Έξοδος τώρα από την διεθνοποιημένη Οικονομία της Αγοράς, την αντιπροσωπευτική ψευτο"Δημοκρατία" και την ΕΕ όπως εκφράζονται με τη Νεοφιλελεύθερη Παγκοσμιοποίηση! Χτίζουμε τώρα τις βάσεις μιας αυτοδύναμης οικονομίας, μια αποκεντρωμένη και αυτεξούσια κοινωνία με στόχο τη συνομόσπονδη Περιεκτική Δημοκρατία των λαών!

Κυριακή, Ιανουαρίου 18, 2009

Αντιδραστική κοινή ανακοίνωση υποτιθέμενων αριστερών διανοουμένων (Τσόμσκι, Βάλερσταϊν κ.α.) για τη σιωνιστική σφαγή στη Γάζα.

Να, λοιπόν, πόσο εύκολα "προοδευτικοί" και "αριστεροί" αποκαλούνται διανοούμενοι που εντάσσονται στον "σοσιαλιστικό" ή "ελευθεριακό" σιωνισμό, όπως φαίνεται περίλαμπρα και μετά την τελευταία τους κοινή δήλωση. Και εμείς, από την κεκτημένη ταχύτητα της πλύσης εγκεφάλου που έχουμε φάει με το ποιοι είναι οι πραγματικοί αριστεροί διανοούμενοι επειδή έτσι προβάλλονται από τα Μέσα (αφού βέβαια είναι πλέον και ανώδυνοι μέχρι ηλιθιότητας για το σύστημα)- που επενδύουν έτσι σε όποια αντισυστημικά χαρακτηριστικά είχαν πριν δεκαετίες- έχουμε φτάσει στο σημείο να τους θεωρούμε και "επαναστάτες" που αμφισβητούν το σύστημα!

Υπάρχει μάλιστα και ο Τσόμσκι για να επιβεβαιώνει το πόσο κοντά είναι ρεφορμισμός και υποκρισία όταν στα μεν Πανεπιστήμια κάνει απροσχημάτιστη επίθεση στους "κακούς Ισραηλινούς και τις ΗΠΑ" (χωρίς βέβαια πάλι να θίγει την πηγή του εγκλήματος που είναι η σιωνιστική ιδεολογία η οποία έχει ενταχθεί στο κυρίαρχο κοινωνικό παράδειγμα και υποστηρίζεται από την υπερεθνική ελίτ) και την ίδια στιγμή υπογράφει πολυπροβεβλημένα από τα διεθνή ΜΜΕ (και από τους ίδιους τους σιωνιστές που τα ελέγχουν σε πολύ μεγάλο βαθμό, κάτι που έχει δειχτεί από Φίλκενσταϊν μέχρι...Τσόμσκι) κείμενα όπως αυτό.

Να λοιπόν οι ηθικοί εξιλεωτές/ιδεολόγοι των μαζικών σιωνιστικών εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας, της πιο οικτρής μορφής ετερονομίας που βιώνει ο Παλαιστινιακός και γενικότερα ο αραβικός λαός, να οι "φωτεινοί" συνένοχοι των ίσων αποστάσεων και του τσουβαλιάσματος αντίστασης και κτηνώδους κατοχής:

http://www.enet.gr/online/online_text/c=111,dt=15.01.2009,id=90789628

"Διακήρυξη κατά της ισραηλινής επίθεσης στη Γάζα και υπέρ του δικαιώματος των Παλαιστινίων σε ένα δικό τους κράτος."

«Την ώρα που η διεθνής κοινότητα κάθεται απαθής και παρακολουθεί τη σφαγή αθώων Παλαιστινίων -παιδιών, γυναικών και ανδρών- καθώς οι ισραηλινές στρατιωτικές δυνάμεις χρησιμοποιούν αμερικανικής κατασκευής μαχητικά για να ρίχνουν αμερικανικές βόμβες στη Γάζα, εμείς, μέλη της διεθνούς ακαδημαϊκής κοινότητας, δημοσιογράφοι, καλλιτέχνες και ακτιβιστές της ειρήνης, καταδικάζουμε με το κείμενο αυτό την τελευταία ισραηλινή επίθεση και εισβολή στη Γάζα ως έγκλημα κατά της ανθρωπότητας. Είμαστε ηθικώς εξοργισμένοι από την πολιτική συλλογικής τιμωρίας που επιβάλλεται στους Παλαιστινίους και καταδικάζουμε και οικτίρουμε την αποτυχία του ΟΗΕ και της διεθνούς κοινότητας ως συνόλου να σταματήσει τις τελευταίες αυτές ισραηλινές φρικαλεότητες στη Γάζα.

Το δράμα του παλαιστινιακού λαού είναι μια μελανή κηλίδα στην ανθρωπότητα. Αν και απορρίπτουμε τις ρίψεις ρουκετών και όλμων από τη Χαμάς ως ηθικά λανθασμένες και πολιτικά αντιπαραγωγικές (σσ: πόσο μεταπρατικά "τεχνοκράτης" συστημικός μπορεί να είναι κάποιος;), καταδικάζουμε επίσης την ιδέα (σσ: !!!) των μαζικών αντιποίνων εναντίον μιας ανυπεράσπιστης κοινωνίας, καθώς τέτοιες πρακτικές οδηγούν σε μορφές βαρβαρότητας και απανθρωπιάς, τις οποίες πιστεύαμε ότι ο πολιτισμένος κόσμος είχε εγκαταλείψει εδώ και πολύ καιρό.

Εμείς, οι υπογράφοντες, ζητούμε άμεση εκεχειρία στη Λωρίδα της Γάζας, πλήρη απόσυρση των ισραηλινών δυνάμεων, τερματισμό του οικονομικού αποκλεισμού της Γάζας και έναρξη διπλωματικών συνομιλιών για την ίδρυση ενός παλαιστινιακού κράτους (σσ: μόνο Μπαντουστάν μπορεί να είναι ένα παλαιστινιακό κράτος πλέον, κάτι που το θέλουν και οι ίδιοι οι Ισραηλινοί αξιωματούχοι). Καλούμε τη διεθνή κοινότητα να αναλάβει τις ευθύνες της για το μακελειό της Γάζας και να αξιολογήσει την εγκληματική συμπεριφορά του Ισραήλ και των Ηνωμένων Πολιτειών. Πρέπει να επικρατήσει η δικαιοσύνη για να υπάρξει μια ευκαιρία για την ειρήνη».

Judith Butler, Noam Chomsky, Irene Gendzier, Henry Giroux, Raza Ali Hasan, Ted Honderich, Diana Johnstone, Joseph Levine, Jennifer Loewenstein, James Mittelman, Kees van der Pijl, Chronis Polychroniou, Martin Shaw, Shirley R. Steinberg, Immanuel Wallerstein, Howard Zinn.
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 15/01/2009
"


Και η απάντηση της Περιεκτικής Δημοκρατίας στη συνενοχή της "διάνοιας":

http://www.enet.gr/online/online_fpage_text/dt=17.01.2009,id=5710636


"Πώς εξηγείται η κτηνωδία στη Γάζα;

Του ΤΑΚΗ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΥ

Ενώ η συστημική βία κατά του νεολαιίστικου κινήματος στην Ελλάδα εντείνεται, η συστημική βία στη Γάζα που ασκείται άμεσα από τη σιωνιστική ελίτ και έμμεσα από την υπερεθνική ελίτ (ΗΠΑ, Ε.Ε.) ήδη έχει φτάσει τα όρια της κτηνωδίας. Είναι πια φανερό ότι ο ισραηλινός στρατός όχι μόνο εσκεμμένα αγνοεί το γεγονός πως όταν βομβαρδίζει την πιο πυκνοκατοικημένη περιοχή του κόσμου, όπου συνωστίζονται 1,5 εκατ. πρόσφυγες, αναπόφευκτα θα προκαλέσει μαζικές απώλειες ανάμεσα στους αμάχους, αλλά και είναι επίσης πια διαπιστωμένο, ακόμη και από τις επιτόπου υπηρεσίες του ΟΗΕ και ΜΚΟ, ότι εσκεμμένα δολοφονεί αμάχους σε ένα πρωτοφανές όργιο κρατικής τρομοκρατίας. Ετσι, η Υπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα κατηγόρησε τους Ισραηλινούς ως εγκληματίες πολέμου για τη χρήση πανίσχυρων οβίδων σε πυκνοκατοικημένες περιοχές, απαγορευμένων όπλων όπως οι βόμβες λευκού φωσφόρου (ακόμη και κατά της έδρας του ΟΗΕ στη Γάζα), τη χρησιμοποίηση οικογενειών ως ανθρώπινες ασπίδες σε σπίτια που επιτάσσουν, τις επιθέσεις κατά ασθενοφόρων που έχουν ήδη οδηγήσει στη δολοφονία 12 νοσοκομειακών.1 Και φυσικά είναι γνωστές οι καταγγελίες για την αναγκαστική συγκέντρωση αμάχων σε σχολεία ή σπίτια και στη συνέχεια τη δολοφονία πολλών από αυτούς.2 Το αποτέλεσμα είναι ότι την 20ή ημέρα της σφαγής οι νεκροί Παλαιστίνιοι πλησιάζουν τους 1.100, από τους οποίους το 40%, σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΗΕ, γυναίκες και παιδιά, έναντι 10 Ισραηλινών στρατιωτών και 3 πολιτών, σε εφαρμογή σχεδίου για την ελαχιστοποίηση των ισραηλινών απωλειών σε βάρος των αμάχων.3

Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις ο ισραηλινός στρατός συστηματικά έδωσε ψευδείς εξηγήσεις, όπως άλλωστε έκανε σε ολόκληρη την ιστορία του, όπως εμπεριστατωμένα έδειξε ο Robert Fisk.4 Αυτό έκανε το 1996 όταν εσκεμμένα βομβάρδισαν βάση του ΟΗΕ στην Κανά του Λιβάνου, δολοφονώντας 106 πρόσφυγες (πάνω από τους μισούς παιδιά), ισχυριζόμενοι ότι στο κτίριο ήταν και πολεμιστές της Χεζμπολά - ένα ασύστολο ψέμα. Το ίδιο ψέμα είχαν πει και το 1994 όταν «Απάτσι» δολοφόνησε 5 γυναικόπαιδα σε νοσοκομειακό που τους μετέφερε από γειτονικό χωριό, από όπου τους είχαν διατάξει να φύγουν. Τέλος, δεν απολογήθηκαν ποτέ όταν το 2006, αφού είχαν εξαναγκάσει τους κατοίκους λιβανέζικου χωριού (Marwahin) να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους, στο δρόμο τους πυροβόλησαν από ελικόπτερα θερίζοντας 23 από αυτούς, βασικά γυναικόπαιδα. Φυσικά ο Fisk κατηγορήθηκε για αντισημιτισμό γι' αυτές τις καταγγελίες του (όπως και ο υπογράφων για παλαιότερα άρθρα του), με βάση τη γνωστή «βιομηχανία του Ολοκαυτώματος» στην οποία αναφέρθηκα στο προηγούμενο άρθρο. Με παρόμοιο τρόπο οι συστηματικοί αυτοί ψεύτες «δικαιολογούν» τα σημερινά χειρότερα εγκλήματα στη Γάζα ή τις πειρατικές επιθέσεις σε διεθνή ύδατα εναντίον πλοίων ανθρωπιστικών αποστολών («Dignity», «Αρίων»).

Πώς εξηγείται όμως η τελευταία σιωνιστική κτηνωδία που ίσως ξεπερνά κάθε προηγούμενη; Ο λόγος είναι απλός. Εφόσον ο σκοπός της εγκληματικής εκστρατείας ήταν να γονατίσουν την αντίσταση, ο μόνος τρόπος ήταν η κατατρομοκράτηση του λαού της Γάζας, πρώτα με την οικονομική βία που έχει οδηγήσει στην οικονομική εξαθλίωσή του, και τώρα με την κτηνώδη φυσική βία, στην οποία ο ισραηλινός στρατός ίσως είναι ο πιο εξειδικευμένος στρατός στον κόσμο. Οπως στην πρώτη ιντιφάντα ο ίδιος στρατός, με διαταγή του «προοδευτικού» Ράμπιν έσπαζε με κοτρόνες τα χέρια των παιδιών που πετούσαν πέτρες, έτσι και σήμερα κατακρεουργεί όποιους αντιστέκονται. Ο ενδιάμεσος στόχος είναι να τους υποχρεώσουν να απαρνηθούν την αντίσταση και να δεχτούν τελικά τον εκλεκτό της υπερεθνικής ελίτ και των σιωνιστών Αμπάς, με... αντάλλαγμα οι Ισραηλινοί να πάψουν να παραβιάζουν κατάφωρα το διεθνές δίκαιο και να σταματήσουν τον στραγγαλιστικό αποκλεισμό της Γάζας. Ο απώτερος στόχος, που θα εφαρμοστεί από τον «προοδευτικό» Ομπάμα με τη βοήθεια του Κογκρέσου που μόλις συντάχθηκε απόλυτα με τη σημερινή εγκληματική εκστρατεία (με... δημοκρατική πλειοψηφία 98%), είναι η λύση των «2 κρατών». Πώς εννοούν όμως οι σιωνιστές τη «λύση» αυτή που επιδοκιμάζεται από τον Αμπάς μέχρι το ΚΚΕ και τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και την εξωκοινοβουλευτική Αριστερά; Ο έντιμος Εβραίος ιστορικός Ιλάν Παπέ, που αναγκάστηκε από τους σιωνιστές σε αυτοεξορία, το έθεσε σαφώς: ένα σιωνιστικό κράτος στο 90% της ιστορικής Παλαιστίνης και το υπόλοιπο 10% να μοιράζεται ανάμεσα σε δύο μεγάλες φυλακές, τη Δυτική Οχθη και τη Γάζα5 (λύση «Μπαντουστάν»). Φυσικά υπάρχουν και πιο ακραίοι σιωνιστές (Λικούντ κ.λπ.), που δεν θέλουν ούτε αυτή τη λύση, αλλά απλώς κάποια «αυτονομία» των Παλαιστινίων στα δύο γκέτο, μέχρι να τους αναγκάσουν τελικά να εγκαταλείψουν ολοκληρωτικά τη γη τους...

Με τι θράσος, όμως, περιφρονούν έτσι χυδαία τα εκατομμύρια διαδηλωτών εναντίον της σφαγής σε όλο τον κόσμο, ακόμη και τον ΟΗΕ και τις ΜΚΟ που κάθε άλλο παρά... ριζοσπαστικές είναι; Είναι το θράσος που τους δίνει η άμεση ή έμμεση συμπαράσταση των διεθνών ΜΜΕ που ελέγχει η υπερεθνική ελίτ, με την ολόθερμη συμπαράσταση των ανά τον κόσμο σιωνιστών. Είναι ακόμη το θράσος που πηγάζει από τη δύναμη που έχει ο αρχιεγκληματίας Ολμερτ, όταν σαν... πλανητάρχης δίνει εντολή στον Μπους να μην ψηφίσει ακόμη και το σχέδιο στο Συμβούλιο Ασφαλείας που είχε εγκρίνει η Κοντολίζα και η υπόλοιπη υπερεθνική ελίτ, αλλά και από τη γνώση ότι οι «καλοί» Ομπάμα-Χίλαρι θα εφαρμόσουν σύντομα την ίδια βασικά πολιτική των «κακών» Μπους-Κοντολίζα. Και, τέλος, είναι το θράσος που απέκτησαν από την αποκτήνωση στην οποία έχει οδηγήσει τον ισραηλινό λαό μια εγκληματική ιδεολογία, ο σιωνισμός, όταν με 91% εγκρίνει τα σημερινά κακουργήματα κατά της ανθρωπότητας, με μόνο λίγες φωνές (κυρίως έντιμων Εβραίων στο εξωτερικό) να τον απορρίπτουν, αλλά και τις «ίσες αποστάσεις» των «προοδευτικών» σιωνιστών τύπου Νόαμ Τσόμσκι, Ιμάνουελ Βαλερστάιν, Χάουαρντ Ζιν, Μάικλ Αλμπερτ, Ιλάν Χατσόρ, Αρι Φόλμαν6 κ.ά.

ΥΓ.: Στο άρθρο μου για τον συστημικό χαρακτήρα της κρίσης που ξέσπασε με τη δεκεμβριανή κοινωνική έκρηξη («Ε», 20/12/08) προσπάθησα να εξηγήσω τη λαϊκή αντιβία και τις «τυφλές» κάποτε μορφές που μπορεί να παίρνει, μη δεχόμενος κατ' αρχήν τη διάκριση κουκουλοφόρων και μη. Παρ' όλα αυτά ανώνυμος λασπογράφος στο αθηναϊκό Ιντιμίντια δεν δίστασε να συνδέσει τη θέση μου με την αντίθετη προς τη δική μου θέση του ΚΚΕ και του «Ριζοσπάστη» πάνω στο θέμα, επειδή πριν από 7 χρόνια είχα αρθρογραφήσει στον «Ρ» για τον δήθεν αντικειμενικό ρόλο της Διαχειριστικής Ομάδας (Δ.Ο.) του! Το χειρότερο όμως είναι ότι η Δ.Ο. του Ιντιμίντια, κατά παράβαση κάθε δεοντολογίας, έκρυψε συστηματικά το ανασκευαστικό σχόλιό μου!7 Ερώτηση: αυτή την «εναλλακτική» ενημέρωση πρεσβεύει η Δ.Ο.;

http://www.inclusivedemocracy.org/fotopoulos/

1. Afua Hirsch, «Israel may face UN court ruling on legality of Gaza conflict» Guardian, 14/01/2009.

2. Ιστοσελίδα BBC, «Israel "shelled civilian shelter"», 01/09/2009 & «Israelis "shot at fleeing Gazans"», 14/1/09.

3. Chris McGreal, «Demands grow for Gaza war crimes investigation», Guardian, 13/1/09.

4. Robert Fisk, «Why do they hate the West so much, we will ask», Independent, 7/1/2009.

5. Βλ. το ντοκιμαντέρ των Sufuan & Abdallah Omeish «Occupation 101» (2007).

6. Χαρακτηριστικά, το «προοδευτικό» και πολυβραβευμένο «Βαλς με τον Μπασίρ» δεν εξετάζει τη σφαγή 1.700 Παλαιστινίων στη Σάμπρα και Σατίλα το 1982, από τη μεριά των θυμάτων, αλλά από αυτή των Ισραηλινών στρατιωτών και των... ψυχολογικών προβλημάτων που τους δημιούργησε η σφαγή!

7. Βλ. Ανακοινώσεις ΠΔ: http://www.inclusivedemocracy.org/pd
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 17/01/2009

"

3 σχόλια:

Greek Rider είπε...

Συμφωνώ με τα επιχειρήματα του Φωτόπουλου. Σε μια "σύγκρουση" που η μια πλευρά έχει 10 νεκρούς ενώ η άλλη 1200 έχουμε ένα ιδιότυπο εκτελεστικό απόσπασμα.

Τώρα το θυμό του κατά των διανοουμένων που αναφέρεις δεν τον καταλαβαίνω. Μπορούσε απλά να πει ότι θα έπρεπε να είναι πιο σκληροί.

ikonikos είπε...

Rider το "θυμό" (και από πού συμπεραίνεις το θυμό, η έντονη καταδίκη σημαίνει αναγκαστικά "θυμός"; Μάλλον εδώ υπάρχει ένα βασικό πρόβλημα κατανόησης λογικών διαδικασιών κριτικής) το βγάζει κάποιος (όχι ο ίδιος αναγκαστικά) από αυτά που γράφει.

Τι δεν καταλαβαίνεις ακριβώς;

Το ότι λένε ανήθικη και αντιπαραγωγική(!) την εκτόξευση ρουκετών από τους αντιστεκόμενους στη σιωνιστική θηριωδία; Τι μεγαλύτερη ξεφτίλα από αυτή για κάποιον που μάλιστα θέλει να λέγεται "αναρχικός" (Τσόμσκι) και "αριστερός" (Βάλερσταϊν και λοιποί);

Το ότι πιπιλίζουν ηλιθιότητες για τον "πολιτισμένο κόσμο" μας που υποτίθεται έχουμε κανονικά (αλλά το μόνο προβληματάκι είναι η υπερβολική βία του κράτους του Ισραήλ και των κακών ΗΠΑ στην Παλαιστίνη, όπως και της Χαμάς!), διαγράφοντας τη μαζική αυξανόμενη συστημική βία (οικονομική, πολιτική, στρατιωτική, κοινωνική κτλ.)και την άμεση σχετιζόμενη συγκέντρωση δύναμης που έχει πάρει τεράστιες διαστάσεις;

Το γεγονός ότι μιλούν για ένα παλαιστινιακό κράτος (όπως κάθε σιωνιστής που σέβεται τον εαυτό του), χωρίς καν να θέτουν έστω την εντελώς ουτοπική προϋπόθεση για τα εδάφη του 67;

Πού λοιπόν ξεκινάει ο "θυμός" που βασίζεται σε λογικά επιχειρήματα και πού τελικά υποτιμάται η νοημοσύνη μας;

Και δεν κατάλαβα, πώς μπορείς να συμφωνείς με τον Φωτόπουλο και παράλληλα το πρόβλημα σου στο παραπάνω ανακοινωθέν να είναι το "ποσοστό σκληρότητας" και όχι η βάση της που δεν έχει καμία σχέση με την ανάλυση του Φωτόπουλου;

Τέλος, οι επιλογές των διανοούμενων είναι πολύ συγκεκριμένες και συνειδητές (ακόμα περισσότερο ΕΠΕΙΔΗ είναι διανοούμενοι) και δεν είναι θέμα σκληρότητας αλλά κατάπτυστων διατυπώσεων που δεν θα έπρεπε καν να έχουν διατυπωθεί, αν μη τι άλλο για να σώσουν τα προσχήματα και τα πιστοποιητικά νεανικής επαναστατικότητας τους.

Αλλά δεν πειράζει, έτσι τουλάχιστον αποκαλύφθηκε πλήρως τι ρόλο παίζουν οι "διανοούμενοι" αυτοί που θαυμάζουν άκριτα πολλοί.

Δημήτρης Πράπας είπε...

Όσοι ενδιαφέρονται να διαβάσουν άρθρα του Νόαμ Τσόμσκι στα ελληνικά μπορούν να βρουν μερικά εδώ