το δεύτερο άρθρο του στην “Ε” της 29/9 «Ο Φασισμός των Αντιφασιστών» : «Στη συνέχεια (η Ίσκρα) ανέβασε μεν το περασμένο άρθρο μου, αλλά, σε κατάφωρη παραβίαση της ίδιας της δεοντολογίας της, δημοσίευσε μαζί και λασπολογικά σχόλια εναντίον μου κάποιου γνωστού διαδικτυακού λασπολόγου με το ψευδώνυμο «Omadeon», που (όπως παρόμοιοί του σε άλλες ιστοσελίδες) επανήλθαν για πολλοστή φορά με συκοφαντικούς χαρακτηρισμούς και δυσώδη σχόλια κάτω από την ύποπτη κουκούλα τους, που ποτέ δεν θα δημοσιεύονταν επώνυμα στον μη κίτρινο Τύπο. Συνακόλουθα, αναγκάστηκα να ζητήσω ο ίδιος από την ιστοσελίδα αυτή να κατεβάσει το άρθρο και να μην αναδημοσιεύει πια άρθρα μου...»

• Αμέσως μετά, η ομάδα του «Βαθύ Κόκκινο» που είχε συμμετάσχει στην ίδια εκστρατεία λάσπης πέρσι, ανέλαβε τη σκυτάλη με ένα γκεμπελικό δημοσίευμα «κομμουνιστικής» χροιάς που «κατά σύμπτωση» καταλήγει με ταυτόσημα συμπεράσματα όπως και ο λασπολόγος κουκουλοφόρος Omadeon: «Τι να πεις; Σκέτη κατάντια. Δεν με εκπλήσσει γιατί ήταν προδιαγεγραμμένη η πορεία αυτού του τύπου...Θλιβερή και η κατάληξη της «Ελευθεροτυπία» που φιλοξενεί τα κατάπτυστα άρθρα του Τάκη Φωτόπουλου». Τι να πει κανείς για τον κουκουλοφόρο αλήτη (που κάνει και τον  ...κομουνιστή) που έγραψε το σχόλιο αυτό -- και χρησιμοποιούμε εσκεμμένα γι’ αυτόν, όπως και για τον Omadeon και κάθε θρασύδειλο κουκουλοφόρο που λασπολογεί ανώνυμα, όρους που δεν μας ταιριάζουν, για να μας κάνουν μήνυση και να αναγκαστούν να βγάλουν τη κουκούλα τους για να δουν όλοι ποιοι και με τι θράσος μπορούν και μιλούν έτσι για καταξιωμένους ανθρώπους που επώνυμα καταθέτουν την άποψή τους και δεν κρύβονται κάτω από τις κάποτε ύποπτες κουκούλες τους.

Να αναφέρουμε εδώ ότι οι δύο αυτές πρώτες επιθέσεις των Omadeon και του Βαθύ Κόκκινο (που στηρίζουν ενεργά το εκφυλισμένο κομμάτι της ΑΝΤΑΡΣΥΑ – με θέσεις κατά καιρούς υπέρ ΕΛΕ, «Αριστερών Οικονομολόγων», Χρεολογίας, «Επαναστατών» στη Λιβύη, Συρία κλπ.) αποσιώπησαν αρχικά το γεγονός ότι στην ιστοσελίδα της Χ.Α δημοσιεύτηκε και μέρος άρθρου του Δελαστίκ, στελέχους του ΝΑΡ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Αλλά δεν περιμέναμε να δείξουν αμεροληψία αυτοί οι οποίοι συμπράττουν με τον Καμίνη στα «αντιφασιστικά μέτωπα».

• Ακολούθως και ο Δημήτρης Φύσσας, ο οποίος τουλάχιστον γράφει επώνυμα (παρόλο που ελάχιστοι γνωρίζουν την ύπαρξή του), γράφοντας στην Athens Voice, αφού υιοθετεί τη γνωστή σε σιωνιστικά φερέφωνα, ταύτιση αντισιωνισμού και αντί-εβραϊσμού,ανακαλύπτει ότι υπάρχουν «Αριστεροί υπέρ της Χρυσής Αυγής», όπως είναι ο τίτλος του άρθρου του στο οποίο, πετώντας στο καλάθι των σκουπιδιών κάθε δεοντολογία, παραλείπει να δημοσιεύσει την πηγή του άρθρου του Τ.Φ. Ο Γκεμπελίσκος αυτός μιλάγια «αντισιωνιστικό παραλήρημα του κ. Τάκη Φωτόπουλου, με τους πανταχού παρόντες διαχρονικά κακούς Εβραίους», είτε γιατί δεν έχει ιδέα για το συγγραφικό έργο του και τις πεντακάθαρες αντισιωνιστικές θέσεις του που δεν έχουν καμία σχέση με αντί-Εβραϊσμό, (αφού άλλωστε βασικές πηγές του είναι...Εβραίοι!), είτε, ακόμη χειρότερα,  γιατί ξέρει πολύ καλά τις πραγματικές θέσεις του Τ.Φ.!

• Η «εναλλακτική» συστημική «free press»[3] φυλλάδα Athens Voice μας «τίμησε» και με δεύτερο άρθρο της όπου ανακαλύπτει ότι «Η Υπερεθνική σιωνιστική ελίτ» (sic) «ζητά την απαγόρευση της Χρυσής Αυγής» (παρόλο που το άρθρο του ΤΦ μιλούσε για Υπερεθνική ελίτ και για Σιωνιστική ελίτ, αλλά ο Γκεμπελίσκος αυτός που έγραψε το άρθρο ταυτίζει τις δύο έννοιες τις για να «αποδείξει» τον αντισημιτισμό του συγγραφέα). Στο άρθρο αυτό ο/η συντάκτης πέφτει δικαιολογημένα από τα σύννεφα από το... πρωτάκουστο συμπέρασμα ότι «η βία της Χρυσής Αυγής δεν διαφέρει ιδιαίτερα από τη βία της κοινοβουλευτικής Χούντας». Προφανώς για τους «αφελείς» αυτούς της μεταμοντέρνας συστημικής αριστεράς, δεν είναι βία να καταδικάζεις εκατομμύρια στη φτώχεια και τη πείνα, χιλιάδες στην αυτοκτονία και περισσότερες χιλιάδες να πεθαίνουν από έλλειψη στοιχειώδους ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης...

• Από το χώρο της πατριωτικής «αριστεράς» στη συνέχεια εμφανίστηκε άρθρο του Γιώργου Καραμπελιά, γνωστού ινστρούχτορα μέρους της πατριωτικής «αριστεράς», ο οποίος έχει αποδεχτεί απόλυτα ΕΕ και καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση (που τα δικαιολογεί μάλιστα για ...πατριωτικούς λόγους!), και ο οποίος επινοεί ότι ο Τ.Φ αποτελεί (έστω άθελά του) υποστηρικτή της Χ.Α!.  Η πρεμούρα του κ. Καραμπελιά να μας βγάλει υπέρμαχους της Χ.Α είναι τέτοια που δύσκολα αποκρύπτει την αγωνία του να δηλώσει στο σύστημα ότι είναι ο «σωστός» εκπρόσωπος του πατριωτικού χώρου, με τις ...σωστές θέσεις για Ε.Ε. και παγκοσμιοποίηση--σε αντίθεση με τη Χ.Α που προφανώς του ..χαλούσε την «πιάτσα» των πιθανών υποστηρικτών του. Και καταλήγει με ...εκπληκτική διορατικότητα που (ενόψει των γεγονότων που ακολούθησαν τις επόμενες μέρες, τα οποία δείχνουν τη φανερή προσπάθεια του συστήματος να συντρίψει για πάντα την Χ.Α), είτε προδίδει ότι ανήκει στην κατηγορία των «μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι», είτε σε ακόμη χειρότερες και όχι τόσο αφελείς, κατηγορίες, πως: «Για όλα αυτά λοιπόν, και πολλά  ακόμα, θα πρέπει να χτυπηθεί η υποτίμηση της ναζιστικής απειλής (του τύπου «οι πραγματικοί φασίστες είναι η τρόικα»), και να γίνει κατανοητό, αντίθετα, πως η συντριβή σήμερα των ναζί δεν συμφέρει το σύστημα και τους τροϊκανούς, που τους είχαν έτοιμους ως εναλλακτικό κυβερνητικό εταίρο, αλλά αντίθετα τους αφαιρεί ένα χαρτί, και δίνει τη δυνατότητα σε κείνες τις δημοκρατικές πατριωτικές δυνάμεις που διαθέτουν και πρόταγμα και πρόγραμμα να αναπτυχθούν» (δηλαδή, τον Γ. Καραμπελιά και το «Άρδην» του)!)

• Ακολούθησαν διάφορα παπαγαλάκια της δεξιάς αλλά και αριστερής «διανόησης» και «δημοσιογραφίας» στα social media(twitter, facebook κ.λπ.), που συνήθως χωρίς να έχουν διαβάσει καν το άρθρο, ή διαβάζοντάς το όπως ήθελαν, ανακάλυψαν επίσης «Αριστερούς υπέρ της Χρυσής Αυγής» ανακυκλώνοντας την αρθρογραφία κυρίως της Athens Voice αλλά και αργότερα της Εφημερίδας Συντακτών. Επώνυμα παραδείγματα στο twitter αποτέλεσαν ο γνωστός συστημικός «φιλόσοφος» του ΣΚΑΪ και της Καθημερινής, Πάσχος Μανδραβέλης, το στέλεχος της ΜΚΟ «Παρατηρητήριο δικαιωμάτων του Ελσίνκι» Παναγιώτης Δημητράς, του οποίου ο ρόλος ως σιωνιστικού και συστημικού φερέφωνου μας είναι από παλαιότερα γνωστός. Παράλληλα συκοφαντικά tweets προήλθαν και από την εκφυλισμένη αριστερά τύπου Press Project (που ομνύει στην ΕΕ και στους οργανικούς διανοητές της παγκοσμιοποίησης όπως ο Τσόμσκι), μέσω ακτιβιστών για τα «δικαιώματα» όπως ο Κωνσταντίνος Πουλής, που επίσης κουτοπόνηρα μίλησαν για άρθρο που βγάζει «αντισυστημική» τη Χ.Α., τη στιγμή που ο ίδιος ο Τ.Φ έκανε σαφή διαχωρισμό για μη συστημική, και όχι αντισυστημική, οργάνωση στο άρθρο. Αλλά και απο το χώρο της δημοσιογραφίας, παρουσιάστηκαν δημοσιογραφίσκοι (τύπου Λιάνας Σπυροπούλου) ή αντίστοιχοι κουκουλοφόροι «αναρχοπατερούληδες» του ΣΥΡΙΖΑ (galaxyarchis κ.α.) που δεν διστάζουν να χαρακτηρίζουν, φασιστικότατα αλλά και θρασύδειλα συγχρόνως,  τον Τ.Φ φρενοβλαβή, αντισημίτη ή φιλοναζί…Όλα αυτά σε μια συγχορδία από tweets αυτο-επιβεβαίωσης για το πόσο καλύτερη είναι η εφημερίδα-παραμάγαζο του ΣΥΡΙΖΑ και της Παγκοσμιοποίησης (Εφημερίδα των Συντακτών), σε αντίθεση με την Ελευθεροτυπία που δεν έχει πετάξει τον Φωτόπουλο κτλ. κτλ.

• Όμως, το άρθρο του Δημήτρη Ψαρρά «Τα άρθρα Φωτόπουλου – Δελαστίκ που αθωώνουν τη Χρυσή Αυγή», στελέχους τηςομάδας των Ιών οι οποίοι πρωτοστάτησαν στο κλείσιμο της Ελευθεροτυπίας, που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα-απομίμηση της Ελευθεροτυπίας και όργανο του ευρώδουλου ΣΥΡΙΖΑ, «Εφημερίδα των Συντακτών», κερδίζει επάξια το εντυπωσιακότερο βραβείο γκεμπελισμού στη σχετική αρθρογραφία. Ο Τ.Φ. απάντησε στις κραυγαλέες λαθροχειρίες του Ψαρρά στην ΚΕ (29/9) με το άρθρο «Φασισμός και ψευτο-μέτωπα». Ο Ψαρράς με βασικό «επιχείρημα» ότι κομμάτια του άρθρου του ΤΦ προβλήθηκαν εγκωμιαστικά στο site της ΧΑ, κάτι που υποτίθεται «αποδεικνύει» ότι ο τελευταίος αθωώνει τη ΧΑ, (και αυτό όταν ο ίδιος ο Μιχαλολιάκος έθεσε τον Τ.Φ. στο «ακροαριστερό» πολιτικό φάσμα που ντε φάκτο αναιρεί κάθε προσπάθεια «αθώωσης» της), προέβη σε άγριο «πετσόκομμα» και μια ξετσίπωτη διαστρέβλωση φράσεων, ώστε να «τεκμηριώσει» τη λασπολογία. Έτσι γράφει ότι ο Φωτόπουλος «μιλά για “βίαιες συγκρούσεις μεταξύ πολιτικών ομάδων της Ακροδεξιάς και της (αναρχικής συνήθως) Αριστεράς”, εξισώνοντας τον Γιώργο Ρουπακιά με τον Παύλο Φύσσα».   Στην πραγματικότητα όμως τα γραφόμενα του Τ.Φ. για το θέμα είναι: «Με την μαζική είσοδο της Χρυσής Αυγής (ΧΑ) στο Ελληνικό πολιτικό τοπίο, η οποία αποδεδειγμένα επιδιδόταν σε βίαιες επιθέσεις κατά ανίσχυρων μεταναστών που τους έφερε στη χώρα μας η παγκοσμιοποίηση, εισάχθηκε και το φαινόμενο παρόμοιων πολιτικών συγκρούσεων, όταν αριστερές ομάδες έκαναν τη δουλειά που δεν έκανε το Κράτος, προσπαθώντας να προστατεύσουν τα μεγαλύτερα θύματα της παγκοσμιοποίησης.» Δηλαδή, ο Φωτόπουλος όχι μόνο «δεν βάζει στο ίδιο τσουβάλι» αριστερούς σαν τον Φύσσα αλλά τους αποδίδει και εύσημα ότι κάνουν τη δουλειά προστασίας των μεταναστών που δεν κάνει το κράτος.

Στη συνέχεια, έχοντας φροντίσει πρώτα να αποκρύψει το παραπάνω,  για να δέσει η λοιδωρία του περί τσουβαλιάσματος, διαπιστώνει ότι ο Φωτόπουλος ισχυρίζεται ότι η Χρυσή Αυγή έχει μπει στο στόχαστρο της αριστεράς που (σκέτα) «προστατεύει τους μετανάστες». Όμως η όλη φράση του Φ. χωρίς τα γκεμπελικά πετσοκόμματα του Ψαρρά, είχε ως εξής:«Είναι άλλωστε γνωστό ότι εδώ και καιρό έχει ξεσηκωθεί κατά της ΧΑ όχι μόνο το ντόπιο κατεστημένο, αλλά και η εκφυλισμένη «Αριστερά» που υποστηρίζει τους μετανάστες, μαζί με τους Σύριους και Λιβύους «επαναστάτες» που έπαιξαν κρίσιμο ρόλο στη σφαγή του Συριακού και του Λιβυκού λαού!» (δική μας έμφαση) Όπως είναι προφανές για οποιονδήποτε δεν ανήκει στην εκφυλισμένη «αριστερά» τύπου Ιών και Εφημερίδας Συντακτών που έχει επενδυμένο συμφέρον να διαβάζει αυτό που τη βολεύει, ο Φωτόπουλος έγραψε το παραπάνω για να καταδείξει την υποκρισία της «αριστεράς» αυτής στην οποία επάξια ανήκει και ο Ψαρράς. Δηλαδή μιας αριστεράς η οποία έχοντας δεχτεί απόλυτα παγκοσμιοποίηση και ΕΕ, πολεμά δήθεν για τους μετανάστες, την ίδια στιγμή που κάνει πλάτες σε σφαγές λαών από την υπερεθνική και σιωνιστική ελίτ!

Μετά ο Ψαρράς, διαστρεβλώνοντας για ακόμα μια φορά --όπως μάλλον είναι η κεντρική γραμμή αρκετών συντακτών της Εφημερίδας Συντακτών και της ομάδας των Ιών, οι οποίοι με συνεχείς τυφλές απεργίες στην Ελευθεροτυπία την απαξίωναν και μάλιστα ενώ γινόταν η  απεργία, αυτοι ετοίμαζαν πίσω από την πλάτη των εργαζομένων την δική τους  εφημερίδα- απομίμηση της Ελευθεροτυπίας και όργανο του «αντιμνημονιακού» ΣΥΡΙΖΑ--, γράφει ότι ο Τ.Φ. ισχυρίζεται πως «η φυσική βία δεν είναι χαρακτηριστικό αυτών των κομμάτων». Ο Τ.Φ. όμως γράφει (και εξηγεί) ότι: «η φυσική βία δεν είναι το ΚΥΡΙΟ χαρακτηριστικό ενός ‘φασιστικού’ κόμματος, όπως συνήθως υποστηρίζεται». Και αυτό διότι δεν είναι στοιχείο των προγραμματικών στόχων τους (φυσικά αποδείχθηκε ιστορικά ότι ήταν βασικό στοιχείο της δράσης τους, αλλά αυτό δεν είναι το ίδιο πράγμα), και όχι ότι «δεν είναι χαρακτηριστικό» όπως διαστρέφει τη φράση ο Ψαρράς ώστε να ολοκληρώσει τις γκεμπελικές του αθλιότητες πως «Η εντελώς ανιστόρητη αυτή θέση δικαιώνει δηλαδή ακόμα και τον ιστορικό φασισμό», και προκειμένου στη συνέχεια να κάνει σε αγωνιστές για πάνω από μισό αιώνα, κήρυγμα για το Ολοκαύτωμα... Και αυτά όλα τα γράφει η γκεμπελική πένα του Ψαρρά για τον Φωτόπουλο που έχει ιστορική δράση ενάντια στην ΕΚΟΦ –κανονικά τέκνα των ταγμάτων ασφαλείας-, ενάντια στη Χούντα κ.τλ.. 

Και είναι μόνο μερικές από τις κραυγαλέες διαστρεβλώσεις που μόνο φανατικοί οπαδοί του...αντιφασίστα Γκέμπελς θα έκαναν. Καθόλου τυχαίο ότι στο τέλος του παραπάνω ανοσιουργήματος-«άρθρου» ο «δημοκράτης» Ψαρράς φαίνεται να ζητάει από την Ελευθεροτυπία, εστω έμμεσα,  να απομακρύνει τον Τ.Φ.

• Τέλος, ως κερασάκι στη λίστα όλων των παραπάνω λασπολόγων δεν μπορούσε να μην προστεθεί και ο σταρ του MEGA και τουΒήματος, Γιάννης Πρετεντέρης που έχει διαπρέψει τις τελευταίες εβδομάδες να παριστάνει όχι μόνο τον ξερόλα τηλεπαρουσιαστή του συστήματος --ρόλος στον οποίο πάντα ειδικεύονταν (με το αζημίωτο και με το παραπάνω φυσικά!)--, αλλά τώρα και να διαπρέπει στο νέο του ρόλο ανακριτή, εισαγγελέα  και δικαστή που βγάζει αποφάσεις για όλα τα μέλη της Χ.Α, πετώντας θρασύτατα (αυτός και η Τρέμη, ο Τσίμας κ.λπ.) στα σκουπίδια όλες τις ασφαλιστικές δικλείδες της αστικής δικαιοσύνης για το τεκμήριο αθωότητας του κατηγορουμένου μέχρι την έκδοση  τελεσίδικης καταδικαστικής απόφασης κ.λπ.-- όμως κατά τα άλλα το ανεκδιήγητο φερέφωνο του κατεστημένου αγωνίζεται για την «δημοκρατία»! Ο γραφικός αυτός εξυπνάκιας που παριστάνει τον δημοσιογράφο δεν δίστασε να κατηγορήσει τον Τ.Φ για αντισημιτικές «γραφικότητες» και συνωμοσιολογίες, χωρίς προφανώς να έχει ιδέα για το τι γράφει ο Τ.Φ για τους Εβραίους και για το τι ρόλο έπαιξαν τα Σιωνιστικά «λόμπι» στην δίωξη της Χ.Α. (θέματα που εκθέσαμε νωρίτερα). Ή, ακόμη χειρότερα, έχοντας πλήρη γνώση, αλλά παίζοντας ρόλο άθλιου Γκεμπελίσκου, δεν διστάζει να πετά δυσώδεις συκοφαντίες για να υποστηρίξει τα αφεντικά του, τα οποία άλλωστε υποστήριζε παντα με ζήλο, υπονομεύοντας κάθε αγώνα των λαϊκών στρωμάτων κατά της Κοινοβουλευτικής Χούντας, από τη στιγμή  που άρχισε ο οικονομικός στραγγαλισμός τους.

• Η αποκορύφωση όμως όλης αυτής της αθλιότητας είναι η, με «θεωρητικές» μάλιστα αξιώσεις, επίθεση του αρχι-Μαρξιστού της συμφοράς (με το αζημίωτο βέβαια αφού προφανώς ετοιμάζει τα μπαγκάζια του για «Μαρξιστής» Υπουργός Οικονομικών της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, σαν άξιος συνεχιστής του Στουρνάρα), του Γιάννη Μηλιού. Όπως είναι γνωστό, ο Μηλιός από τις πρώτες μέρες της κρίσης καταστροφολογούσε για τις συνέπειες τυχόν εξόδου μας από την ΕΕ, ακριβώς όπως έκαναν τότε ο Γιωργάκης, ο Παπακωνσταντίνου κ.λπ., Με άλλα λόγια, έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στη, δήθεν από «αριστερή» μεριά, στήριξη της καταστροφικής για τα λαϊκά στρώματα πολιτικής του Μονόδρομου, που αναπόφευκτα οδηγούσε στα Μνημόνια.

Στη συνέχεια, πρωτοστάστησε (μαζί με τους Σταθάκη, Τσακαλώτο κ.ά.) στην καθαρή εξαπάτηση του Ελληνικού λαού ότι θα μπορούσε να γίνει ουσιαστική διαπραγμάτευση μέσα στην ΕΕ, ενω βέβαια με το να δέχεται τις παραμέτρους του προβλήματος και κυρίως την ένταξη στην ΕΕ, καμιά ουσιαστική διαπραγμάτευση δεν ήταν δυνατή αφού η άλλη πλευρά είχε το όπλο της διακοπής της ρευστότητας (που το χρησιμοποίησε αποτελεσματικότατα στην περίπτωση της Κύπρου) ενώ η δική μας πλευρά δεν είχε κανένα όπλο αφού οι «εταίροι» μας ήξεραν πολύ καλά οτι ακόμη και η απειλή εξόδου από το Ευρώ (που επισείει ο Τσίπρας) ήταν κούφια, εφόσον χωρίς ταυτόχρονη έξοδο από την ΕΕ και εισαγωγή πολιτικής αυτοδυναμίας για να επιτευχθεί η αναδιάρθρωση της κατεστραμμένης μας παραγωγικής δομής (πολιτικές που όχι μόνο το κατεστημένο αλλά και η «Αριστερά» τύπου ΣΥΡΙΖΑ δεν διανοείται) η απλή έξοδος από το Ευρώ θα ήταν καταστροφική.

Τώρα, ο φαιδρός αρχι-Μαρξιστής της συμφοράς μέσω των «Θέσεων» του, προχωρά σε μια άλλη δολιότητα κατηγορώντας τον Τ.Φ ότι ανήκει στην «εθνικιστική» Αριστερά (ούτε καν στην πατριωτική όπου ανήκουν οι φίλοι του Καραμπελιάς και σία με τους οποίους βέβαια έχει ταυτόσημες απόψεις για την ΕΕ και την παγκοσμιοποίηση!). Και αυτό πού το στηρίζει;

1. Πρώτον, σε μια άλλη δολιοφθορά που έκανε και ο Ψαρράς των Ιών, όπως είδαμε παραπάνω σχετικά με τους μετανάστες (Γράφει «Ο Τ. Φωτόπουλος και ο Γ. Δελαστίκ σε πρόσφατη αρθρογραφία τους θεωρούν ότι κατά των ναζιστών, τους οποίους τοποθετούν σε «εξωσυστημικό» πολιτικό χώρο, έχει ξεσηκωθεί «το ντόπιο κατεστημένο, συμπεριλαμβανομένης της εκφυλισμένης “Αριστεράς” που υποστηρίζει τους μετανάστες»).
2. Δεύτερον, καταφεύγει σε μια καθαρή συκοφαντία, ότι δηλαδή ο Τ.Φ έχει εθνικιστικές ιδεοληψίες «που μετατρέπουν την ταξική πάλη σε πάλη των εθνών». Και αυτό, τη στιγμή που ο Τ.Φ έχει γράψει ολόκληρο θεωρητικό άρθρο για τις ταξικές διαιρέσεις στην σημερινή παγκοσμιοποίηση, για την οποία όμως ο αρχι-Μαρξιστής της συμφοράς είναι γνωστό ότι έχει μαύρα μεσάνυχτα. Ευτυχώς όμως για τον Μηλιό, ο Omadeon τουλάχιστον συμφωνεί απόλυτα με αυτόν όταν γράφει για τον Τ.Φ (πιο χοντροκομμένα βέβαια) «Υποψιάζομαι πλέον για ΒΑΣΙΜΟΥΣ λόγους ότι έχουμε έναν... ιδιότυπο χαφιέ ανάμεσά μας (όσοι δηλαδή τον αναπαράγουν). (κατάλαβες ΠΟΙΟΝ εννοώ...) Έναν “βάσιμο λόγο" στον έδωσα ήδη. Ένας (άλλος) "βάσιμος λόγος" που αλίευσα (αλλού) είναι ότι... περιγράφει σαν καταδικασμένο να αποτύχει (αυθημερόν) ΚΑΘΕ εγχείρημα "εθνικής ανεξαρτοποίησης" σαν αυτό ακριβώς... που πρεσβεύει ο ίδιος, αλλά... τότε ΓΙΑΤΙ το πρεσβεύει? Μήπως... ΔΕΕΕΝ το πρεσβεύει, αλλά ΥΠΟΚΡΙΝΕΤΑΙ?»

Είναι έκδηλο λοιπόν ότι το εν λόγω άρθρο του Τ.Φ. ενόχλησε όχι μόνο τις συστημικές δυνάμεις και τα παρακλάδια τους αλλά και τη σημερινή εκφυλισμένη «Αριστερά», καθώς μία τέτοια παρουσίαση της πραγματικότητας, τής χαλάει την οικοδόμηση του «Αντιφασιστικού Μετώπου» που πασχίζει με κάθε τρόπο να στήσει, ώστε να μπορεί στη συνέχεια, αν έλθει στην εξουσία, να συνεχίσει βασικά τις ίδιες καταστροφικές πολιτικές της Κοινοβουλευτικής Χούντας, αλλά με «αριστερό» αντιφασιστικό μανδύα!  

Από την άλλη βέβαια μεριά αποτελεί επιβεβαίωσή μας ότι μία συνεπής αντισυστημική θέαση των σημερινών γεγονότων βρίσκει απέναντί της αυτούς ακριβώς που δεν τολμούν να αμφισβητήσουν τις βασικές δομές του συστήματος, όπως η ΕΕ και η καπιταλιστική Παγκοσμιοποίηση, και τώρα για να επιβιώσουν ξεκινούν αντιφασιστικό αγώνα, λες και ο φασισμός της ΧΑ οδήγησε τα λαϊκά στρώματα στη σημερινή καταστροφή!

9 Οκτωβρίου 2013

ΔΙΚΤΥΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

www.periektikidimokratia.org

peridimok@gmail.com

---

[1] “Full text of Peres speech to European Parliament in Strasbourg” Haaretz, 13/03/2013.

[2] http://omadeon.wordpress.com/2013/09/24/takis-sieg-heil/

[3] Για τον πρακτόρικο ρόλο των free press εντύπων τύπου LiFO και Athens Voice βλ. και αποκαλύψεις από Wikileaks λ.χ. εδώ

http://www.epikaira.gr/epikairo.php?id=28854&category_id=0

Tweet

Ο περισπασμός της Χρυσής Αυγής - Τάκης Φωτόπουλος

http://www.periektikidimokratia.org/2013-09-21/perispasmos-xrisis-avgis

Οι βίαιες συγκρούσεις μεταξύ πολιτικών ομάδων της ακροδεξιάς και της (αναρχικής συνήθως) Aριστεράς είναι κοινό φαινόμενo από πολλά χρόνια σε χώρες όπως η Γαλλία και η Γερμανία. Με την μαζική είσοδο της Χρυσής Αυγής (ΧΑ) στο Ελληνικό πολιτικό τοπίο, η οποία αποδεδειγμένα επιδιδόταν σε βίαιες επιθέσεις κατά ανίσχυρων μεταναστών που τους έφερε στη χώρα μας η παγκοσμιοποίηση, εισάχθηκε και το φαινόμενο παρόμοιων πολιτικών συγκρούσεων, όταν αριστερές ομάδες έκαναν τη δουλειά που δεν έκανε το Κράτος, προσπαθώντας να προστατεύσουν τα μεγαλύτερα θύματα της παγκοσμιοποίησης.

Στον απόηχο παρόμοιων συγκρούσεων ήλθε και ο θανάσιμος τραυματισμός του Παύλου Φύσσα, ο οποίος κατά πάσα πιθανότητα δεν ήταν προσχεδιασμένη δολοφονία, εφόσον άλλωστε δεν είχε κανένα κίνητρο η ΧΑ να αναγκάσει ακόμη και κάποιους προστάτες της μέσα στη Κοινοβουλευτική Χούντα να συναινέσουν σε άγριες διώξεις εναντίον μελών της που πιθανότατα θα έχουν και αρνητικές επιπτώσεις στα εκλογικά ποσοστά της.

Μιλώ για κάποιους προστάτες της, γιατί βέβαια δεν υπάρχει καμιά δικαιολογία πώς τόσο καιρό που η ΧΑ προέβαινε σε εγκληματικές πράξεις κατά μεταναστών δεν είχε κινηθεί καμιά δίωξη εναντίον της όχι σαν οργάνωσης, αλλά εναντίον συγκεκριμένων μελών της που αποδεδειγμένα διέπρατταν εγκληματικές πράξεις. Προφανώς, η ανοχή των Σωμάτων Ασφαλείας απέναντι σε παρόμοιες εγκληματικές πράξεις δεν οφειλόταν μόνο στο δυσανάλογα μεγάλο ποσοστό ψηφοφόρων της οργάνωσης σε αυτά, αλλά κυρίως σε εντολές «άνωθεν». Ουσιαστικά, δηλαδή, η Κοινοβουλευτική Χούντα περίμενε να υπάρξει νεκρός για να κηρύξει ολόκληρη την οργάνωση εγκληματική, γεγονός που ιδιαίτερα βολεύει τα κόμματα που μετέχουν σε αυτή, τα οποια θα καρπωθούν και τους ψηφοφόρους που θα μετακομίσουν απο την ΧΑ, ενισχύοντας τα καταρρέοντα εκλογικά ποσοστά τους.

Το γεγονός όμως ότι η ΧΑ είχε κάποιους προστάτες στο «σύστημα» κάθε άλλο παρά την κάνει, από μόνο του, «συστημική» οργάνωση, όπως κάποιοι αφελώς, και πολλοί άλλοι εκ του πονηρού, υποστηρίζουν. Είναι άλλωστε γνωστό ότι εδώ και καιρό έχει ξεσηκωθεί κατά της ΧΑ όχι μόνο το ντόπιο κατεστημένο, συμπεριλαμβανομένης της εκφυλισμένης «Αριστεράς» που υποστηρίζει τους μετανάστες, μαζί με τους Σύριους και Λιβύους «επαναστάτες» που έπαιξαν κρίσιμο ρόλο στη σφαγή του Συριακού και του Λιβυκού λαού! Το ίδιο συμβαίνει με τα όργανα της Υπερεθνικής και της Σιωνιστικής Ελίτ, (πολιτικά, οικονομικά, ΜΜΕ, ΜΚΟ κ.λπ.) που ομόφωνα απαιτούν την απαγόρευση της Οργάνωσης ―ανεξάρτητα βέβαια από το τι λέει το 15%-20% του Ελληνικού λαού, και ανεξάρτητα από το γεγονός ότι το Σύνταγμά μας (που προφανώς το γράφουν στα παλιότερα των παπουτσιών τους) δεν επιτρέπει παρόμοιο μέτρο.

Και δεν είναι συστημική οργάνωση όχι μόνο εξαιτίας της άγριας δίωξης που υφίσταται από τις ντόπιες και διεθνείς ελίτ, αλλά και με βάση τους προγραμματικούς στόχους της που είναι παρόμοιοι με τους στόχους κάθε ιστορικού εθνικοσοσιαλιστικού ή «φασιστικού» κόμματος: αντίθεση τόσο στο κεφάλαιο όσο και στην αυτόνομα οργανωμένη εργασία, οικονομική αυτάρκεια, εθνικοποίηση ενεργειακών πηγών, «Ευρώπη των εθνών» αντί για την σημερινή «Ευρώπη του κεφαλαίου» κ.λπ.. Όμως όλα αυτά είναι ανάθεμα για την Υ/Ε που διαχειρίζεται την παγκοσμιοποίηση και, σε συνεργασία με τη ντόπια ελίτ, έχει επιβάλλει την οικονομική κατοχή στο Λαό μας που οδηγεί στη πλήρη οικονομική καταστροφή των λαϊκών στρωμάτων. Με άλλα λόγια, η φυσική βία δεν είναι το κύριο χαρακτηριστικό ενός «φασιστικού» κόμματος, όπως συνήθως υποστηρίζεται. Άλλωστε, παρόμοια βία χρησιμοποιεί και η Κοινοβουλευτική Χούντα για να επιβάλλει με τα ΜΑΤ τις επιστρατεύσεις κ.λπ. μέτρα που ποτέ δεν ενέκρινε ο Λαός.

Η Χούντα μάλιστα αυτή συνοδεύει την πολιτική βία με οικονομική βία, που έχει ήδη οδηγήσει σε χιλιάδες αυτοκτονίες στη χώρα μας, ραγδαία αύξηση της υπογεννητικότητας που μόλις αποκαλύφθηκε, δεκάδες χιλιάδες θανάτους από έλλειψη επαρκούς υγειονομικής και φαρμακευτικής περίθαλψης και σε εκατομμύρια κατεστραμμένες ζωές. Με αυτή την έννοια, η Κοινοβουλευτική Χούντα είναι το ίδιο, αν όχι περισσότερο, «φασιστική» με την ΧΑ. Όμως, όπως ανέφερα, ο φασιστικός χαρακτήρας μιας πολιτικής οντότητας δεν καθορίζεται μόνο από την στάση της σε σχέση με τη βία αλλά, κυρίως, από τους προγραμματικούς στόχους της. Άλλο, βέβαια, ότι η ΧΑ (όπως και άλλες παρόμοιες οργανώσεις) ζει σήμερα στη δεκαετία του 1930 των κρατών-εθνών, εφόσον βέβαια κανένας από τους προγραμματικούς στόχους της δεν μπορεί να επιτευχθεί μέσα στην παγκοσμιοποιημένη οικονομία της αγοράς, και, ακόμη χειρότερα, χωρίς άμεση έξοδο από την ΕΕ, που η ΧΑ δεν τολμά να ζητήσει!

Αλλά, αν η ΧΑ με βάση το πρόγραμμά της δεν είναι συστημική οργάνωση (πράγμα που δεν σημαίνει βέβαια ότι είναι αντισυστημική) τότε γιατί άραγε να έχει κάποιους προστάτες μέσα στο σύστημα; Εδώ ερχόμαστε στο πιο επικίνδυνο κατά τη γνώμη μου χαρακτηριστικό της ΧΑ. Είναι γνωστό ότι η Υ/Ε σήμερα χρησιμοποιεί τις παντός τύπου διαιρέσεις (πολιτικές, θρησκευτικές πολιτιστικές κ.λπ.) σε κάθε χώρα για να αλώσει και ενσωματώσει τους λαούς στη Νέα Διεθνή Τάξη της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης και της Κοινοβουλευτικής Χούντας (π.χ. Μέση Ανατολή). Με δεδομένο ότι σύντομα θα καταλάβει και ο τελευταίος αφελής τι πραγματικά σημαίνουν τα πρωτογενή πλεονάσματα κ.λπ., (είτε σήμερα τα επιβάλλει η Κοινοβουλευτική Χούντα είτε αύριο μια Κυβέρνηση της «Αριστεράς») η κοινωνική έκρηξη είναι θέμα χρόνου να εκδηλωθεί . Σε αυτό το πλαίσιο είναι κάλλιστα πιθανό ότι η ΧΑ θα μπορούσε να αποτελέσει ένα τέλειο περισπασμό από τον πραγματικό φασιστικό κίνδυνο που αντιμετωπίζουμε: την ολοκλήρωση της οικονομικής καταστροφής των λαϊκών στρωμάτων στα χέρια της Υ/Ε και της ντόπιας ελίτ. Ένα περισπασμό που, στην ανάγκη, θα μπορούσαν να τον εξωθήσουν ακόμη και στα όρια του εμφυλίου πολέμου, όπου τα εξαθλιωμένα από την παγκοσμιοποίηση λαϊκά στρώματα (ανένταχτα ή της Αριστεράς) θα πολεμούσαν τα αντίστοιχα εξαθλιωμένα στρώματα κάτω από την σημαία της ΧΑ και παρόμοιων οργανώσεων...


http://www.inclusivedemocracy.org/fotopoulos/

Tweet

Ανακοίνωση Δικτύου ΠΔ για την υστερία της εκφυλισμένης "Αριστεράς" σχετικά με τον "φασιστικό κίνδυνο"

1. Τελευταία έχει ξεκινήσει από την εκφυλισμένη μεταμοντέρνα «Αριστερά» (των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της ιδεολογίας της παγκοσμιοποίησης, που σήμερα μακελεύει τους λαούς της Μέσης Ανατολής, από τη Λιβύη μέχρι τη Συρία, την οποία η ίδια η Αριστερά αυτή υποστηρίζει με το να στηρίζει τους ψευτο-«επαναστάτες» οι οποίοι καλούν το ΝΑΤΟ σε βοήθεια) μια υστερική εκστρατεία για τον φασιστικό κίνδυνο που εκπροσωπεί η Χρυσή Αυγή (ΧΑ).

2. Θεωρούμε ότι η εκστρατεία αυτή παίζει τον ίδιο αποπροσανατολιστικό ρόλο που έπαιζε και η προηγούμενη εκστρατεία της ίδιας «Αριστεράς» στο πλαίσιο της Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου (ΕΛΕ) για το Χρέος. Έτσι, αφού ήδη οι ντόπιες ελίτ, σε ανίερη συνεργασία με μέρος της «Αριστεράς» των «δικαιωμάτων», πέτυχαν  την εξόντωση κάθε μαζικού μέσου ενημέρωσης όπου ακουγόντουσαν εναλλακτικές φωνές για τον πραγματικό κίνδυνο και τα πραγματικά αίτια της κρίσης (Ελευθεροτυπία, 902), τώρα σκοπεύουν να τα αντικαταστήσουν με υπό έκδοση εφημερίδες–μαϊμού (Εφημερίδα των Συντακτών, 6 ημέρες) που θα εκφράζουν την ίδια αποπροσανατολιστική γραμμή. Δηλαδή, ότι ο μεγάλος κίνδυνος που αντιμετωπίζουμε σαν λαός σήμερα δεν είναι η εξαφάνιση κάθε οικονομικής και πολιτικής ανεξαρτησίας και η μετατροπή μας σε ένα πλήρες προτεκτοράτο της υπερεθνικής ελίτ, δια του εκπροσώπου της στον χώρο μας, της ΕΕ, αλλά ο «φασιστικός κίνδυνος» που δήθεν εκπροσωπούν 100-200 τραμπούκοι της ΧΑ με την έμμεση υποστήριξη του κρατικού μηχανισμού.

3. Θεωρούμε άκρως αποπροσανατολιστική την εκστρατεία αυτή που σκοπό έχει να τραβήξει την προσοχή των λαϊκών στρωμάτων από τον πραγματικό κίνδυνο που αντιμετωπίζουν, σαν συνέπεια της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης: τη φτωχοποίηση και την απώλεια κάθε κοινωνικής κατάκτησης των τελευταίων 100 χρόνων, ενώ συγχρόνως θα έχουν ξεπουληθεί οι πλουτοπαραγωγικές  πηγές της χώρας σε τιμές ευκαιρίας στις ξένες και ντόπιες ελίτ. Και αυτός ο κίνδυνος δεν είναι μόνο υλικός και ρητορικός βέβαια, ούτε έχει να κάνει απλά με την ποιότητα ζωής της μεγάλης πλειοψηφίας του λαού: Έχει να κάνει με τη δυνατότητα οποιουδήποτε αυτό-καθορισμού του λαού και όλων των κοινωνικών στρωμάτων που δέχονται σήμερα πρωτοφανή οικονομική και φυσική βία (εργατών, ανέργων, μεταναστών, μειονοτήτων), δηλαδή με την ίδια την επιβίωση των λαϊκών στρωμάτων, αλλά και τις προϋποθέσεις για την αντισυστημική αλλαγή. Και αυτό, γιατί δεν είναι δυνατός οποιοσδήποτε αυτοκαθορισμός, εάν δεν ελέγχει ο ίδιος ο λαός τους πλουτοπαραγωγικούς πόρους της χώρας του και όχι καρχαρίες καπιταλιστές από το...Κατάρ, την Κίνα ή τη Γερμανία, καθώς βέβαια και τους αντίστοιχους δικούς μας.

Ο κίνδυνος αυτός απαιτεί συνένωση όλων των θυμάτων της παγκοσμιοποίησης που είναι η συντριπτική πλειοψηφία του λαού, αλλά και όλων των υποτελών κοινωνικών στρωμάτων που αντιλαμβάνονται πως η οικονομική και κοινωνική κρίση, η εγκληματικότητα, ο ρατσισμός είναι συνέπειες της παγκοσμιοποίησης, σε ένα νέο Λαϊκό Μέτωπο σαν αυτό που προτείνουμε (http://www.periektikidimokratia.org/anakoinoseis/2012-02-29/metopo-koinonikis-ethnikis-apeleftherosis) .

Το Λαϊκό Μέτωπο αυτό (ΜΕ.Κ.Ε.Α.), όταν πάρει την εξουσία, θα βάλει τις βάσεις για μια Αυτοδύναμη Οικονομία, αφού βγάλει τη χώρα άμεσα από την ΕΕ (και όχι μόνο από την Ευρωζώνη που θα ήταν καταστροφικό) και διαγράψει ολόκληρο το Χρέος (για το οποίο δεν φέρει καμιά ευθύνη ο Λαός αφού κανένας δεν τον ρώτησε γι’ αυτό, και συνεπώς δεν είναι θέμα να κουρέψουμε το απεχθές τμήμα του, όπως ζητά η ΕΛΕ).

Μακροπρόθεσμος στόχος του Μετώπου πρέπει να είναι  η απεξάρτησή μας από την διεθνοποιημένη οικονομία της αγοράς και η δημιουργία, μαζί με άλλους λαούς που έχουν τους ίδιους στόχους, μιας νέας Ένωσης των Λαών που θα βασίζεται στις αρχές της αλληλεγγύης­­. Η Ένωση αυτή, για εμάς,  θα έπρεπε να είναι μια Συνομοσπονδία Περιεκτικών Δημοκρατιών που θα εξασφάλιζε την ισοκατανομή πολιτικής και οικονομικής εξουσίας/δύναμης μεταξύ όλων των πολιτών, αλλά η μορφή που θα πάρει η μελλοντική κοινωνία θα κριθεί δημοκρατικά από τον Λαό.

4. ‘Όμως, η εκστρατεία αυτή της εκφυλισμένης Αριστεράς είναι αποπροσανατολιστική και για άλλο λόγο: γιατί δεν βλέπει ότι αν μεγάλα λαϊκά στρώματα στρέφονται προς την ΧΑ, αυτό δεν το κάνουν, όπως λένε κάποιοι ανεγκέφαλοι της ίδιας Αριστεράς, επειδή είναι φασίστες που πάντα υπήρχαν στην Ελλάδα, και παρόμοιες αποπροσανατολιστικές ανοησίες. Και αυτό για μια σειρά λόγων όπως οι παρακάτω:

α) Ο φασισμός είναι αδύνατος στις σημερινές συνθήκες Παγκοσμιοποίησης. Ήταν δυνατός μόνο στην περίοδο που η διεθνής οικονομία βασιζόταν στα έθνη- κράτη και κάποια από αυτά ήθελαν να δημιουργήσουν μια Διεθνή Τάξη που θα εξέφραζε τη δική τους κυριαρχία επάνω στις αγορές, και την αντίστοιχη πολιτικό-στρατιωτική κυριαρχία. Στη σημερινή οικονομία των πολυεθνικών είναι φανερό ότι οποιαδήποτε αναβίωση του φασισμού, εθνικοσοσιαλισμού κ.λπ. είναι αδύνατη.

β) Στην Ελλάδα η φασιστική δεξιά δεν ήταν ποτέ ένα, αυτόνομο από το αστικό Κράτος, μαζικό κίνημα, και όποτε επιβίωνε ήταν χάρη στην άμεση ή έμμεση κρατική στήριξή του.

γ) Τα μεγάλα λαϊκά στρώματα που κινούνται σήμερα προς την ΧΑ δεν το κάνουν γιατί γοητεύθηκαν από την οποιαδήποτε φασιστική ιδεολογία μπορεί να έχει η ηγεσία της, αλλά γιατί νιώθουν να συνθλίβονται από τις συνέπειες της παγκοσμιοποίησης. Μια από τις συνέπειες είναι και ο εξαναγκασμός εκατομμυρίων ανθρώπων να ξεριζώνονται από τις πατρίδες τους, όπου δεν μπορούν να επιβιώσουν λόγω των πολέμων της υπερεθνικής ελίτ ή λόγω της οικονομικής εξαθλίωσης που φέρνει στα λαϊκά στρώματα η παγκοσμιοποίηση, και πολλοί από αυτούς χρησιμοποιούν σαν διαμετακομιστικό κυρίως κέντρο την Ελλάδα για να πάνε στις χώρες του Βορρά όπου νομίζουν ότι θα εξασφαλίζουν ένα κομμάτι ψωμί. Όμως η Ελλάδα είναι αναγκασμένη από τους «εταίρους» της στην ΕΕ να τους συγκρατεί στα σύνορά της με συνέπεια την τεράστια επέκταση του αριθμού των μεταναστών στη χώρα μας.

δ) Η ΧΑ εκμεταλλεύεται την αγωνία των λαϊκών στρωμάτων που βλέπουν να χάνουν τη δουλειά τους, την πρόσβασή τους στα νοσοκομεία, τα σχολεία κ.λπ., φαινόμενα που βέβαια οφείλονται στις πολιτικές που μάς επιβάλλει η υπερεθνική και ντόπια ελίτ μέσω της ΕΕ και της Τρόικας Η ΧΑ όμως  αποπροσανατολίζει τα λαϊκά στρώματα λέγοντας ότι για όλα αυτά φταίνε οι μετανάστες. Δεν λέει δηλαδή ότι για όλα αυτά φταίει η παγκοσμιοποίηση, της οποίας είμαστε και εμείς θύματα όπως και οι μετανάστες, καθώς  και η ΕΕ, μέσω της οποίας οι ελίτ μάς ενσωμάτωσαν σε αυτήν. Έτσι με τους τραμπούκους της καταφεύγει σε εγκληματικές ενέργειες ενάντια σε ανυπεράσπιστα θύματα που ντροπιάζουν την ανθρωπιά μας, πέρα από τον «Ελληνικό πολιτισμό» που υποτίθεται υπερασπίζεται. Ένα πραγματικά εθνικιστικό κίνημα , όπως παρόμοια υπάρχουν στην Ευρώπη, θα πάλευε κατά της παγκοσμιοποίησης και της ΕΕ, και όχι των θυμάτων τους, ενώ σήμερα η ΧΑ παίζει (αντικειμενικά ή ακόμη και εσκεμμένα) τον ρόλο του συστήματος, των ελίτ, αλλά και έμμεσα εξυπηρετεί τις επιδιώξεις της εκφυλισμένης «Αριστεράς». 

ε) Τα εγκληματικά αυτά φαινόμενα δεν θα ήταν καν δυνατά αν δεν συγκαλύπτονταν από τον κρατικό μηχανισμό, γιατί βέβαια η ελληνική πολιτική  ελίτ έχει κάθε λόγο να αποπροσανατολίσει τα λαϊκά στρώματα από τον πραγματικό τους εχθρό, όπως τα αποπροσανατολίζει και η εκφυλισμένη Αριστερά (που εκπροσωπούν και οι διάφοροι Τσόμσκι, - βλ. κριτική μας στο http://www.periektikidimokratia.org/2012-10-28/chomsky-kritiki), η οποία με το να δημιουργεί τον τεχνητό κίνδυνο του φασισμού επιβιώνει πολιτικά αφού αλλιώς θα είχε καταποντιστεί με την πολιτική - στυλοβάτη που υιοθετεί για την παγκοσμιοποίηση και την ΕΕ. Εάν για παράδειγμα ένα Λαϊκό Μέτωπο σαν αυτό που προτείνουμε έπαιρνε την  εξουσία και οι τραμπούκοι έχαναν τη κρατική τους στήριξη, τα φαινόμενα αυτά θα εξαλείφονταν άμεσα, και οποιοδήποτε κόμμα με φασιστική ιδεολογία θα ξεφούσκωνε πολύ σύντομα στις φυσικές του διαστάσεις. που δεν είναι ιστορικά πάνω από 2-3% του λαού.

Θα ακολουθήσει χωριστή ανακοίνωση για τις προτάσεις μας όσον αφορά το μεταναστευτικό και τον τρόπο αντιμετώπισης τού δήθεν "φασιστικού κινδύνου" στο πλαίσιο μιας κυβέρνησης Λαϊκού Μετώπου, αλλά και μακροπρόθεσμα στο πλαίσιο μιας ΠΔ

• ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΕΝΑ ΜΕΤΩΠΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ

• ΑΜΕΣΗ ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΕ, ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΟΛΟΚΛΗΡOΥ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ, ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΜΝΗΝΟΜΙΩΝ

• ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΥΤΟΔΥΝΑΜΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΜΙΑ NEA ΕΝΩΣΗ ΤΩΝ ΛΑΩΝ ΠΑΝΩ ΣΤΙΣ  ΑΡΧΕΣ ΤΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

ΔΙΚΤΥΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ - 29 ΟΚΤΩΒΡΗ 2012

* H "Εφημερίδα των Συντακτών" μάλιστα ήδη έδωσε στιγμα της "ανεξαρτησίας" της που διαφημίζει, με σκίτσο όπου ο Συριακός στρατός εμφανίζεται σαν πάνοπλα κτήνη που θερίζουν τους ...άοπλους πολίτες.

---

Ελληνικό Δίκτυο Περιεκτικής Δημοκρατίας: www.periektikidimokratia.org • Διεθνές δίκτυο Περιεκτικής Δημοκρατίας: www.inclusivedemocracy.org • Επικοινωνία: peridimok@gmail.com

---

             ~

 Πηγή: http://www.periektikidimokratia.org/anakoinoseis/2012-10-29/fasistikos-kindinos-aristera

Tweet

Ένα σχόλιο για τη φιλολογία περί του φασιστικού κινδύνου, τα μέτωπα antifa και τη δήθεν "Εφεδρεία του Συστήματος"

Δύσκολα μπορεί κανείς να παρακολουθήσει τον κατακλυσμό και την συντονισμένη ένταση άρθρων, καταγγελιών κτλ., σε όλα τα μέσα, και ειδικά στα μπλογκς, με αφορμή τον βίαιο τραμπουκισμό του Χρυσαυγίτη Κασιδιάρη ενάντια στην Κανέλλη και τη Δούρου. Πέρα από την αυτονόητη και αναμενόμενη καταδίκη της βιαιοπραγίας και του συμβολισμού της, που έδειξαν όλα σχεδόν τα μπλογκ, από τα συνεπή μαρξιστικά και ελευθεριακά, μέχρι τα μπλογκ και τα μέσα της εκφυλισμένης Αριστεράς/αντεξουσίας, η όλη ιστορία για μένα καταλήγει σε μεγάλο φάουλ για τη συνεπή αντισυστημική Αριστερά. 

Κι αυτό γιατί με την κραυγαλέα υπέρμετρη και κουραστική αφοσίωση και ενασχόληση που έδειξε στο θέμα αυτό --μια ενασχόληση που ακόμα συνεχίζεται και περιλαμβάνει ακόμα και ολόκληρα αφιερώματα για τη Δημοκρατία της Βαϊμάρης, τα ναζιστικά πογκρόμ, το Άουσβιτς κτλ.!-- , η συνεπής Αριστερά, έδειξε κατά τη γνώμη μου μια πραγματικά εκτός τόπου και χρόνου προσέγγιση της ανάλυσης της, για τους κυρίαρχους κινδύνους για το λαϊκό κίνημα και τα ετεροκαθοριζόμενα κοινωνικά στρώματα σήμερα, αφού θα μπορούσε κανείς άσχετος που μόλις ήρθε στην Ελλάδα, να υποθέσει με όλον αυτό τον χαμό ότι ζούμε γύρω στο '30 από άποψη συνθηκών (πέρα από τη συστημική κρίση που επίσης ήταν άλλης φύσης από τη σημερινή) και ότι λίγο ακόμα και θα έχουμε τους Ναζί στην εξουσία!

Πέρα από το αυτονόητο, που οι περισσότερες συνεπείς αναλύσεις άλλωστε τονίζουν, ότι φυσικά το θέμα δεν είναι τόσο τα χαστούκια που έφαγε η Κανέλλη live από τον τραμπούκο, όσο το τι γίνεται "κάτω", στις γειτονιές, στους εργατικούς χώρους, στα πανεπιστήμια, όπου πράγματι μαίνεται ένας πόλεμος με διάφορους ανεγκέφαλους τραμπούκους που εφάπτονται στον χώρο της Χ.Α., η εύκολη. αντανακλαστική και άκριτα επιφανειακή και εντυπωσιοθηρική αντιμετώπιση του φαινομένου ακόμα και από τη συνεπή αριστερά, έγινε ατυχώς ακολουθώντας όρους τηλεοπτικού θεάματος, του επιπέδου κραυγών για "μαζικό εκφασισμό της κοινωνίας" και μιας φιλολογίας για δήθεν επιστροφή "στην Εφεδρεία του συστήματος, τον Ναζισμό", που θα έκαναν περήφανο ακόμα και τον αρχι-φιλελεύθερο Κον-Μπεντίτ.

Είναι άλλωστε τουλάχιστον αντιφατικό, αν όχι ανόητο, να θεωρεί κάποιος ότι πάμε προς εκφασισμό της κοινωνίας όταν όλος ο μιντιακός μηχανισμός που διαμορφώνει την κυρίαρχη συνειδητοποίηση, κύριος και εναλλακτικός, έθαβε συστηματικά την όποια πραγματική εθνικο-σοσιαλιστική ιδεολογία και την ιδεολογία της Χ.Α., και καταδικάζει σήμερα σε μια υποκριτική συγχορδία τις τραμπούκικες πρακτικές της.. Προφανώς, η επίκληση, ως αντεπιχείρημα, από κάποιους των θέσεων των ελίτ για τους μετανάστες ή της χουντοποίησης του πολιτικού συστήματος, δεν συνεπάγεται ότι μιλάμε για κυρίαρχη ναζιστική ιδεολογία και επιστροφή στον Φασισμό σήμερα στην καρδιά του συστήματος, αλλιώς θα έπρεπε να είχαμε ονομάσει εθνικο-σοσιαλιστή τον Παπαδήμο και ...εθνικο-σοσιαλιστικές όλες τις ελίτ της ΕΕ που μιλούν για απέλαση των μεταναστών και περνούν ισλαμοφαγικούς νόμους, παρότι μπορεί να μην έχουν καν ναζιστικά κόμματα στις χώρες τους!

Σε αυτή τη συγχορδία, η εμφάνιση, η σημειολογία και το timing, αλλά κάποιες φορές, και η ίδια η ανάλυση πολλών αναρτήσεων, δεν διέφερε βασικά σε τίποτα, με το ανάλογο "καταγγελτικό" timing και πολλές φορές την ανάλυση κάποιων Μ.Μ.Ε., και ειδικά των μίντια της εκφυλισμένης Αριστεράς, ενώ δεν έλειψαν και πολιτικοί ακροβατισμοί που παρουσίαζαν συλλήβδην τους "αγανακτισμένους" των πλατειών ως θιασώτες της Χ.Α. επειδή κράδαιναν ελληνικές σημαίες και μούτζωναν ισοπεδωτικά τους 300 ή απέδιδαν κυρίως αντισημιτισμό στη Χ.Α. και όχι κυρήγματα ισλαμοφοβίας που είναι η κύρια μορφή ρατσισμού και εδώ και στην Ευρώπη χρόνια τώρα. Αυτός ο επιπόλαιος οίστρος προδίδει κατά τη γνώμη μου μια φοβερή ανωριμότητα της αντισυστημικής Αριστεράς, να ξεδιαλύνει τις προτεραιότητες της σε πρακτικό και αναλυτικό επίπεδο απέναντι σε συμβάντα, αλλά και πολιτικές καταστάσεις (όπως η άνοδος της Χ.Α. γενικά) που θα έπρεπε να λαμβάνουν πιο πολύ υπόψη το "υποκειμενικό στοιχείο" του λαού και τις ανάγκες του, ώστε να θέσει αυτές τις καταστάσεις σε ένα ορθολογικό και πολύ πιο ΠΕΙΣΤΙΚΟ πλαίσιο. Κι αυτό ειδικά όταν ανακύπτει μια "δευτερεύουσα αντίθεση", όπως το πρόβλημα με τους φασίστες και τους Νεοναζί (είτε αυτοί είναι γιαλαντζί τραμπούκοι ή ιδεολόγοι), που τελικά, πλασάρεται αντικειμενικά ως κυρίαρχη, με αποτέλεσμα στις γειτονιές να ακούμε πολύ περισσότερο για το τι έγινε με τον Κασσιδιάρη και την Κανέλλη και το "πού οδεύουμε ως κοινωνία" (γενικά και αόριστα με αφορμή το συμβάν αυτό) παρά για το πώς θα βγούμε από τον ίδιο τον Φασισμό του Συστήματος!

Και αυτό γιατί βέβαια αν κάποιος θεωρεί ότι σήμερα ο κύριος εχθρός, η "κύρια αντίθεση" που λένε και οι Μαρξιστές, είναι οι ...Νεοναζί και οι Μιχαλολιάκοι και ο (υπαρκτός) παρακρατικός τους ρόλος, καθώς και η... ιδεολογία του εθνικο-σοσιαλισμού, και όχι οι ενοποιημένες πλέον σε υπερεθνικό επίπεδο ελίτ (όχι μόνο οι οικονομικές, αλλά και οι πολιτικές, οι διανοητικές, οι ακαδημαϊκές, οι μιντιακές κτλ. και οι εξιλεωτές του διεθνούς συστήματος στη φιλελεύθερη Αριστερά) που καταστρέφουν οριζόντια τον λαό και τους λαούς, με εκατοντάδες εκατομμύρια άμεσα θύματα και δισεκατομμύρια άλλα, έμμεσα, μέσω της οικονομικής και πολιτικής βίας, προφανώς απέχει παρασάγγας από οποιαδήποτε εμπειρική αντίληψη της σημερινής πραγματικότητας. 

Είτε δηλαδή επιμένουν κάποιοι να μην αντιλαμβάνονται τις βασικές μετατροπές του διεθνοποιημένου συστήματος και τις (εξαρτημένες) αλληλεπιδράσεις του με την κοινωνική/ταξική δομή και τα κινήματα τα τελευταία 40 χρόνια, είτε δρουν εκ του πονηρού, όπως ακριβώς κάνουν οι φιλελεύθεροι για το θέμα αυτό, καθώς και τα δεκανίκια τους στην εκφυλισμένη/φιλελεύθερη Αριστερά και "αντεξουσία", αποπροσανατολίζοντας. Και όπως στις περισσότερες περιπτώσεις, αν ανήκεις στην αντισυστημική αριστερά και δεν μπορείς να ξεδιαλύνεις αυτά τα ζητήματα, αν δηλαδή ο φασισμός με την κλασική έννοια σήμερα είναι κυρίως μια αντίδραση/πρακτική που ξεκινάει "από τα κάτω" ή αν πηγάζει από την ίδια την ιδεολογία του συστήματος, που λίγο πολύ παρουσιάζεται ως μια παραλλαγή του εθνικο-σοσιαλισμού, τότε κινδυνεύεις με απαξίωση απέναντι σε σημαντικά τμήματα του λαού. 

Έτσι λοιπόν, όταν αντί να ανταποκρίνεσαι στα βιώματα των λαϊκών στρωμάτων με μια ανανεωμένη θεωρία για τα κύρια διακυβεύματα σήμερα (η έλλειψη σοβαρής θεωρίας για τη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση είναι ένα παράδειγμα, η απαράδεκτη μη αποδοχή της πρωτοφανούς μείωσης της εθνικής κυριαρχίας σε όλα τα επίπεδα είναι ένα ακόμα), ξεθάβεις αστοιχείωτες κινδυνολογίες για επιστροφή στον Ναζισμό, στην "Εφεδρεία του συστήματος", προερχόμενες από το 1930, τότε όχι μόνο δεν πείθεις κανέναν/καμμία στα ενεργότερα λαϊκά στρώματα για την ανάγκη αλλαγής της κοινωνικής οργάνωσης, αλλά αφήνεις αυτούς που ξέρουν καλύτερα να κινδυνολογούν και να λαϊκίζουν, που είναι οι φιλελεύθεροι και οι εκφυλισμένοι "Αριστεροί", καθώς και διάφοροι εθνικιστές που κάθε άλλο παρά απειλούν την υπερεθνική ελίτ, να πάρουν την πρωτοκαθεδρία στο γήπεδο που γνωρίζουν καλύτερα, ώστε να χαϊδέυουν τα αυτιά των μικροαστικών κομματιών της κοινωνίας που προτιμούν να κάτσουν στα αβγά τους: Δηλαδή να παίζουν στο γήπεδο της συστημικής ιδεολογίας της προώθησης των "ατομικών δικαιωμάτων", μιας ιδεολογίας σύμφυτης με τη βίαιη επέκταση της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης σε βάρος της μεγάλης πλειονότητας του ντόπιου και παγκόσμιου πληθυσμού.

Και ας θέσουμε έτσι το δάκτυλο επί τον τύπο των ήλων: Ποια είναι η ιδεολογία, το "εποικοδόμημα", που στηρίζει το σημερινό εγκληματικό σύστημα που καταδικάζει και εξοντώνει τους λαούς, δημιουργώντας "συναινέσεις" με τις ελίτ, στα μεσαία και λαϊκά στρώματα; Είναι η ναζιστική/φασιστική ιδεολογία; Ποια είναι η ιδεολογία, που με το πρόσχημα της οποίας, και με το (παράνομο) εφεύρημα της υπερίσχυσης των δικαιωμάτων έναντι της εθνικής κυριαρχίας, η υπερεθνική ελίτ αιματοκυλάει τους λαούς στα "κράτη-παρίες", μαζί βέβαια με τις ίδιες τις μειονότητες που υφίστανται ετεροκαθορισμό στα κράτη αυτά, και για τις οποίες υποτίθεται κόπτεται για τα "δικαιώματα" τους; Ποια είναι η ιδεολογία, που επαναφέρει ως λαϊκή ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ και μόνο (και όχι ως ολόκληρα καθεστώτα όπως γινόταν το '30) ναζιστικά κόμματα, και κυρίως ισλαμοφοβικά κόμματα και γενικά ανορθολογικά κινήματα κτλ.;

Είναι άραγε η ...ιδεολογία του Ναζισμού και του Φασισμού ή μήπως είναι η ιδεολογία των Ατομικών "Δικαιωμάτων", η οποία συνέχει όλο το διανοητικό και ιδεολογικό φάσμα δράσης της υπερεθνικής ελίτ και των παρατρεχάμενων της στην "Αριστερά" και "Αντεξουσία";

Μήπως δηλαδή πρέπει να αντιληφθεί έστω και σήμερα η συνεπής Αριστερά μας ότι ο πυρήνας της ιδεολογίας σήμερα που συνοδεύει ιδανικά το διεθνοποιημένο σύστημα των "ανοιχτών και απελευθερωμένων αγορών", είναι η ιδεολογία των "δικαιωμάτων" που παραχωρούν οι ελίτ και τα αστικά κράτη σε μειονότητες και ομάδες πληθυσμού που μέχρι σήμερα αποκλείονταν από τη συμμετοχή τους στο σύστημα, ώστε να ανεβαίνουν κάποιοι/κάποιες ελάχιστοι/ες την ιεραρχία, να γίνονται π.χ. πολιτικάντηδες στη θέση του πολιτικάντη, με αποτέλεσμα να δημιουργείται και η συνεχής ψευδαίσθηση ότι όλοι/ες μπορούν να "πιάσουν την καλή";  

Επίσης, μήπως πρέπει να σκεφτεί ότι είναι τα ατομικά δικαιώματα που παραχωρούνται για να εκμεταλλεύονται οι ελίτ την παραγωγικότητα ομάδων πληθυσμού που αποκλείονταν μέχρι σήμερα από την παραγωγική διαδικασία, για να δημιουργείται μια ψευδαίσθηση κοινωνικής δικαιοσύνης και κοινωνικής κινητικότητας, δυνατότητας κατανάλωσης, και να κρατούνται τα προσχήματα ορθολογικότητας και δεοντολογίας σε όσους/ες λίγους/ες μπορούν στην πράξη να επωφεληθούν από τα δικαιώματα αυτά (συνήθως μέλη της μεσαίας τάξης), και έτσι να απομονώνουν με την ανοχή των στρωμάτων αυτών, όσους και όσες αγωνιστές/ριες θεωρούν ότι το σημερινό σύστημα δεν έχει σχέση με πραγματική δημοκρατία και τον αυτο-καθορισμό, αλλά οδηγεί στην καταστροφή των λαών και της Φύσης;

Ξεχνούν οι αντισυστημικοί φίλοι και φίλες ότι ο Ναζισμός / Εθνικο-Σοσιαλισμός έδρασε ως πραγματική "εφεδρεία" του συστήματος, παίρνοντας κυρίαρχα, καθεστωτικά χαρακτηριστικά (και όχι ως "αντίδραση από κάτω" όπως γίνεται σήμερα απέναντι στον ψευτο-διεθνισμό του συστήματος), μόνο σε μια συγκεκριμένη εποχή όπου:

α) Είχαν προ πολλού γιγαντωθεί οι εθνικισμοί μεταξύ των ίδιων των κυρίαρχων ελίτ της Δύσης, που οδήγησαν μεταξύ άλλων και στον 1ο Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι εθνικισμοί ήταν δηλαδή το ίδιο το κυρίαρχο ΣΥΣΤΗΜΑ τότε, σε πλήρη αντίθεση με σήμερα. Και αυτοί είχαν πάρει φωτιά δεκαετίες πριν εγκατασταθεί η Δημοκρατία της Βαϊμάρης (όπως κινδυνολογούν αρκετοί ότι θα γίνει σήμερα).

β) Είχε επιτύχει (μέσα στην αποτυχία της) η κομουνιστική επανάσταση στην Ανατολή και ο Φασισμός ισχυροποιούνταν (με τη βοήθεια των σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων βέβαια) ως αντίδραση σε αυτή την εξέλιξη. Σήμερα δεν υπάρχει ούτε για πλάκα "αντίπαλο δέος" στο διεθνοποιημένο Σύστημα που να έχει διεθνιστικά χαρακτηριστικά, όπως το κομουνιστικό κίνημα τότε.

γ) Υπήρχε υπόβαθρο μαζικά και στα μεσαία και στα μικρομεσαία στρώματα για την ανάδειξη φασιστικών χαρακτηριστικών που σχετιζόταν με την αργοπορημένη ανάπτυξη του εθνικισμού ειδικά στη Γερμανία τότε. Σήμερα το κύριο ιδεολογικό/φαντασιακό υπόβαθρο (χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν συνυπάρχουν και δευτερεύουσες φασιστικές αντιλήψεις σε σημαντικές ομάδες του λαού ειδικά στην περιφέρεια που θέλει να αναπτυχθεί καπιταλιστικά) που χαρακτηρίζει τα στρώματα αυτά, είναι η μεταμοντέρνα "πολυπολιτισμική" ένωση των αγορών και του κινήτρου του "υπερεθνικού" καταναλωτισμού, η ένωση γύρω από κατανάλωση δήθεν "προχωρημένων" πολιτισμικών προϊόντων (ατομιστικού χαρακτήρα), όταν τα υλικά προϊόντα δεν είναι πάντα επιθυμητά ή δυνατό να αποκτηθούν, και όλα αυτά σε μια Lifestyle διαστρεβλωμένη εκδοχή του διεθνισμού που κάθε άλλο παρά τη ναζιστική ιδεολογική αντίληψη έχει στον πυρήνα της.

Στο πλαίσιο αυτό της κινδυνολογίας για επαναφορά στην "Εφεδρεία του Συστήματος", συντάχθηκε επίσης από αρκετά μπλογκ και "εναλλακτικά" μέσα όπως στα Ιντιμίντια, χωρίς κάποια ουσιαστική αντίρρηση από τους/τις συμμετέχοντες/συμμετέχουσες στους διαλόγους αυτούς, η ανάγκη ακόμα και για "Μέτωπα Αντιφά" που περιλαμβάνουν εκτός από οργανώσεις της ρεφορμιστικής Αριστεράς όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, επιπλέον Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις (!) και καραμπινάτους σοσιαλ-φιλελεύθερους όπως ο Κουβέλης, μέχρι και παραφυάδες φιλελεύθερων οργανώσεων όπως η Φιλελεύθερη Συμμαχία κ.λπ., που προφανώς δεν έχουν κανέναν απολύτως λόγο να μην τάσσονται κατά των ...νεοναζί, όπως άλλωστε ακόμα περισσότερο δεν έχουν λόγο να μην το κάνουν οι φιλελεύθεροι και η υπερεθνική ελίτ και στον Βορρά (άλλο αν συμμαχούν και αυτές συχνά-πυκνά με υβρίδια ισλαμοφοβικών κομμάτων κτλ.). 

Αυτές οι "αντιφά" αντιδράσεις, με τη διατύπωση τέτοιου είδους προτάσεων από προφανώς αφελείς ή/και βολεμένους θιασώτες των εκφυλισμένων "εναλλακτικών μέσων" και των ρεφορμιστικών μορφωμάτων, κάθε άλλο παρά είναι άσχετες με την πανσπερμία ατελείωτων κινδυνολογιών ακόμα και από πραγματικά αντισυστημικά μπλογκ και μέσα, που πολλές φορές ξεπέρασαν κατά πολύ σε κινδυνολογία ακόμα και αυτά των οργανώσεων στα οποία πρόσκεινται (π.χ. βλ. κάποια κομουνιστικά μπλογκ σε σχέση με το σχετικά γειωμένο στο θέμα ΚΚΕ). Το αποτέλεσμα αυτού του ετερόκλητου φωναχτού συντονισμού γύρω από έναν κυρίαρχο "φασιστικό κίνδυνο" που προέρχεται δήθεν από τη Χ.Α., νομίζω ότι αντικειμενικά ευνοεί, όπως έγραψα, τα τμήματα τόσο των φιλελεύθερων και το ίδιο το "κανονικό" σύστημα (παρότι την τηλεοπτική βία τη δέχτηκε κυρίως ένα στέλεχος του ΚΚΕ), όσο και ακόμα περισσότερο, τα εκφυλισμένα τμήματα του ΣΥΡΙΖΑ, της ΑΝΤΑΡΣΥΑ κτλ., που επίσης έχουν κάνει συστηματικά πρώτο θέμα τους το συμβάν αυτό (βλ. συνεχείς αναρτήσεις στα κοινωνικά δίκτυα για το τι έκανε ο Κασιδιάρης, πώς το έκανε κτλ. όλη την ώρα, σε μια αριστερίστικη ανακύκλωση κουτσομπολιών).

Αν θέλουμε όμως να μιλήσουμε για "φασισμό" σήμερα θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε:

- ποιοι είναι οι σφαγείς των λαών στη Μ. Ανατολή και τον Νότο, με εκατοντάδες χιλιάδες θύματα, δηλαδή η υπερεθνική ελίτ, την οποία υποστηρίζει στα μαζικά της σαδιστικά εγκλήματα όλο σχεδόν το φιλελεύθερο "ανφαν γκατέ" όσων σκίζονται για τον "μέγα κίνδυνο" της Χ.Α..

- ποιοι είναι αυτοί που "σφάζουν" με την οικονομική βία τους λαούς παντού και σήμερα στην Ελλάδα, και αν είναι το κανονικό σύστημα, μαζί με την ίδια την ΕΕ που οι περισσότεροι/ες που σκίζουν τα ιμάτια τους για τον φασιστικό κίνδυνο, γλύφουν ή βολικά "αγνοούν" συστηματικά από την αρχή της κρίσης (εάν υποθέσουμε ότι πριν "δεν ήξεραν"). Ποιοι επίσης χρησιμοποιούν τον εσωτερικό στρατό κατοχής, τα ΜΑΤ, για να αιματοκυλούν κάθε λαϊκή εκδήλωση αντίστασης στη λαίλαπα αυτή;

- Ποιοι έχουν δημιουργήσει την ανάγκη για μετακίνηση τεράστιων τμημάτων του παγκόσμιου πληθυσμού λόγω της οικονομικής βίας και των πολέμων του συστήματος και της υπερεθνικής ελίτ, και στη συνέχεια στρέφουν τους ντόπιους πληθυσμούς εναντίον των εξαθλιωμένων μεταναστών καθώς και εναντίον άλλων τμημάτων του λαού που τους υπερασπίζονται;

- Γιατί άραγε το σύστημα δεν λύνει εν μία νυκτί το πρόβλημα της Χ.Α. και των φασιστών τη στιγμή που έχει κάθε δυνατότητα να το κάνει με μαζικές συλλήψεις κτλ.; Μήπως επειδή χρησιμοποιεί τον μπαμπούλα του Φασισμού (όπως κάνουν και οι "Αριστεροί" που σκίζουν σήμερα τα ιμάτια τους) για να διαιρεί τον λαό και να στρέφει το ένα τμήμα του εναντίον του άλλου, οδηγώντας στον κοινωνικό κανιβαλισμό και την ανάθεση των λύσεων είτε σε ημι-φασιστικά συστημικά μορφώματα όπως η ΝΔ, είτε σε "ειδικούς" πολιτικάντηδες διαχειριστές όπως ο ΣΥΡΙΖΑ; Εκμηδενίζοντας την ανάγκη να χτίσουμε εμείς από τα κάτω όργανα και δομές ενός Μετώπου αυτοδύναμης οικονομίας για να βγούμε οριστικά από την κρίση και να αυτο-προστατευτούμε από το σύστημα και τους παρακρατικούς του;

Συνεπώς, η συγχρονισμένη (τόσο από αντισυστημικούς αριστερούς όσο και φιλελεύθερους) και εν μέρει εκβιαστική, λόγω της διαστρέβλωσης του πραγματικού ρόλου του φασισμού/ρατσισμού στην εποχή της παγκοσμιοποίησης, "επιβολή" των πραγματικών αυτών ζητημάτων (μεταξύ άλλων για την προστασία τη δική μας και των μεταναστών που ζουν στις γειτονιές και στις πόλεις μας) που αναπόφευκτα δημιουργούνται σήμερα ως συνέπειες της επέλασης του συστήματος, ως μια "απόλυτη" και απαρέγκλιτη υποκειμενική προτεραιότητα κάθε "δημοκράτη πολίτη" (λες και είναι πιο επιτακτικό το να κυνηγάμε ξεκάρφωτα φασίστες σήμερα από το να... "κυνηγάμε" τους ""δημοκράτες"", φιλελεύθερους που τους εκτρέφουν και μακελεύουν τον πλανήτη!), δρα κατά τη γνώμη μου εντελώς αποπροσανατολιστικά.

Τα μηνύματα που περνάει η (πολλές φορές αθέλητη) προκήρυξη ενός δήθεν "κινδύνου συνολικού εκφασισμού της κοινωνίας", με κύριο παράδειγμα τη Χ.Α., ως νούμερο ένα προτεραιότητας όλων των "αριστερών κινημάτων" (σε ένα ποτ-πουρί "αντιστάσεων" τόσο της αντισυστημικής όσο και της εκφυλισμένης Αριστεράς που θυμίζει τα μέτωπα που κατέστρεψαν κάθε αντισυστημικό κίνημα στο παρελθόν), αποτελεί νομίζω ένα ακόμα πλήγμα στη συνειδητοποίηση του λαού για την ανάγκη πάλης για μια άλλη κοινωνική οργάνωση, που η εκφυλισμένη Αριστερά και "Αντεξουσία" κάθε άλλο παρά έχει βέβαια στην ατζέντα της, πέρα από έναν θολό και βολικά χιλιαστικό αγώνα "για έναν άλλο κόσμο που είναι εφικτός".

Και αυτό γιατί άλλο το να παλεύεις για τη λαϊκή ένωση κατά των φασιστικών και ρατσιστικών πρακτικών (ως πρακτικών, γιατί ως εν δυνάμει καθεστώτων εθνικο-σοσιαλιστικών που μας απειλούν σήμερα... είναι επιεικώς εξωπραγματικό) μέσα από ένα κοινό μέτωπο που θα στρεφόταν πρωταρχικά και αυτονόητα κατά του συστήματος, της ΕΕ και της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, που καταστρέφει τους λαούς και δημιουργεί και φαινόμενα ανεγκέφαλου φασισμού κτλ. (φαινόμενα που καλλιεργούν και εκμεταλλεύονται οι Μιχαλολιάκοι), και άλλο βέβαια το να κάνεις...(αντικειμενικά ή οργανωμένα) Αντιφά Μέτωπο μαζί με τους κατ' εξοχήν εχθρούς σου που είναι οι συστημικοί επαγγελματίες "αντιφασίστες" των δικαιωμάτων, οι λίμπεραλ χαρτογιακάδες των πολυεθνικών επιχειρήσεων και των πολιτικάντηδων, οι ντεμέκ φιλελεύθεροι "Αριστεροί" και "αντεξουσιαστές", οι επαγγελματίες ακτιβιστές των ΜΚΟ κτλ.., μια πρόταση που είναι απλά ξεδιάντροπο μόνο και μόνο που προτείνεται σε δήθεν "εναλλακτικά" μέσα, --και αυτό γιατί βέβαια δεν τους έχουν κράξει όσους προτείνουν τέτοια "Μέτωπα" εδώ και πολύ καιρό...

Tweet